VII SA/Wa 1751/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak (spr.), Protokolant Agnieszka Wasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi S.C. oraz T.C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie pozwolenia na budowę skargę oddala UZASADNIENIA Decyzją Nr [...] z dnia [...] maja 1999r. Starosta Powiatu W. na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89 z dnia 25 sierpnia 1994r., poz. 414 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. 1 1980r.,poz. 26 ze zm.). po rozpatrzeniu wniosku A. K. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę budynku motelu przy ul. [...] w W., na działce nr ew. [...] obręb [...]. Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli S. i T. C. Skarżący wskazali, iż roboty budowlane rozpoczęto już 15 kwietnia 1999r., a więc w okresie kiedy inwestor nie posiadał jeszcze decyzji o pozwoleniu na budowę i realizowane są one m. in na działce nr [...], która nie została objęta zaskarżoną decyzją. Jednocześnie podali, że w Sądzie Rejonowym dla m. st. Warszawy toczy się postępowanie o zasiedzenie przez nich działki nr [...]. Decyzją Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2007r. Wojewoda [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 105 kpa w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 stycznia 2007r., sygn. akt VII SA/Wa 2102/06, po ponownym rozpatrzeniu odwołania S. i T. C. od decyzji Nr [...] z dnia [...] maja 1999r., wydanej przez Starostę Powiatu W., uchylił decyzję Starosty Powiatu W. i umorzył postępowanie I instancji. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż decyzją z dnia [...] sierpnia 1999r. umorzył postępowanie odwoławcze od decyzji z dnia [...] maja 1999r. z uwagi na to, że odwołujący S. i T. C. nie wykazali się prawem do nieruchomości nr [...] przy [...] w W., w związku z czym nie byli stroną postępowania. Z rejestru gruntów wynika, że właścicielem działek nr [...] i [...] z obrębu [...] jest inwestor A. K. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 24 sierpnia 2001r., sygn. akt IV SA 1485/99, uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 1999r. Sąd wskazał, iż co prawda właścicielem działek nr [...] i [...] jest inwestor, co wynika z rejestru gruntów i umowy notarialnej, to jednak dokumenty wskazane przez organ administracyjny nie wymieniają działek o tych numerach tylko inne o nr [...], [...] i [...], a w przedstawionych aktach brak jest danych, z których wynikałoby, że nastąpiła zmiana numerów ewidencyjnych działek i wymienione w tych dokumentach działki są tożsame z działkami nr [...] i [...]. Po ponownym rozpoznaniu odwołania małżonków C. od decyzji z dnia [...] maja 1999r., Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...] września 2002r. ponownie umorzył postępowanie odwoławcze z powodu bezprzedmiotowości. Organ wskazał, iż wypis z rejestru gruntów z dnia 28 października 2001r., otrzymany z Urzędu Gminy [...] Wydziału Geodezji i Nieruchomości potwierdził zmianę numerów działek. Wynika z niego, iż wymieniona w akcie notarialnym rep. [...] z dnia 30 września 1993r. działka nr [...] stanowi działkę nr [...], natomiast część dawnej dz. [...] stanowi działka nr [...]. Skarżący jak wynika z wpisu z rejestru gruntów nie są ani właścicielami ani władającymi działką nr [...], która graniczy z realizowaną inwestycją. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 24 stycznia 2007r. sygn. akt VIISA/Wa 2102/06, uchylił zaskarżoną przez T. C. decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2002r. Sad wskazał, iż postanowieniem Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy Wydział IV Cywilny z dnia 8 września 2004r., T. i S. C. nabyli przez zasiedzenie na zasadach wspólności majątkowej małżeńskiej z dniem 1 lutego 1982r. własność nieruchomości o nr ew. [...] (poprzednio [...]). Jak podkreślił Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowienie to zostało utrzymane w mocy przez Sąd Okręgowy w Warszawie V Wydział Cywilny Odwoławczy, który postanowieniem z dnia 6 września 2006r., oddalił apelację od rozstrzygnięcia Sądu I instancji. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż S. i T. C. powinni być uznani za stronę w postępowaniu administracyjnym, ponieważ jako właściciele sąsiadującej działki mają prawo być uczestnikami postępowania dotyczącego pozwolenia na budowę inwestycji, która oddziałuje na ich nieruchomość i z budową której może wiązać się naruszenie ich uzasadnionych interesów. W związku z powyższym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Wojewoda [...] stwierdził. iż w dniu 12 czerwca 2007r., inspektor nadzoru budowlanego dokonał kontroli na terenie nieruchomości przy [...] i ustalił, że wybudowano tam motel na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] maja 1999r. Decyzją Starosty Powiatu W. z dnia [...] lipca 2002r., udzielono pozwolenia na użytkowanie tego obiektu. W ustalonym stanie faktycznym, w ocenie Wojewody [...], brak jest podstaw do merytorycznego rozstrzygania sprawy w przedmiocie pozwolenia na budowę. Postępowanie to, z uwagi na zrealizowanie obiektu objętego pozwoleniem na budowę, stało się bezprzedmiotowe, w związku z czym organ zobligowany jest do jego umorzenia. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję Wojewody [...] wnieśli S. i T. C. Skarżącej decyzji zarzucili naruszenie art. 28 kpa, gdyż uniemożliwiono im uczestniczenie w postępowaniu w charakterze stron. Wnieśli o przyznanie im statusu strony, podkreślając, iż organ kolejny raz nie rozpatrzył ich zarzutów, gdyż umorzył postępowanie. Zdaniem skarżących organ powinien merytorycznie rozpatrzeć i rozstrzygnąć sprawę. Dodatkowo wyjaśnili, iż wbrew stanowisku organu od początku mieli przymiot strony w tym postępowaniu z uwagi na to, że punkt geodezyjny posadowiony na wierzchołku trójkąta (kształt dz. [...]) jest wspólnym punktem geodezyjnym dla działek: dz. ew. [...], [...], [...], [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Stosownie do dyspozycji art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.), sądowa kontrola decyzji administracyjnych polega wyłącznie na ocenie ich zgodności z prawem. Oceniając w tym aspekcie zaskarżoną decyzję Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stwierdził, aby została ona wydana z naruszeniem prawa materialnego względnie z takim naruszeniem prawa procesowego, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy. Zaskarżoną decyzją Wojewoda [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchylił decyzją Starosty Powiatu W. z dnia [...] maja 1999r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę i umorzył postępowanie przed tym organem. Wojewoda [...], po dwukrotnym uchyleniu jego decyzji wydanych w postępowaniu odwoławczym przez Naczelny Sąd Administracyjny i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, ponownie rozpoznając sprawę na skutek odwołania wniesionego przez skarżących ustalił, że inwestycja, na którą decyzję z dnia [...] maja 1999r., udzielono pozwolenia na budowę, została zrealizowana. Nadto decyzją z dnia [...] lipca 2002r., Starosta Powiatu W. udzielił pozwolenia na użytkowanie obiektu. Trafnie zatem organ przyjął, że w sytuacji kiedy inwestor zrealizował inwestycję budowlaną, prowadzenie postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę stało się bezprzedmiotowe, gdyż decyzja taka może dotyczyć tylko przyszłych zamierzeń inwestycyjnych. Stanowiło to podstawę do uchylenia decyzji organu I instancji i umorzenia postępowania administracyjnego na podstawie art. 105 § 1 kpa. Podkreślić należy, iż stosownie do dyspozycji art. 105 § 1 kpa, bezprzedmiotowość postępowania ma miejsce w sytuacji, gdy istnieją okoliczności, czyniące wydanie decyzji administracyjnej prawie niemożliwym z uwagi na brak przedmiotu postępowania. Tym przedmiotem jest zaś konkretna sprawa, w której organ administracji państwowej jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu. Postępowanie w takiej sprawie staje się bezprzedmiotowe, jeżeli braknie któregoś z elementów tego stosunku mietarialnoprawnego (B. Adamiak i J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Warszawa 1996., s. 462). Tak więc sprawa administracyjna jest bezprzedmiotowa w rozumieniu art. 105 § 1 kpa wtedy, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej, w formie decyzji administracyjnej ingerencji organu administracyjnego. Wówczas jakiekolwiek rozstrzygniecie merytoryczne pozytywne, czy negatywne staje się prawnie niedopuszczalne. Odnosząc powyższe uwagi do niniejszego postępowania stwierdzić należy, że wobec zrealizowania planowanej inwestycji taka sytuacja w sprawie zaistniała. Przechodząc do oceny zarzutów podniesionych w skardze wskazać należy, iż w związku z postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 8 września 2004r. skarżący T. i S. C. nabyli z dniem 1 lutego 1982r., przez zasiedzenie własność działki nr ew. [...]. Konsekwencją tego było ustalenie przez organ, że skarżący posiadają przymiot strony i mogą skutecznie wnieść odwołanie od decyzji organu I instancji. Nie oznacza to jednak w stanie faktycznym niniejszej sprawy, że wniesione odwołanie rodzi po stronie organu obowiązek ponownego rozstrzygnięcia istoty sprawy. Zrealizowanie inwestycji powodują, że organ nie mógł kontynuować postępowania w celu wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, gdyż taka decyzja może być wydana jedynie przed rozpoczęciem inwestycji. W sytuacji zrealizowania inwestycji organ, z uwagi na wystąpienie przesłanek bezprzedmiotowości, zobligowany był do umorzenia postępowania. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo |o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.153 poz. 1270 ze zm.) orzekł ja w sentencji.