VII SA/Wa 1748/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 3 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. N. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 1997 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki ogrodzenia postanawia: umorzyć postępowanie sądowe Postanowieniem z dnia [...] listopada 2000 r., sygn. akt IV SA 2283/00 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie zawiesił postępowanie sądowego w sprawie ze skargi G. N. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 1997 r., Nr [...], z uwagi na śmierć skarżącego. Zarządzeniem z dnia 11 września 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił się do żony skarżącego – K. N. o wskazanie następców prawnych po zmarłym G. N.. W odpowiedzi na przedmiotowe zarządzenie, K. N. nadesłała postanowienie Sądu Rejonowego dla Warszawy Mokotowa z dnia 18 lutego 2000 r., z którego wynika, iż jest ona jedynym spadkobiercą po zmarłym mężu G. N.. Ponadto zwróciła się z prośbą do Sądu "o wycofanie skargi, gdyż jako spadkobierczyni nie jest zainteresowana dalszym prowadzeniem sprawy". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, iż skarżący może cofnąć skargę. Ponieważ cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w/w ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.