VII SA/Wa 1747/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Tadeusz Nowak po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. J. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2010 r. znak:[...] w przedmiocie wstrzymania użytkowania obiektu i nałożenia obowiązku przedstawienia dokumentów postanawia: oddalić wniosek strony skarżącej o wstrzymanie zaskarżonego postanowienia. I. J. w skardze z dnia 9 sierpnia 2010 r. wniosła o wstrzymanie zaskarżonego do Sądu postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2010 r. znak: [...] oraz utrzymującego je w mocy postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2010 r. znak: [...]. Powyższym postanowieniem organ wstrzymał użytkowanie obiektu małej gastronomii o powierzchni użytkowej 25 m², zlokalizowanego w M. przy ul. [...], na działce nr [...] , na terenie M. i w celu doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem nałożył na I.J. właścicielkę obiektu gastronomicznego (smażalnia "[...]") obowiązek przedstawienia w terminie do dnia 8 lipca 2010 r. w Wojewódzkim Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w S. określonych w postanowieniu dokumentów. Wniosek o wstrzymanie ww. postanowień skarżąca uzasadniła tym, że wstrzymanie użytkowanie ww. obiektu spowoduje wyrządzenie znacznej szkody majątkowej poprzez ograniczenie możliwości osiągania korzyści majątkowych wynikających z dotychczasowego użytkowania obiektu i spowoduje powstanie trudnych, a wręcz niemożliwych do odwrócenia po stronie skarżącej skutków. Podniosła, że przedmiotowa altana po dokonaniu zgłoszenia i uzyskaniu zgody od początku była użytkowana w ten sam, niezmienny sposób. Zaznaczyła, że ani organ ani żaden przepis nie określał sposobu użytkowania ww. obiektu, w związku z czym altana jest użytkowana w sposób umożliwiający osiągnięcie określonych korzyści majątkowych, a szkoda w niniejszym przypadku nie będzie mogła być wynagrodzona przez " zwrot spełnionego świadczenia." Skarżąca wskazała także, że wstrzymanie użytkowanie może doprowadzić do takich zmian, które uniemożliwią osiąganie dotychczasowych korzyści majątkowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie w całości lub w części aktu lub czynności o których mowa w § 1 ww. artykułu, jeżeli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, że to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. W niniejszej sprawie przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2010 r. utrzymujące w mocy postanowienie organu wojewódzkiego z dnia [...] czerwca 2010 r. w przedmiocie wstrzymania użytkowania obiektu gastronomii i nakładające wykonanie określonych dokumentów w celu doprowadzenia ww. obiektu do stanu zgodnego z prawem. Podkreślić należy, że uwzględnienie wniosku skarżącej o wstrzymanie ww. postanowień doprowadziłoby do zaspokojenia żądania skarżącej objętego skargą, bowiem strona uzyskałaby pozwolenie na dalsze użytkowanie obiektu. Sąd zauważa, że katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania rozstrzygnięcia jest zamknięty. Oznacza to, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Zaś kontroli z prawem zaskarżonego postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, a więc prawidłowości zastosowania przez organ przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni, Sąd dokona dopiero po przeprowadzeniu rozprawy. W świetle powyższego, w ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie brak jest przesłanek uzasadniających zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.