VII SA/Wa 1748/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Rudnicki Sędziowie: sędzia WSA Leszek Kobylski asesor WSA Nina Beczek (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 8 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi K. R. na decyzję Ministra Finansów z dnia 9 czerwca 2025 r. znak: PR9.8011.15.2025.GOX w przedmiocie umorzenia opłaty legalizacyjnej oddala skargę. Minister Finansów decyzją z 9 czerwca 2025 r. znak: PR9.8011.15.2025.GOX utrzymał w mocy decyzję Wojewody Lubelskiego z 24 marca 2025 r. znak: FB-II.3151.1.57.2024 o odmowie umorzenia w całości i w części opłaty legalizacyjnej w kwocie 25.000 zł ustalonej względem K. R. postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z [...] czerwca 2024 r. znak: [...], sprostowanym postanowieniem z 2 lipca 2024 r. o tym samym znaku, z tytułu samowolnej rozbudowy budynku gospodarczego o wymiarach budowanej części 6,3 m x 20,0 m na działkach nr [...] i [...] w obrębie ewidencyjnym N., jednostka ewidencyjna Z. Z ustaleń Ministra Finansów wynika, że skarżący (Iat 33) prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z matką T. R. (l. 68) i ojcem J. R. (l.72). Głównym źródłem utrzymania gospodarstwa domowego wnioskodawcy jest prowadzone na gruntach własnych i dzierżawionych gospodarstwo rolne specjalizujące się w produkcji roślinnej. Dochód z własnych gruntów rolnych o powierzchni 52,8409 ha przeliczeniowych, według obwieszczenia Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 20 września 2024 r. (M.P. z 2024 r. poz. 820), który przeciętnie z ha przeliczeniowego wynosił w 2023 r. 5.451,00 zł, wyniósł 288.035,75 zł, co miesięcznie stanowi kwotę 24.002,98 zł. Dochód z dzierżawionych gruntów rolnych o powierzchni 53,2941 ha przeliczeniowych, według obwieszczenia Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 20 września 2024 r., który przeciętnie z ha przeliczeniowego wynosił 5.451,00 zł, wyniósł 290.506,14 zł, co miesięcznie stanowi kwotę 24.208,85 zł. Zatem łączny statystyczny dochód z 1 ha w 2023 r. z posiadanych gruntów własnych i dzierżawionych w gospodarstwie wnioskodawcy wyniósł 578.541,89 zł, czyli 48.211,83 zł miesięcznie. Wnioskodawca przedłożył ewidencję VAT zakupów oraz ewidencję VAT sprzedaży za rok 2024 r. dotyczące prowadzonego przez niego gospodarstwa rolnego. Zgodnie z powyższymi ewidencjami: 1. sprzedaż wyniosła - 595.173,56 zł brutto; 2. zakupy wyniosły - 652.353,05 zł brutto. Ponadto wnioskodawca przedłożył ewidencję VAT zakupów oraz ewidencję VAT sprzedaży za rok 2023 r., zgodnie z którymi: 1. sprzedaż wyniosła - 368.294,46 zł brutto; 2. zakupy wyniosły - 821.413,23 zł brutto. Skarżący dodatkowo przedłożył zaświadczenie z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z 3 lutego 2025 r., zgodnie z którym otrzymał w 2024 r. świadczenia w łącznej kwocie 146.673,46 zł (średniomiesięcznie - 12.222,79 zł.) z tytułu: płatności bezpośrednich - 122.061,16 zł, płatności ONW - 8.244,35 zł, płatności rolno-środowiskowo-klimatycznych - 16.367,95 zł. Ponadto zgromadzony materiał dowodowy wskazuje, że z urzędów gmin, na terenie których prowadzi działalność rolniczą, wnioskodawca otrzymywał zwrot podatku akcyzowego: 1. pismo z Gminy R. z 14 października 2024 r. - skarżącemu przyznano zwrot podatku akcyzowego w 2023 r. w kwocie 2.512,59 zł oraz w 2024 r. w kwocie 1.834,19 zł; 2. pismo z Urzędu Gminy Z. z 15 października 2024 r. - skarżący otrzymał zwrot podatku akcyzowego (użytki rolne własne 79,3118 ha + umowy dzierżawy 92,3066 ha): w 2023 r. - 26.186,64 zł, w 2024 r. - 27.561,91 zł; 3. pismo z Urzędu Miejskiego P. z 15 października 2024 r. - skarżącemu przyznano zwrot podatku akcyzowego w 2023 r. w kwocie 876,75 zł oraz w 2024 r. w kwocie 640,02 zł. Łączna wysokość otrzymanego przez stronę zwrotu podatku akcyzowego w 2024 r. wyniosła 30.036,12 zł, a średniomiesięcznie 2.503,01 zł. Zatem przy założeniu, że skarżący osiągnął dochód z prowadzonego gospodarstwa rolnego na poziomie dochodu statystycznego, łączny osiągnięty przez stronę dochód w 2024 r. to kwota 755.251,47 zł, czyli 62.937,63 zł miesięcznie (48 211,83 zł + 12 222,79 zł + 2 503,01 zł). Odnosząc się do przedstawionej ewidencji VAT sprzedaży i zakupów z działalności rolniczej za 2024 r., zgodnie z którą sprzedaż w 2024 r. wynosiła 595.173,56 zł brutto, a wydatki na zakupy były równe 652.353,05 zł brutto, Minister zauważył, że różnica ta nie świadczy o poniesieniu straty przez skarżącego, bowiem jako rolnik rozliczający się na zasadach ogólnych ma prawo do odliczania VAT naliczonego przy zakupach związanych z działalnością opodatkowaną np. od zakupionych maszyn, środków niezbędnych do prowadzenia upraw, itp., a powyższe zwroty podatku VAT widnieją na przedstawionych przez stronę w toku prowadzonego postępowania wyciągach bankowych, m.in.: - zwrot VAT w dniu 24 czerwca 2024 r. w kwocie 14.986,00 zł, - zwrot VAT w dniu 24 listopada 2024 r. w kwocie 12.936,00 zł, - regulacja VAT z tytułu płatności podatku VAT - 2.702,00 zł. Mając na uwadze wykazany ujemny wynik finansowy z zakupów i sprzedaży płodów rolnych w 2024 r., Minister Finansów podzielił stanowisko organu I instancji, że wynik ten nie obrazuje w sposób wiarygodny faktycznego dochodu uzyskiwanego przez stronę. W opinii Ministra Finansów statystyczny dochód wyliczony z 1 ha obrazuje w sposób realistyczny rentowność prowadzonego przez wnioskodawcę gospodarstwa rolnego. Dodatkowymi dochodami gospodarstwa domowego wnioskodawcy są dochody jego rodziców z tytułu świadczeń emerytalnych: - z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych T. R.- 3.014,09 zł, - z Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego J. R. - 1.866,66 zł, - z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych J. R. - 592,11 zł, - oraz z tytułu pełnienia funkcji sołtysa przez R. J. - z Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego - w wysokości 336,36 zł, - a także "pobory" z Banku Spółdzielczego w B. w kwocie - 1.235,96 zł. Łączny dochód miesięczny uzyskiwany przez rodziców wnioskodawcy wyniósł 7.045,18 zł. Powyższe dane potwierdzają przedłożone wyciągi z Banku Spółdzielczego w B. potwierdzające saldo na dzień 1 października 2024 r., 30 listopada 2024 r., 31 grudnia 2024 r. Ponadto wnioskodawca dołączył zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) za 2023 rok T. R. oraz J. R., które także potwierdzają uzyskiwanie przez nich dochodów z ww. tytułów. Podsumowanie informacji o dochodach gospodarstwa domowego wnioskodawcy |Lp. |Źródło dochodu |Dochód (średniomiesięcznie w zł) | |1 |Dochód z gosp. rolnego |Grunty własne |24.002,98 zł | | | |Grunty dzierżawione |24.208,85 zł | |2 |Dopłaty z ARiMR |12.222,79 zł | |3 |Podatek akcyzowy |2.503,01 zł | |4 |J. |Emerytura KRUS |1.866,66 zł | | |R. | | | | | |Emerytura ZUS |592,11 zł | | | |Sołtys - KRUS |336,36 zł | | | |Pobory BS |1.235,96 zł | |5 |T. R. — emerytura KRUS |3.014,09 zł | | |Razem |69.982,81 zł | Skarżący oświadczył, że poza przedstawionymi w toku postępowania, nie posiada innych źródeł dochodu. Podsumowanie powyższych danych wskazuje, że średniomiesięczny dochód uzyskiwany w gospodarstwie domowym skarżącego z działalności rolniczej w 2024 r. oraz uzyskiwany przez rodziców strony wyniósł około 69.982,81 zł. Po przeliczeniu niniejszego dochodu na osobę w rodzinie daje kwotę 23.327,60 zł miesięcznie. Skarżący posiada następujące nieruchomości: 1. dom mieszkalny z 1983 r., murowany, o pow. 121 m2, składający się z jednej kondygnacji z podpiwniczeniem, suma ubezpieczeniowa - 383.000 zł; 2. garaż murowany (cegła) z 1984 r., o pow. 280 m2, jedna kondygnacja, jedno pomieszczenie, suma ubezpieczeniowa - 255.000 zł; 3. garaż (pustak) z 1991 r. o pow. 104 m2, jedna kondygnacja, jedno pomieszczenie, suma ubezpieczeniowa - 64.000 zł; 4. garaż, częściowo murowany, konstrukcja stalowa, z 2016 r., o pow. 520 m2, jedna kondygnacja, jedno pomieszczenie, suma ubezpieczeniowa 357.000 zł, którego samowolna rozbudowa jest przedmiotem nałożonej opłaty legalizacyjnej; 5. dwa silosy zbożowe o pojemności około 87 m3, grunty własne: 1. użytki rolne - łącznie 89,576 ha fizycznych (52,8409 ha przeliczeniowych, w tym: gmina P.: 3,9852 ha fizycznych (0,679 ha przeliczeniowych), gmina R.: 6,2790 ha fizycznych (3,8845 ha przeliczeniowych), gmina Z.: 79,3118 ha fizycznych (48,2774 ha przeliczeniowych), lasy, w tym: gmina R. — 1,4522 ha, gmina Z. -1,9762 ha, łąki - 12,91 ha. II. grunty dzierżawione - skarżący przedłożył kserokopie 13 umów na łączną powierzchnię 92,3066 ha, w tym: - umowy dzierżawy z 27 lutego 2020 r. (10 lat) - 0,7723 ha (rzepak ozimy), - umowy dzierżawy z 1 kwietnia 2016 r. (10 lat) - 2,1219 ha (jęczmień ozimy), - umowy dzierżawy z 27 lutego 2020 r. (10 lat) - 0,3070 ha (rzepak ozimy), - umowy dzierżawy z 1 kwietnia 2016 r. (9 lat) - 6,6206 ha (poplon), - umowy dzierżawy z 1 kwietnia 2016 r. (10 lat) - 10,3567 ha (poplon), - umowy dzierżawy z 1 kwietnia 2016 r. (10 lat) - 5,0729 ha jęczmień ozimy), - umowy dzierżawy z 1 kwietnia 2016 r. (10 lat) - 40,0052 ha (rzepak ozimy, poplon), - umowy dzierżawy z 1 kwietnia 2016 r. (10 lat) - 8,2579 ha (rzepak ozimy), - umowy dzierżawy z 1 kwietnia 2016 r. (10 lat) - 116115 ha (poplon), - umowy dzierżawy z 1 kwietnia 2016 r. (10 lat) - 1,2436 ha (rzepak ozimy), - umowy dzierżawy z 16 lutego 2018 r. (10 lat) - 5,9832 ha (poplon), - umowy dzierżawy z 1 kwietnia 2016 r. (10 lat) - 6,7495 ha (jęczmień ozimy), umowy dzierżawy z 1 kwietnia 2016 r. (10 lat) - 3,2043 ha (poplon). Z akt sprawy wynika także, że skarżący prowadzi uprawę następujących roślin na sprzedaż: rzepak - około 30 ha, jęczmień ozimy - około 34,70 ha, kukurydza -15,876 ha, jęczmień ozimy - 30 ha, dynie - około 9 ha. Zgodnie z pismem Gminy Z. z 18 lutego 2025 r. powierzchnia przeliczeniowa ww. dzierżawionych gruntów wynosi 53,2941 ha. Posiadanie gruntów na terenie Gminy P. potwierdza pismo Urzędu Miejskiego P. z 15 października 2024 r., , zgodnie z którym skarżący według załączonego zaświadczenia z 16 października 2024 r. jest podatnikiem i płatnikiem podatku rolnego z tytułu gospodarstwa o pow. 3,9852 ha, w którym użytki rolne stanowią 0,679 ha. Ponadto zgodnie z ww. pismem z 15 października 2024 r. T. R. oraz J. R. nie posiadają gruntów na terenie gminy P. Posiadanie gruntów na terenie Gminy R. potwierdza pismo z 14 października 2024 r., zgodnie z którym skarżący figuruje w ewidencji podatkowej Gminy R. jako właściciel gruntów rolnych o powierzchni 6,2790 ha fizycznych, w tym 3,8845 ha przeliczeniowych oraz lasu o powierzchni 1,4522 ha. Roczny dochód z gospodarstwa rolnego obliczony na podstawie obwieszczenia Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 20.09.2024 r. wyniósł 21.174,41 zł. Ponadto podatek rolny za rok 2024 wynosi 604,50 zł, jednakże skarżący korzysta z ulgi i zwolnienia z tytułu nabycia gruntów przyznanej w drodze decyzji z 11 września 2019 r. w kwocie 533,63 zł. W związku z powyższym podatek rolny do zapłaty za 2024 r. wynosi 71,00 zł. Podatek leśny za 2024 r. wynosi 105,00 zł. Jednocześnie z ww. pisma wynika, że skarżącemu przyznano zwrot podatku akcyzowego w 2023 r. w kwocie 2.512,59 zł oraz w 2024 r. w kwocie 1.834,19 zł. Ponadto skarżący nie figuruje w ewidencji podatkowej Gminy R. jako płatnik podatku od nieruchomości. Zgodnie z ww. pismem z Gminy R., T. R. oraz J. R. nie figurują w ewidencji podatkowej Gminy R., a także nie wnioskowali o otrzymanie zwrotu podatku akcyzowego w latach 2023 i 2024. Posiadanie gruntów na terenie Gminy Z. potwierdza pismo Urzędu Gminy Z. z [...] października 2024 r., zgodnie z którym skarżący jest podatnikiem podatku rolnego z gospodarstwa rolnego położonego w gminie Z. o powierzchni: powierzchnia fizyczna wszystkich gruntów: 81,288 ha, powierzchnia fizyczna gruntów rolnych: 79,3118 ha, powierzchnia użytków rolnych: 79,3118 ha, powierzchnia przeliczeniowa użytków rolnych: 48,2774 ha. Łączne zobowiązania podatkowe za rok 2024 wyniosły 6.840 zł, w tym: podatek rolny - 6.605,00 zł, podatek od nieruchomości - dom o pow. 160 m2 -128,00 zł, - podatek leśny - las o pow. 1,9762 ha - 107,00 zł. Zgodnie z ww. pismem z Urzędu Gminy Z skarżący otrzymał zwrot podatku akcyzowego (użytki rolne własne 79,3118 ha + umowy dzierżawy 92,3066 ha): w 2023 r. - 26.186,64 zł i w 2024 r. - 27.561,91 zł. Według powyższego pisma skarżący jest właścicielem nieruchomości rolnej położonej w gminie Z. o powierzchni: powierzchnia fizyczna wszystkich gruntów: 0,4077 ha, powierzchnia fizyczna gruntów rolnych: 0,4077 ha, powierzchnia użytków rolnych: 0,4077 ha, powierzchnia przeliczeniowa użytków rolnych: 0,2769 ha. Łączne zobowiązania podatkowe za rok 2024 wyniosły 124,00 zł, w tym: podatek rolny: 100,00 zł, podatek od nieruchomości - dom o pow. 30 m2 - 24,00 zł. J. R. w latach 2023-2024 nie składał wniosku o zwrot podatku akcyzowego. Zgodnie z ww. pismem Urzędu Gminy Z., T. R. nie figuruje w ewidencji podatkowej Urzędu Gminy Z. jako właściciel użytków rolnych. Nie składała też wniosku o zwrot podatku akcyzowego. Wnioskodawca posiada następujące ruchomości: pojazdy (prywatne): - samochód osobowy marki K.z 2015 r, (suma ubezpieczeniowa 59.000 zł zgodnie z przedłożoną polisą), - samochód osobowy marki F. z 2015, zgodnie z przedłożoną w dniu 19 grudnia 2024 r. kserokopią umowy zakupu z 3 czerwca 2024 r. skarżący zapłacił za ww. samochód F. 7.000 EUR. ciągniki rolnicze: - V. z 2009 r., zgodnie z przedłożoną w dniu 19 grudnia 2024 r. kserokopią faktury VAT [...] z [...] listopada 2023 r. skarżący zapłacił za niego 79.950 zł., - V. z 2018 r., - U. z 1982 r., kombajn zbożowy C. z 2018 r. pozostałe maszyny i urządzenia: przyczepa D. z 2012 r., pług K.z 2006 r., opryskiwacz A.z 2016 r., glebogryzarka C. z 2011 r. Powyższe informacje potwierdza weryfikacja w bazie Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców dokonana 14 listopada 2024 r. i 27 stycznia 2025 r., zgodnie z którą skarżący posiada zarejestrowane następujące pojazdy: - przyczepę F. typ Z. 2012 r., data zmiany prawa własności 29 czerwca 2012 r., data ostatniej rejestracji 26 lipca 2012 r., - samochód osobowy K. 2015 r., data zmiany prawa własności 8 grudnia 2015 r., data ostatniej rejestracji 10 grudnia 2015 r., - ciągnik rolniczy U. 1982 r., data zmiany prawa własności 1 września 2011 r., data ostatniej rejestracji 11 października 2012 r., - ciągnik rolniczy V. 2009 r. data zmiany prawa własności 23 listopada 2023 r., data ostatniej rejestracji 5 grudnia 2023 r., - ciągnik rolniczy V. 2017 r., data zmiany prawa własności 7 lutego 2018 r., data ostatniej rejestracji 12 lutego 2018 r., współwłasność z J. R., - przyczepka S. 12018 r., data zmiany prawa własności 12 września 2018 r., data ostatniej rejestracji 19 września 2018 r., - samochód osobowy F. 2015 r., data zmiany prawa własności 3 czerwca 2024 r., data ostatniej rejestracji 19 czerwca 2024 r. Zgodnie z ww. weryfikacją Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców, T. R. nie posiadała pojazdów zarejestrowanych w tej bazie, natomiast J. R. posiadał zarejestrowane następujące pojazdy: - samochód osobowy V.1998 r., data zmiany prawa własności 31 grudnia 2012 r., data ostatniej rejestracji 2 stycznia 2013 r., współwłasność z N. H., - przyczepę M. 1989 r., data zmiany prawa własności 6 stycznia 2006 r., data ostatniej rejestracji 27 stycznia 2006 r., - przyczepę K.1979 r., data zmiany prawa własności 15 grudnia 2004 r., data ostatniej rejestracji 27 stycznia 2006 r., - przyczepę A. 1969 r., data zmiany prawa własności 2 października 1991 r., data ostatniej rejestracji 27 stycznia 2006 r. Wydatki wskazane przez skarżącego w informacjach, dokumentach oraz w załączonym do pisma z 27 września 2024 r. oświadczeniu dotyczącym miesięcznych wydatków ponoszonych na utrzymanie rodziny (orientacyjnie), zostały podzielone na dwie kategorie, tj.:1) wydatki związane z prowadzonym gospodarstwem domowym i 2) wydatki związane z prowadzonym gospodarstwem rolnym. Minister podał, że praktycznie jest to dość trudny podział ze względu na ścisły związek funkcjonalny, techniczny i osobowy obu tych kategorii. Na przykład koszty energii elektrycznej czy dostaw wody pitnej na ogół opierają się o wskazania liczników wspólnych dla obu kategorii. Podobna sytuacja występuje z opłatami za telefon czy internet. Podział wydatków ma więc w dużej mierze charakter porządkujący. Wydatki związane z prowadzeniem gospodarstwa domowego: 1. stałe miesięczne wydatki ponoszone we wspólnym gospodarstwie domowym wnioskodawcy oscylują wokół kwoty 28.442,96 zł. Na kwotę powyższą składają się wydatki na: podatek od nieruchomości - 10,66 zł miesięcznie (128,00 zł/rok), podatek leśny - 17,66 zł miesięcznie (212,00 zł/rok), energia - 60,15 zł miesięcznie (360,94 zł/6 miesięcy), gaz - 128,00 zł (zakup butli gazowych), woda - około 34,55 zł miesięcznie (207,30 zł/6 miesięcy), odpady komunalne - 40,00 zł miesięcznie (120,00 zł/na 3 miesiące), wywóz nieczystości ciekłych - 27,00 zł miesięcznie (162,00 zł/6 miesięcy), telefony komórkowe i internet - 262,70 zł, tv - około 114,00 zł, żywność - około 2.100,00 zł, leki - około 2.000,00 zł (kwota zawiera także koszty wizyt lekarskich oraz zakup suplementów), paliwo do pojazdów osobowych - około 660,00 zł, opał - 583,33 zł miesięcznie (około 7.000,00 zł/rocznie), ubezpieczenie zdrowotne - 46,00 zł, pozostałe ubezpieczenia społeczne - 220,00 zł, ubezpieczenia nieruchomości - 125,58 zł miesięcznie (1.507,00 zł/rok), ubezpieczenie pojazdów osobowych - 251,41 zł miesięcznie (3.017,00 zł/rok), raty kredytów: a. S.- 1.488,21 zł/miesięcznie (z terminem spłaty do 26 lutego 2029 r.) zgodnie z umową pożyczki nr NP. [...] z [...] kwietnia 2019 r., b. S. - 1.406,21 zł/miesięcznie (z terminem spłaty do 25 maja 2029 r. — zgodnie z umową pożyczki nr NP [...] z [...] czerwca 2019 r., c. Bank B. - kredyt inwestycyjny - 6.985,12 zł/miesięcznie (zgodnie z umową nr [...]) - kredyt został udzielony w kwocie 800.000 zł, termin spłaty ostatniej raty przypada na dzień 28 listopada 2025 r., (zgodnie z potwierdzeniem transakcji z 13 grudnia 2024 r. rata kapitałowo-odsetkowa wynosiła 7.108,31 zł), d. B.- kredyt obrotowy - 2.723,87 zł/miesięcznie (z terminem spłaty przypadającym na dzień 25 grudnia 2025 r.), e. B. - kredyt obrotowy A.- 9.035,32 zł/miesięcznie (z terminem spłaty do 29 września 2028 r., zgodnie z umową [...] z [...] października 2023 r.). 2. Wydatki zmienne w gospodarstwie domowym wnioskodawcy oscylują wokół kwoty 800 zł. Na kwotę powyższą składają się wydatki na: środki czystości - około 500 zł, środki higieny - około 300 zł. II. Wydatki związane z prowadzeniem gospodarstwa rolnego oscylują wokół kwoty 38.556,32 zł. Na powyższą kwotę składają się wydatki na: podatek rolny - 556,33 zł miesięcznie (6.676 zł na rok), paliwo do pojazdów i maszyn rolniczych - około 6.000 zł miesięcznie, ubezpieczenie pojazdów rolniczych - 83,33 zł miesięcznie (1.000 zł/rok), nawozy i chemia - około 25.000 zł miesięcznie (około 300.000 zł/rok), wynajem maszyn rolniczych - 1.250 zł miesięcznie (około 15.000 zł/rok), naprawy posiadanych maszyn - 3.166,66 zł miesięcznie (około 38.000 zł/rok), przygotowanie płodów rolnych przez podmioty zewnętrzne do sprzedaży (np. suszenie) - około 2.500 zł miesięcznie (około 30.000 zł/rok). Analiza powyższych danych wskazuje, że miesięczne wydatki wnioskodawcy i osób pozostających z nim w gospodarstwie domowym wynoszą łącznie 29.242,96 zł, a w przeliczeniu na jedną osobę 9.747,53 zł. Natomiast koszty związane z prowadzeniem gospodarstwa rolnego, w tym: podatku rolnego, paliwa do pojazdów rolniczych, ubezpieczenia pojazdów rolniczych, wydatków na zakup nawozów i chemii, wynajmu maszyn rolniczych, naprawy maszyn rolniczych i przygotowania płodów rolnych, wyniosły 38.556,32 zł. Skarżący posiada następujące zasoby pieniężne: zgromadzone na rachunkach bankowych - 27.002 zł, w gotówce - 5.300 zł. Z przedłożonych dokumentów wynika, że skarżący posiada rachunki bankowe w trzech bankach, w tym: w banku B., w Banku Spółdzielczym w B., w Banku B. S.A. Zgodnie z wydrukiem transakcji za okres od dnia 1 czerwca 2024 r. do dnia 31 sierpnia 2024 r. z rachunku bieżącego R. K. Gospodarstwo Rolne w banku B. saldo na dzień 31 sierpnia 2024 r. wynosiło 15.187,94 zł. Natomiast według wydruku z ww. rachunku dotyczącego transakcji za okres od 1 stycznia 2024 r. do 31 grudnia 2024 r. saldo końcowe wynosiło 9.290,01 zł. Z kolei z wyciągu z rachunku bankowego skarżącego w Banku Spółdzielczym w B. za okres od dnia 1 czerwca 2024 r. do dnia 31 sierpnia 2024 r. wynika, że saldo końcowe na dzień 31 sierpnia 2024 r. wyniosło 20.335,53 zł. Z wyciągu z rachunku bankowego skarżącego w Banku Spółdzielczym w B. za okres od dnia 1 października 2024 r. do dnia 30 listopada 2024 r. wynika, że saldo końcowe na dzień 30 listopada 2024 r. wyniosło 235,80 zł. Z wyciągu z ww. rachunku skarżącego w Banku Spółdzielczym w B. za okres od dnia 1 grudnia 2024 r. do dnia 31 grudnia 2024 r. wynika, że saldo końcowe na dzień 31 grudnia 2024 r. wyniosło 64,88 zł. Zgodnie z historią transakcji z rachunku bieżącego "Gospodarstwo Rolne K. R." w Banku B. za okres od dnia 1 czerwca 2024 r. do dnia 31 sierpnia 2024 r. wnioskodawca posiadał saldo końcowe w wysokości 175.112,44 zł. Zgodnie z wyciągiem nr [...] z rachunku bieżącego "Gospodarstwo Rolne K. R." w Banku B. za okres od dnia 31 grudnia 2024 r. do dnia 31 grudnia 2024 r. wnioskodawca posiadał saldo końcowe w wysokości 3.361,47 zł. Ponadto według przedłożonych 7 listopada 2024 r. wyciągów bankowych z Banku Spółdzielczego w B.: - T. R. na dzień 1 października 2024 r. posiadała na rachunku bankowym saldo w wysokości 30.271,86 zł, - J. R. na dzień 1 października 2024 r. posiadał na rachunku bankowym saldo w wysokości 13.889,33 zł. Według przedłożonych 19 grudnia 2024 r. wyciągów bankowych z Banku Spółdzielczego w B.: - T. R. na dzień 30 listopada 2024 r. posiadała na rachunku bankowym saldo w wysokości 32.300,04 zł, - J. R. na dzień 30 listopada 2024 r. posiadał na rachunku bankowym saldo w wysokości 16.951,51 zł. Według przedłożonych 6 lutego 2025 r. wyciągów bankowych z Banku Spółdzielczego w B.: - T. R. na dzień 31 grudnia 2024 r. posiadała na rachunku bankowym saldo w wysokości 35.333,29 zł, - J.R. na dzień 31 grudnia 2024 r. posiadał na rachunku bankowym saldo w wysokości 20.992,28 zł. Z przedłożonej dokumentacji wynika, że w rodzinie występują problemy zdrowotne. T. R. oraz J.R. są emerytami oraz leczą się na choroby przewlekłe. Na potwierdzenie schorzeń rodziców wnioskodawca przedłożył kserokopię dokumentacji medycznej. J. R. ma rozpoznane: przewlekłą niewydolność serca z obniżoną frakcją wyrzutową lewej komory (EF 37%), przewlekły zespół wieńcowy, stan po zawale serca ściany przedniej leczony angioplastyką gałęzi przedniej zstępującej z implantacją stentu BMS (2008 r.), stan po kriolizacji żył płucnych (11 stycznia 2024 r.), stan po ablacji RF migotania przedsionków (4 kwietnia 2024 r.), przetrwałe migotanie przedsionków odwrócone do rytmu zatokowego kardiowersją elektryczną (5 kwietnia 2024 r.), stan po CABG TECAB LIMA-LAD (Zabieg pomostowania tętnic wieńcowych, zespolenie lewej tętnicy piersiowej wewnętrznej z gałęzią międzykomorową przednią lewej tętnicy wieńcowej), komorowe zaburzenie rytmu serca, bezdech senny leczony CPAP, łagodny rozrost gruczołu krokowego, kamicę pęcherzyka żółciowego, stan po operacyjnym leczeniu przepukliny pachwinowej lewostronnej w wywiadzie. Z kolei T. R. ma rozpoznane: stan po usunięciu raka brodawki Vatera 2020 i Chth i Radio Th, zakażenie HCV (nieaktywne), stan po operacji wola wieloguzkowego. Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Minister Finansów dokonał analizy sytuacji majątkowej, finansowej, rodzinnej i zdrowotnej wnioskodawcy, uznając, że zebrany w sprawie materiał dowodowy jest wystarczający i pozwala na ocenę możliwości zapłaty opłaty legalizacyjnej. Minister wskazał, że ulgę, o którą wnioskuje skarżący uznać należy za pomoc publiczną w związku z faktem, że prowadzi on działalność rolniczą i konkuruje z innymi podmiotami na rynku. Wnioskodawca ubiega się o udzielenie ww. ulgi poprzez umorzenie w całości ustalonej opłaty legalizacyjnej, jako pomocy de minimis w rolnictwie, której limit, zgodnie rozporządzeniem Komisji (UE) 2024/3118 z dnia 10 grudnia 2024 r. zmieniającym rozporządzenie (UE) nr 1408/2013 w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis w sektorze rolnym (Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013 r. ze zm.), wynosi 50.000,00 euro w okresie trzech lat podatkowych. W oparciu o przedłożone przez stronę dokumenty oraz na podstawie danych zawartych w "Systemie Rejestracji Pomocy Publicznej", ustalono, że skarżący w okresie 3 lat uzyskał pomoc de minimis w wysokości 2.839,66 euro. W związku z powyższym dopuszczalne jest udzielenie ulgi w postaci umorzenia opłaty legalizacyjnej w świetle przepisów o pomocy de minimis w rolnictwie do kwoty 47.160,34 euro. W ocenie Ministra, analiza zgromadzonego w toku postępowania materiału dowodowego uzasadnia pogląd, że w związku z nałożeniem opłaty legalizacyjnej skarżący znalazł się w potencjalnie trudnej sytuacji, na co wskazuje złożony wniosek, niemniej zgromadzone w sprawie dowody wskazują, że sytuacja ta nie zagraża egzystencji wnioskodawcy. Wprawdzie w pismach kierowanych do organów administracji prowadzących postępowanie strona wnioskując o udzielenie ulgi, przekonuje, że obecny stan majątkowy nie pozwala na poniesienie opłaty w tak dużej wysokości, jednakże analiza zgromadzonych dowodów, nie potwierdza tej tezy. Minister zauważył, że zgromadzony w toku postępowania materiał dowodowy wskazuje, że gospodarstwo rolne wnioskodawcy dobrze prosperuje. Łączny dochód z gruntów rolnych o powierzchni 106,1350 ha przeliczeniowych (52,8409 ha własnych + 53,2941 ha dzierżawionych) wyniósł średniomiesięcznie około 48.211,82 zł. Posiadany areał kwalifikuje gospodarstwo skarżącego do grupy dużych gospodarstw rolnych. Zgodnie z danymi Głównego Urzędu Statystycznego (Powszechny Spis Rolny 2020) na temat struktury gospodarstw rolnych w Polsce, w tym również tych dużych - czyli mających co najmniej 100 ha użytków rolnych, w Polsce jest około 1,3 mln gospodarstw rolnych, a tylko nieco ponad 40 tys. dysponuje areałem większym niż 50 ha. Wnioskodawca, w związku z prowadzonym gospodarstwem rolnym, uzyskuje także dochód z tytułu dopłat bezpośrednich z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, który średniomiesięcznie za 2024 r. wyniósł 12.222,79 zł, a także z tytułu "dodatku akcyzowego", który średniomiesięcznie za 2024 r. stanowił kwotę 2.503,01 zł. Materiał dowodowy wskazuje, że stałym źródłem dochodu gospodarstwa domowego skarżącego są emerytury jego rodziców. Zarówno T. R., jak i J. R. pobierają świadczenia z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, a ojciec strony dodatkowo z Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego. Ponadto jak wynika z przelewów na rachunek bankowy J. R., uzyskuje on dochód z tytułu pełnienia funkcji sołtysa oraz "pobory" z tytułu pełnienia funkcji członka prezydium rady nadzorczej w Banku Spółdzielczym w B. Podsumowując powyższe, dochody rodziców strony stanowią kwotę 7.045,18 zł. Dane te wskazują, że rodzice wnioskodawcy są niezależni finansowo i posiadają własne źródła dochodu, a uzyskiwane przez nich dochody w pełni zaspokajają ich potrzeby. Łącznie dochody gospodarstwa domowego skarżącego wynoszą około 69.982,81 zł, co w przeliczeniu na osobę w rodzinie stanowi kwotę 23.327,66 zł. Zestawienie wysokości osiąganych w gospodarstwie domowym wnioskodawcy łącznych dochodów (tj. około 69.982,81 zł) z jego wydatkami (tj. około 28.442,96 zł) wskazuje na dodatni bilans, tj. nadwyżkę dochodów nad wydatkami stałymi w kwocie około 41.539,85 zł miesięcznie. Ponadto nie bez znaczenia dla sytuacji finansowej skarżącego jest fakt, że posiada on znaczny majątek o dużej wartości, m.in. nieruchomości o łącznej wartości ubezpieczeniowej około 1 mln zł, w postaci domu, 3 budynków gospodarczych (garaży), 2 silosów oraz gruntów rolnych o powierzchni około 89 ha fizycznych. Ponadto wnioskodawca posiada m.in. 2 samochody osobowe, a także 3 ciągniki rolnicze (w tym jeden o wartości rynkowej około 300 tys. zł) oraz kombajn zbożowy (o wartości rynkowej 400-500 tys. zł) i inny drobny sprzęt rolniczy, które mogą stanowić zabezpieczenie finansowe rodziny na wypadek skrajnych i nieprzewidzianych sytuacji losowych. Dobrą sytuację finansową wnioskodawcy, a także ocenę, że zapłata opłaty legalizacyjnej w kwocie 25.000 zł nie wpłynie negatywnie na kondycję finansową strony uzasadnia w ocenie Ministra Finansów okoliczność, że w czasie kiedy organ nadzoru budowlanego prowadził postępowanie w sprawie wykonania samowolnej rozbudowy budynku gospodarczego, skarżący w listopadzie 2023 r. zakupił ciągnik rolniczy V. z 2009 r. za kwotę 79.500 zł, zaś w czerwcu 2024 r. samochód osobowy F. z 2015 r. za kwotę 7.000 euro (ok. 29.800 zł). Minister zauważył, że prawem wnioskodawcy jest wydatkowanie posiadanych zasobów pieniężnych na realizację założonych celów, jednakże w tej sytuacji trudne wydaje się być do zaakceptowania oczekiwanie wnioskodawcy, że Skarb Państwa przejmie na siebie negatywne skutki związane z legalizacją samowoli budowlanej. Ponadto, jak wynika z przedłożonych przez wnioskodawcę wyciągów bankowych, na dzień 31 grudnia 2024 r. posiadał on w banku B. saldo na rachunku bankowym w wysokości 3.361 zł, a na rachunku bankowym w B. saldo w wysokości 9.290,01 zł. Podsumowując powyższe Minister stwierdził, że materiał dowodowy wskazuje, że wnioskodawca bez przeszkód jest w stanie regulować swoje zobowiązania, co świadczy o tym, że jego egzystencja nie jest zagrożona. Analiza sytuacji finansowo-ekonomicznej gospodarstwa domowego zobowiązanego wskazuje, że wydatki ponoszone zarówno w gospodarstwie domowym, jak i gospodarstwie rolnym są pokrywane przez uzyskiwane dochody z prowadzonej produkcji roślinnej. W ocenie Ministra Finansów jest to sytuacja, która pozwala wnioskodawcy zachować posiadane zasoby, zapewniające utrzymanie gospodarstwa domowego i stabilną egzystencję. Na podkreślenie zasługuje również fakt, że strona posiada zobowiązania wobec banków w postaci 5 kredytów i pożyczek, zaś ich spłata, jak wynika z przedłożonych dokumentów (wyciągi bankowe), przebiega prawidłowo, rachunki bankowe nie są objęte egzekucją komorniczą, a raty regulowane są terminowo. Minister podał, że chociaż w rodzinie występują problemy zdrowotne, to zarówno wnioskodawca, jak i jego rodzice nie korzystają z opieki społecznej. Na uwagę zasługuje fakt, że ojciec pomimo posiadanych schorzeń jest czynny zawodowo, gdyż jak wynika z wpływów na rachunek bankowy otrzymuje "pobory" z Banku Spółdzielczego w B., a także środki z Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego wypłacane w wysokości odpowiadającej kwocie świadczenia wypłacanego za pełnienie funkcji sołtysa. W ocenie Ministra Finansów powyższe świadczy o stabilnym stanie zdrowia. Minister wyjaśnił, że zły stan zdrowia czy przewlekła choroba są niewątpliwie istotnymi zdarzeniami, które należy uwzględnić w postępowaniu w przedmiocie ulgi, to jednak nie może stanowić samoistnej podstawy do umorzenia należności. Okoliczności te muszą być bowiem oceniane w konkretnym stanie faktycznym, przy uwzględnieniu innych okoliczności danej sprawy. Reasumując powyższe rozważania, w ocenie Ministra Finansów brak jest w zgromadzonym materiale dowodowym dokumentów potwierdzających okoliczność, że wnioskodawca boryka się z trudnościami finansowymi, uniemożliwiającymi mu zapłatę przedmiotowej opłaty legalizacyjnej. W ocenie Ministra Finansów skarżący dysponuje potencjałem umożliwiającym spłatę całej kwoty opłaty legalizacyjnej jednorazowo lub w systemie ratalnym. Przyznanie ulgi w postaci umorzenia opłaty legalizacyjnej byłoby nadmiernym uprzywilejowaniem wnioskodawcy w stosunku do osób i rodzin znajdujących się w skrajnie trudnym położeniu. W związku z faktem, że w przedmiotowej sprawie organy nie doszukały się przesłanek ważnego interesu podatnika i interesu publicznego, nie znajdują zastosowania przepisy prawa wspólnotowego dotyczące zasad udzielenia pomocy de minimis. Jeżeli bowiem w sprawie nie występują przesłanki udzielenia ulgi w spłacie należności (ważny interes podatnika lub interes publiczny), organ nie może zastosować ulgi, nawet jeżeli byłoby to dopuszczalne na gruncie przepisów dotyczących pomocy publicznej. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Minister Finansów również odniósł się w sposób obszerny do zarzutów podniesionych w odwołaniu. Powyższa decyzja Ministra Finansów stała się przedmiotem skargi wniesionej przez K.R., który zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: art. 7 w zw. z art. 77 § 1 i w zw. z art. 80 kpa poprzez: - niewyjaśnienie stanu faktycznego i błędne rozpatrzenie materiału dowodowego, przez co wydano decyzję, która narusza słuszny interes obywateli, - dokonanie dowolnej nie zaś swobodnej oceny dowodów, - w konsekwencji powyższych nieuwzględnienie ważnego interesu podatnika wynikającego z przyczyn obiektywnych oraz nieuwzględnienie przesłanki interesu publicznego wynikającego ze skutków niewykonania przez skarżącego zapłaty opłaty legalizacyjnej z powodu braku możliwości finansowej do jej spełnienia. 2) art. 8 kpa poprzez nieprzyczynienie się przez organ do starannego i zgodnego z przepisami prawa prowadzenia postępowania mającego zagwarantować równość wobec prawa oraz niezastosowanie zasady dotyczącej pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa; 3) art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 49c ust. 1 ustawy Prawo budowlane poprzez bezzasadną odmowę całkowitego lub częściowego umorzenia opłaty legalizacyjnej, podczas gdy prawidłowo poczynione w tym zakresie ustalenia stanu faktycznego winny jednoznacznie wskazywać, że zachodzą przesłanki do takiego umorzenia; 4) art. 11 w zw. z art. 107 kpa, poprzez naruszenie zasady przekonywania i wyjaśniania objawiające się brakiem wyczerpującego uzasadnienia podjętego rozstrzygnięcia; 5) art. 79a § 1 w zw. z art. 10 § 1 kpa poprzez brak zapewnienia czynnego udziału w postępowaniu - zarówno organ I instancji, jak też organ II instancji co prawda zawiadomiły mnie o zakończeniu postępowania i o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym, jednakże nie wskazały przesłanek zależnych od strony, które nie zostały na dzień wysłania informacji spełnione lub wykazane, co może skutkować wydaniem decyzji niezgodnej z żądaniem strony, podczas gdy organy obowiązane były do wskazania takich przesłanek przed wydaniem decyzji, zgodnie z art. 79a § 1 kpa. Podnosząc powyższe zarzuty, rozwinięte w uzasadnieniu skargi, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania. Ponadto w piśmie z 19 sierpnia 2025 r. skarżący wniósł o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie oraz rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji zostały wydane bez naruszenia przepisów prawa materialnego i po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego bez naruszenia zasad tego postępowania i norm proceduralnych. Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia stanowił art. 67a § 1 pkt 3 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 z późn. zm.), zgodnie z którym, organ podatkowy, na wniosek podatnika, z zastrzeżeniem art. 67b, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, może umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. Ustawodawca wskazał dwie przesłanki, przy zaistnieniu których organ podatkowy może w drodze decyzji zastosować ulgę podatkową. Użycie przez ustawodawcę sformułowania "może umorzyć" wskazuje na uznaniowy charakter tej instytucji. Jak podkreśla się w orzecznictwie (np. wyroki NSA: z 2 marca 2016 r., II FSK 2474/15; z 11 lipca 2018 r., II FSK 1993/16 i II FSK 1917/16), treść przywołanego przepisu wyznacza niejako dwie fazy postępowania podatkowego; pierwszą, w którym organ podatkowy obowiązany jest ustalić, czy zachodzi przynajmniej jedna z wymienionych przesłanek zastosowania ulgi, co wymaga zgromadzenia niezbędnego materiału dowodowego oraz przeprowadzenia jego oceny. W przypadku uznania, że spełniona została jedna bądź obie z przesłanek, postępowanie wkracza w kolejną fazę, w której organ dokonuje wyboru opcji decyzyjnej: zastosuje ulgę albo odmówi jej udzielenia. Decyzje podejmowane w ramach uznania administracyjnego pozostają pod kontrolą sądu administracyjnego jak każde inne, ale zakres ich kontroli jest inaczej ukształtowany. Kontrola sądowa takich decyzji zmierza do ustalenia, czy na podstawie przepisów prawa dopuszczalne było wydanie decyzji, czy organ przy jej wydaniu nie przekroczył granic uznania i czy uzasadnił rozstrzygnięcie dostatecznie zindywidualizowanymi przesłankami (por. np.: J. Borkowski /w:/ B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, C.H. Beck, Warszawa 2004, s. 494-495, wraz z powołanym tam orzecznictwem NSA). Stosownie do art. 49c ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2025 r. poz. 418) do opłat legalizacyjnych, o których mowa w art. 49 ust. 1 i art. 49b ust. 4, w zakresie nieuregulowanym w ustawie, stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy Ordynacja podatkowa z tym, że uprawnienia organu podatkowego przysługują wojewodzie. Organ, prowadząc postępowanie administracyjne na podstawie art. 67a § 1 Ordynacji podatkowej, ustala czy z przedstawionych przez wnioskodawcę dokumentów wynika jego ważny interes, tj. czy zaszły nadzwyczajne zdarzenia losowe lub wnioskodawca znajduje się w trudnej sytuacji ekonomicznej. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że za "ważny interes podatnika" należy uznać zarówno taką sytuację, w której z powodu nadzwyczajnych zdarzeń losowych podatnik nie jest w stanie spłacić należności podatkowych, jak i normalną sytuację ekonomiczną podatnika, z uwzględnieniem wysokości osiąganych dochodów, wydatków, możliwości spłaty innych zobowiązań finansowych (wyrok NSA z 10 marca 2009 r., I FSK 31/08). Za "interes publiczny" należy uznać respektowanie wartości wspólnych dla całego społeczeństwa, takich jak sprawiedliwość, bezpieczeństwo, zaufanie obywateli do organów władzy publicznej. W tak pojmowanym interesie mieści się dążenie do sytuacji, w której podatnicy regulują swoje zobowiązania podatkowe w całości i terminowo, dbałość o interes Skarbu Państwa, rozumiany jako konieczność zapewnienia stałych dochodów państwa oraz możliwości realizacji zadań ogólnospołecznych. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że gospodarstwo rolne wnioskodawcy dobrze prosperuje. Łączny dochód z gruntów rolnych o powierzchni 106,1350 ha przeliczeniowych (52,8409 ha własnych + 53,2941 ha dzierżawionych) wyniósł średniomiesięcznie około 48.211,82 zł. Posiadany areał kwalifikuje gospodarstwo skarżącego do grupy dużych gospodarstw rolnych. Zgodnie z danymi Głównego Urzędu Statystycznego (Powszechny Spis Rolny 2020) dotyczącymi struktury gospodarstw rolnych w Polsce, w tym również tych dużych - czyli mających co najmniej 100 ha użytków rolnych, w Polsce jest około 1,3 mln gospodarstw rolnych, a tylko nieco ponad 40 tys. dysponuje areałem większym niż 50 ha. Skarżący, w związku z prowadzonym gospodarstwem rolnym, uzyskuje także dochód z tytułu dopłat bezpośrednich z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, który średniomiesięcznie za 2024 r. wyniósł 12.222,79 zł, a także z tytułu "dodatku akcyzowego", który średniomiesięcznie za 2024 r. stanowił kwotę 2.503,01 zł. Materiał dowodowy wskazuje, że stałym źródłem dochodu gospodarstwa domowego skarżącego są emerytury jego rodziców. Zarówno T. R., jak i J. R. pobierają świadczenia z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, a ojciec strony dodatkowo z Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego. Ponadto jak wynika z przelewów na rachunek bankowy J. R., uzyskuje on dochód z tytułu pełnienia funkcji sołtysa oraz "pobory" z tytułu pełnienia funkcji członka prezydium rady nadzorczej w Banku Spółdzielczym w B. Dochody rodziców skarżącego stanowią kwotę 7.045,18 zł. Dane te wskazują, że rodzice wnioskodawcy są niezależni finansowo i posiadają własne źródła dochodu, a uzyskiwane przez nich dochody w pełni zaspokajają ich potrzeby. Łącznie dochody gospodarstwa domowego skarżącego wynoszą około 69.982,81 zł, co w przeliczeniu na osobę w rodzinie stanowi kwotę 23.327,66 zł. Zestawienie wysokości osiąganych w gospodarstwie domowym wnioskodawcy łącznych dochodów (tj. około 69.982,81 zł) z jego wydatkami (tj. około 28.442,96 zł) wskazuje na dodatni bilans, tj. nadwyżkę dochodów nad wydatkami stałymi w kwocie około 41.539,85 zł miesięcznie. Ponadto nie bez znaczenia dla sytuacji finansowej skarżącego jest fakt, że posiada on znaczny majątek o dużej wartości, m.in. nieruchomości o łącznej wartości ubezpieczeniowej około 1 mln zł, w postaci domu, 3 budynków gospodarczych (garaży), 2 silosów oraz gruntów rolnych o powierzchni około 89 ha fizycznych. Ponadto wnioskodawca posiada m.in. 2 samochody osobowe, a także 3 ciągniki rolnicze (w tym jeden o wartości rynkowej około 300 tys. zł) oraz kombajn zbożowy (o wartości rynkowej 400-500 tys. zł) i inny drobny sprzęt rolniczy, które mogą stanowić zabezpieczenie finansowe rodziny na wypadek skrajnych i nieprzewidzianych sytuacji losowych. Dobrą sytuację finansową wnioskodawcy, a także ocenę, że zapłata opłaty legalizacyjnej w kwocie 25.000 zł nie wpłynie negatywnie na kondycję finansową skarżącego uzasadnia okoliczność, że w czasie kiedy organ nadzoru budowlanego prowadził postępowanie w sprawie wykonania samowolnej rozbudowy budynku gospodarczego, skarżący w listopadzie 2023 r. zakupił ciągnik rolniczy V. z 2009 r. za kwotę 79.500 zł, zaś w czerwcu 2024 r. samochód osobowy F. z 2015 r. za kwotę 7.000 euro (ok. 29.800 zł). Ponadto, jak wynika z przedłożonych wyciągów bankowych, na dzień 31 grudnia 2024 r. posiadał on w banku B. saldo na rachunku bankowym w wysokości 3.361 zł, a na rachunku bankowym w B. saldo w wysokości 9.290,01 zł. W ocenie Sądu zgromadzony materiał dowodowy wskazuje, że skarżący bez przeszkód jest w stanie regulować swoje zobowiązania, co świadczy o tym, że jego egzystencja - w przypadku nawet zapłaty nałożonej opłaty legalizacyjnej w kwocie 25.000 zł - nie jest zagrożona. Analiza sytuacji finansowo-ekonomicznej gospodarstwa domowego skarżącego wskazuje, że wydatki ponoszone zarówno w gospodarstwie domowym, jak i gospodarstwie rolnym są pokrywane przez uzyskiwane dochody z prowadzonej produkcji roślinnej. Jest to sytuacja, która pozwala skarżącemu zachować posiadane zasoby, zapewniające utrzymanie gospodarstwa domowego i stabilną egzystencję. Na podkreślenie zasługuje również fakt, że skarżący posiada zobowiązania wobec banków w postaci 5 kredytów i pożyczek, zaś ich spłata, jak wynika z przedłożonych wyciągów bankowych, przebiega prawidłowo, rachunki bankowe nie są objęte egzekucją komorniczą, a raty regulowane są terminowo. Dodatkowo na uwagę zasługuje fakt, że ojciec skarżącego pomimo posiadanych schorzeń jest czynny zawodowo, gdyż jak wynika z wpływów na rachunek bankowy otrzymuje "pobory" z Banku Spółdzielczego w B., a także środki z Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego wypłacane w wysokości odpowiadającej kwocie świadczenia wypłacanego za pełnienie funkcji sołtysa. W rozpoznawanej sprawie organy uwzględniły nie tylko wykazane przez skarżącego dochody, ale również wydatki. Biorąc pod uwagę sytuację finansową, majątkową oraz rodzinną skarżącego, uznać trzeba, że skarżący dysponuje potencjałem umożliwiającym zapłatę całej kwoty opłaty legalizacyjnej jednorazowo lub w systemie ratalnym, w tym również poprzez np. zagospodarowanie zasobów majątkowych w postaci nieruchomości rolnych i leśnych, które mogą się stać źródłem dochodu lub składników majątku ruchomego. Zauważyć ponadto należy, że powstanie opłaty legalizacyjnej jest wynikiem nieprzestrzegania przepisów prawa. Przyczyną ustalenia opłaty legalizacyjnej obciążającej skarżącego była realizacja robót budowlanych, wykonanych bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę, polegających na samowolnej rozbudowie budynku gospodarczego. Zasadny jest również pogląd, że skarżący nie może przenosić na budżet państwa finansowych skutków błędnie podjętych decyzji. W ocenie Sądu, w kontrolowanym postępowaniu organ odwoławczy nie naruszył art. 7, art. 8, art. 11, art. 77 § 1, art. 79a i art. 80 kpa przeprowadzając postępowanie wyjaśniające w zakresie ustalenia, czy zachodzi przesłanka ważnego interesu podatnika lub interesu publicznego uzasadniająca zastosowanie wnioskowanej ulgi. Wydając decyzję organ uwzględnił informacje wynikające ze zgromadzonego materiału dowodowego. Należy podkreślić, że zapłata opłaty legalizacyjnej jest dobrowolna i zależy wyłącznie od woli skarżącego, wobec czego to do niego należy wybór, czy poniesie tego rodzaju ciężar finansowy, czy też dokona rozbiórki samowoli budowlanej, której dopuścił się. Niezależnie od tego wyjaśnienia wymaga, że okoliczności związane z powstaniem samowoli budowlanej pozostają bez wpływu na ocenę prawidłowości zaskarżonej decyzji, bowiem przesłanki, które organ musi analizować w niniejszym postępowaniu wynikają wyłącznie z art. 67a § 1 Ordynacji podatkowej. Minister Finansów nie był uprawniony do weryfikacji działań organów nadzoru budowlanego. Sąd podziela argumenty Ministra, że uzyskanie ulgi jest odstępstwem od zasady równości, gdyż na mocy decyzji indywidulanej zobowiązany zostaje zwolniony z obowiązku świadczenia wynikającego z ustawy. W ocenie Sądu, gdy sytuacja finansowa strony jest na tyle stabilna, że pozwala na poczynienie nawet niewielkich oszczędności w środkach pieniężnych, nie powinno się przerzucać ponoszenia odpowiedzialności na budżet państwa. W interesie publicznym leży bowiem, by ustalane przez organy administracji publicznej należności były realizowane, a uczestnicy procesu budowlanego nie byli pochopnie zwalniani z obowiązku ich zapłaty. Ulga w postaci umorzenia należności jest najdalej idącą formą pomocy stronie, polegającą na całkowitym bądź częściowym zwolnieniu strony z obowiązku świadczenia, a jako taka winna być stosowana w ostateczności, jako instytucja nadzwyczajna względem pozostałych form ulg uregulowanych w art. 67a Ordynacji podatkowej. W okolicznościach sprawy organ odwoławczy zasadnie przyjął, że sytuacja skarżącego nie kwalifikuje go do zastosowania ulgi. Reasumując, Sąd nie stwierdził naruszenia przez organ odwoławczy przepisów zarzucanych w skardze. Organ II instancji dokonał prawidłowej analizy stanu prawnego i faktycznego sprawy, a wydając swoje rozstrzygnięcie nie przekroczył granicy uznania administracyjnego i prawidłowo ocenił wystąpienie przesłanek z art. 67a Ordynacji podatkowej. Sąd stwierdza, że stan faktyczny sprawy został ustalony w sposób prawidłowy i kompletny. Organ odwoławczy wziął pod uwagę wszystkie okoliczności, mogące mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia. Brak było podstaw do umorzenia opłaty legalizacyjnej. W konsekwencji, jeszcze raz należy podnieść, że zaskarżona decyzja oparta została na wyczerpująco ustalonym stanie faktycznym, który znajduje odzwierciedlenie w zgromadzonym materiale dowodowym. W kontrolowanej sprawie organy właściwie zgromadziły i oceniły cały materiał dowodowy, w tym zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej oraz zasadą pogłębiania zaufania obywateli do organów administracji publicznej. Organy nie naruszyły przy tym reguł postępowania dowodowego określonych w art. 7 i art. 77 kpa, i prawidłowo ustaliły istotne dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności faktyczne i prawne, zaś wnioski wyprowadzone z zebranego w sprawie materiału dowodowego, nie wykraczają poza swobodną ocenę dowodów, o której mowa w art. 80 kpa. Decyzje wydane w sprawie zapadły na skutek prawidłowego i wyczerpującego wyjaśnienia sprawy, w wyniku zgromadzenia potrzebnych do jej rozstrzygnięcia dowodów oraz na podstawie obowiązujących przepisów prawa. Kontrola legalności wydanych w sprawie decyzji nie wykazała więc naruszenia prawa materialnego lub procesowego, które miałoby istotny wpływ na wynik sprawy, zaś podniesione przez skarżącego zarzuty sprowadzają się w istocie do polemiki z ustaleniami organów obu instancji. Podkreślić przy tym należy, że ani niezgodny z oczekiwaniami skarżącego wynik przeprowadzonego postępowania, ani też subiektywne jego przekonanie o wadliwości zaskarżonej decyzji (co więcej, niepoparte żadnymi logicznymi argumentami lub dowodami), nie mogą same w sobie stanowić podstawy uwzględnienia skargi. W świetle powyższego zaskarżoną decyzję i utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji uznać należy za zgodne z prawem. W konsekwencji Sąd oddalił skargę jako niezasadną, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.). Sąd rozpoznał skargę w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 tej ustawy.