VII SA/Wa 1752/09

Maciej Majewski referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. H. o przyznanie prawa pomocy w sprawie VII SA/Wa 1752/09 ze skargi B. H. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2009 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanawia: przyznać B. H. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W dniu 2 listopada 2009 r., do Sądu wpłynął na formularzu PPF wniosek B. H. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż wnioskodawczyni prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z emerytury w wysokości 628 zł. Posiada mieszkanie o pow. 64 m2. Wskazała, że jest osobą w podeszłym wieku. Otrzymywana kwota emerytury wg oświadczenia nie wystarcza na podstawowe życiowe potrzeby, wnioskodawczynie nie płaci czynszu, nie jest w stanie wykupić leków. Do wniosku załączyła kopię wezwania do zapłaty ze spółdzielni mieszkaniowej o zadłużeniu sięgającym kwoty 32.419 zł na dzień 25 lutego 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym, następuje gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych lub opłacenie zawodowego pełnomocnika. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową wnioskodawczyni oraz wysokość kosztów sądowych z których głównym wydatkiem jest 200 zł wpisu sądowego, uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Wnioskodawczyni wykazała, że nie jest w stanie ponieść tych wydatków. Wysokość wpisu sądowego w sprawie sięga prawie 1/3 wysokości emerytury z której utrzymuje się wnioskodawczyni. Z tego względu zważono, że strony nie stać na samodzielne ponoszenie kosztów sprawy i ustanowienie zawodowego pełnomocnika, a tym samym, że wniosek o przyznanie prawa pomocy jest zasadny. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).