VII SA/Wa 175/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska, , Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 października 2009 r. sprawy ze skargi A. K. - Przedsiębiorstwo Wielobranżowe " A." w P. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarny z dnia [...] listopada 2008 r. znak [...] w przedmiocie przekazania wniosku o umorzenie grzywny zgodnie z właściwością I. skargę oddala, II. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata R. K. z Kancelarii Adwokackiej przy Al. K. [...] w W.: tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 305 (trzysta pięć) złotych, w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 250 (dwieście pięćdziesiąt) złotych, tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 55 (pięćdziesiąt pięć) złotych. W dniu 15 lipca 2008 r. wpłynęło do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] za pośrednictwem Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. pismo A. K. prowadzącego firmę Przedsiębiorstwo Wielobranżowe "A." w P. nazwane "zażaleniem". Treść pisma zawierała wniosek o umorzenie grzywny w celu przymuszenia oraz zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym, prowadzonym w związku z tytułem wykonawczym wystawionym przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. w dniu [...] czerwca 2008 r., wobec niewykonania obowiązku wynikającego z decyzji z dnia [...] grudnia 2007 r., Nr [...], tj. obowiązku zapewnienia stałego dopływu wody z sieci wodociągowej do sklepu cukierniczego położnego w P. O. [...]. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] postanowieniem z dnia [...] lipca 2008 r., znak: [...], na podstawie art. 65 k.p.a., przekazał do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P., zgodnie z kompetencjami, wyżej wskazany wniosek o umorzenie grzywny w celu przymuszenia oraz zarzuty dotyczące prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Organ uznał bowiem, iż będąc organem II instancji nie jest właściwym instancyjnie do ich rozpatrzenia, lecz na podstawie art. 34 § 1 i 4 oraz art. 125 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) organem tym jest Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. Od powyższego postanowienia Powiatowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] lipca 2008 r. zażalenie złożył A. K. Główny Inspektor Sanitarny, po rozpatrzeniu zażalenia A. K., postanowieniem z dnia [...] listopada 2008 r., znak: [...], utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z przepisami ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) właściwym organem do załatwienia przedmiotowej sprawy jest Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P., będący jednocześnie egzekutorem w toczącym się postępowaniu egzekucyjnym. Organ podniósł, iż zgodnie z art. 34 § 1 w/w. ustawy zarzuty zgłoszone na podstawie art. 33 pkt 1 - 7, 9 i 10, a przy egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym, także na podstawie art. 33 pkt 8, organ egzekucyjny rozpatruje po uzyskaniu stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów, o których mowa w art. 33 pkt 1 - 5, wypowiedź wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążąca. Przywołał także art. 34 § 4, który stanowi, że organ egzekucyjny, po otrzymaniu ostatecznego postanowienia w sprawie stanowiska wierzyciela lub postanowienia o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu, wydaje postanowienie w sprawie zgłoszonych zarzutów, a jeśli zarzuty są uzasadnione - o umorzeniu postępowania egzekucyjnego albo o zastosowaniu mniej uciążliwego środka egzekucyjnego. Organ wskazał również, iż zgodnie z art. 125 § 2 w/w ustawy postanowienie w sprawie umorzenia wydaje organ egzekucyjny na wniosek zobowiązanego. W ocenie organu odwoławczego, skoro organem egzekucyjnym w niniejszej sprawie jest Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P., to jest tym samym organem właściwym do rozpatrzenia pisma - "zażalenia" A. K. dotyczącego prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Skargę na powyższe postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] listopada 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył A. K., wnosząc o jego uchylenie. Skarżący twierdził, że nie zgadza się z obciążaniem go grzywną za niezawinione przez niego uchybienia oraz kwestionował zasadność i celowość nałożonego na niego obowiązku. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z poźn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie została uwzględniona. Na wstępie wskazać trzeba, że do podstawowych obowiązków organów administracji publicznej należy ustalanie swojej właściwości (rzeczowej, miejscowej, instancyjnej) w każdej sprawie, w jakiej wpłynęło podanie. Przekazanie podania do innego organu w trybie art. 65 § 1 k.p.a., może nastąpić po wykluczeniu przez organ, do którego wpłynęło podanie swojej właściwości i po jednoznacznym, opartym na przepisach prawa ustaleniu, iż organem właściwym jest inny organ, do którego przekazuje się sprawę. Organ, któremu przekazano podanie jest związany postanowieniem o przekazaniu, gdyż istnieje domniemanie, że organ przekazujący prawidłowo ustalił organ właściwy. Niezbędnym warunkiem zastosowania w/w przepisu jest ustalenie treści wniesionego podania. Organ, do którego podanie wpłynęło, zobowiązany jest w możliwie precyzyjny sposób ustalić przedmiot żądania (wniosku). Dopiero tak wyjaśnione okoliczności faktyczne dotyczące rzeczywistych intencji danej osoby pozwalają określić treść żądania, ustalić, czy podanie takie w ogóle dotyczy sprawy z zakresu administracji publicznej, do której stosuje się przepisy k.p.a., a następnie, po ustaleniu organu właściwego rzeczowo, miejscowo i instancyjnie - przekazać temu organowi wniesione podanie. W sprawie niniejszej prawidłowo organ zinterpretował przedmiotowe pismo – "zażalenie" skarżącego z dnia 15 lipca 2008 r. i uznał, że zawiera ono wniosek o umorzenie grzywny w celu przymuszenia oraz zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym, prowadzonym w związku z tytułem wykonawczym wystawionym przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. w dniu [...] czerwca 2008 r., wobec niewykonania obowiązku wynikającego z decyzji z dnia [...] grudnia 2007 r. Tym samym zasadne było przekazanie tego pisma do rozpatrzenia organowi egzekucyjnemu to jest Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu w P. Jednocześnie podkreślić należy, że skarżący ani w zażaleniu ani w skardze do Sądu nie podawał żadnych racjonalnych przyczyn odnoszących się do celowości wnoszonych środków zaskarżenia. W szczególności nie przeczył twierdzeniom organów, że właściwym do rozpatrzenia wniosku o umorzenie grzywny w celu przymuszenia oraz zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, prowadzonym w związku z tytułem wykonawczym wystawionym przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. jest ten właśnie organ. Twierdzenia skarżącego koncentrowały się w zasadzie na podważaniu obowiązku zawartego w tytule wykonawczym, stąd nie mogły one być przedmiotem rozważań organu i odnieść zamierzonego skutku, zważywszy na prawidłowość przekazania wniosku skarżącego z dnia 15 lipca 2008r. według właściwości. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o Postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako nieuzasadnioną oddalił.