VII SA/Wa 1744/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Stopczyński (spr.), , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 maja 2009 r. sprawy ze skargi A. i G. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących A i G. K. kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] września 2008 nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. k.p.a. oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane po rozpatrzeniu odwołania A. i G. K. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...], umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie budynku gospodarczego i przybudówki będącej częścią domu mieszkalnego (obiekt D) przy ul. [...] w [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy wskazał, że organ I instancji dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego, a argumenty podnoszone przez skarżących w odwołaniu pozostały bez wpływu na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia. Organ II instancji podkreślił, iż decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] nr [...] wydana została w oparciu o art. 105 § 1 k.p.a., zgodnie z którym gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Podniesiono, iż przesłanka bezprzedmiotowości występuje, gdy brak jest podstaw prawnych do merytorycznego rozstrzygnięcia danej sprawy w ogóle bądź nie ma postaw do jej rozpoznania w drodze postępowania administracyjnego, czy też tylko w drodze postępowania administracyjnego prowadzonego przed rozstrzygającym w sprawie organem I instancji. Wskazano, iż budynek mieszkalny jednorodzinny przy ul. [...] został zrealizowany na podstawie pozwolenia na budowę nr [...] wydanego przez Urząd Dzielnicowy [...] w dniu [...] listopada 1987 r., a inwestor zawiadomił o zakończeniu budowy przedmiotowego obiektu (wynika to zaświadczenia Prezydenta [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...] załączonego w aktach sprawy). Wojewódzki Inspektor stwierdził, iż z uwagi na legalność budowy przedmiotowego budynku gospodarczego i przybudówki będącej częścią domu mieszkalnego nie istnieją podstawy do ingerencji organu nadzoru budowlanego, a dalsze prowadzenie postępowania administracyjnego jest bezprzedmiotowe. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyli A. i G. K.. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej parterowego budynku gospodarczego samowolnie wybudowanego w odległości 1,5 metra od granicy z ich działką, (z tarasem na dachu i dwoma oknami), jako rażąco naruszającej ich prawa jako sąsiadów i znacznie ograniczającej możliwości korzystania z działki oraz wydaną bez zapoznania się organu ze stanem prawnym budynku i rzeczywistą sytuacją na działce przy ul. [...]. Skarżący wskazali, iż przedmiotowa przybudówka jest samowolą budowlaną i nie spełnia wymagań prawa budowlanego. Podnieśli również, iż inwestorzy nie dysponowali prawem do dysponowania działką przy ul. [...] do celów budowlanych. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga jest zasadna albowiem zaskarżona decyzja jak i decyzja ją poprzedzająca zostały wydane z naruszeniem art. 7 i 77 § 1 k.p.a.. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż w postępowaniu przed organami nie wyjaśniono wszystkich istotnych okoliczności sprawy, które pozwalały na jej rozstrzygnięcie. Brak jest w szczególności projektu budowlanego w oparciu o który realizowano sporną inwestycję, a także stanowiska organu II-ej instancji w tych wszystkich kwestiach które poruszone zostały przez skarżących w odwołaniu od decyzji wydanej przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu [...] czerwca 2008 r. Poza tym uzasadnienia rozstrzygnięć zapadłych w obu instancjach są lakoniczne i skupiają się jedynie na tym, że postępowanie powinno zostać umorzone z uwagi na to, że kwestionowana inwestycja została zrealizowana na podstawie pozwolenia na budowę z dnia [...] listopada 1987 r. Rozpoznając sprawę ponownie organy w pierwszej kolejności wyjaśnią jednak to czy skarżący mają przymiot strony w postępowaniu które zainicjowali. Należy przy tym pamiętać, że o ile sporny obiekt byłby de facto samowolą budowlaną należałoby odwołać się w tej materii do treści przepisu art. 28 k.p.a. .Jeśli zaś organy ustalą, że mamy tu do czynienia z odstępstwami od projektu budowlanego, a zatem i z odstępstwem od uzyskanego pozwolenia na budowę to przymiot strony skarżących winien być oceniony stosownie do wymogów jakie stawia w tej materii art. 28 ust. 2 prawa budowlanego. Zdaniem Sądu wyjaśnienie powyższej kwestii pozwoli w dalszej kolejności na ocenę treści pozwolenia na budowę będącego de iure decyzją z dnia [...] listopada 1987 r. (nr [...]). Jednakże i ta ocena nie może być dokonana z pominięciem analizy projektu budowlanego w oparciu o który realizowano inwestycję. Z analizy samego pozwolenia na budowę nie wynika bowiem aby odnosiło się ono także do budynku gospodarczego. Z jego literalnego brzmienia wnioskować można, że dotyczyło jedynie realizacji budowy budynku mieszkalnego dwurodzinnego dwupoziomowego typu [...], wolnostojącego. Za rozumowaniem organów nie przemawia także przywołane w II-ej instancji zaświadczenie Prezydenta [...] nr. [...]. Wynika z niego bowiem, że na terenie działki nr [...] zlokalizowany został budynek mieszkalny o wskazanych parametrach (jeden budynek mieszkalny). Podstawą rozstrzygnięcia Sądu jest przepis art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c, oraz art. 152 ppsa. O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 ppsa.