VII SA/Wa 1754/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Kramek, , Sędzia WSA Grzegorz Antas, Sędzia WSA Andrzej Siwek (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi U B i T B na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżących U B i T B kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...]Wojewoda [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.Dz. U. z 2018, poz. 2906 ze zm., dalej: "k.p.a.") oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j.Dz. U. z 2019 r. poz. 1186 ze zm., dalej: "p.b."), po rozpatrzeniu odwołania inwestorów U B i T B, utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego w [...] przy ul. [...], na działce o nr ewidencyjnym gruntów: [...] obręb nr [...], jednostka ewidencyjna [...]. Do wydania powyższej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu 15 kwietnia 2019 r. do Urzędu Miasta [...] wpłynął wniosek inwestorów U B i T B o pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego w [...] przy ul. [...], na działce o nr ewidencyjnym gruntów: [...], obręb nr [...], jednostka ewidencyjna [...]. Do wniosku, obok m. in. 4 egzemplarzy projektu budowlanego czy oświadczeniu o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością, załączono kopię decyzji Dyrektora Zarządu [...] Państwowego z dnia [...] grudnia 2018 r., znak: [...] o wydaniu dla inwestorów pozwolenia wodnoprawnego na lokalizowanie w na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią nowych obiektów budowlanych, tj. budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr ewid. [...]. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2019 r., znak: [...] Prezydent Miasta [...], powołując się na art. 123 k.p.a. oraz art. 35 ust. 3 p.b., instancji nałożył na inwestorów obowiązek usunięcia nieprawidłowości występujących w przedłożonym projekcie, polegających na doprowadzeniu do zgodności z zapisami obowiązującymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W dniu 13 maja 2019 r. do Urzędu Miasta [...] wpłynęło pismo inwestorów, będące odpowiedzią na powyższe postanowienie organu I instancji. Inwestorzy podnieśli, że przedłożony projekt jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, który w § 61 dopuszcza lokalizację nowym budynków. Dodatkowo inwestorzy dołączyli pismo [...] z dnia [...] października 2018 r., znak: [...] oraz ww. decyzję Dyrektora Zarządu [...] z dnia [...] grudnia 2018 r., wskazując, że uzyskali z [...] korzystną opinię w sprawie zabudowy na ww. działce oraz zgodnie z art. 390 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne uzyskali pozwolenie wodnoprawne. Podkreślili, że budynek został zaprojektowany i zlokalizowany zgodnie z wytycznymi pozwolenia wodnoprawnego. Decyzją Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2019 r., nr [...] odmówiono zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego w [...] przy ul. [...] , na działce o nr ewidencyjnym gruntów: [...] obręb nr [...], jednostka ewidencyjna [...], albowiem budowa objęta wnioskiem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Organ administracji architektoniczno-budowlanej stwierdził, że przedmiotowa nieruchomość objęta jest obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego osiedli [...] i [...] wraz z [...] w [...], przyjętym przez Radę Miasta [...] uchwałą Nr [...] z dnia [...] września 2000 roku (Dz. Urz. Woj. [...]. Nr [...] z dnia 17 lutego 2001 roku, poz.194) i znajduje się na terenie oznaczonym na rysunku planu symbolem MRO i RO. Dla przedmiotowego terenu oznaczonego na rysunku planu symbolem MRO, plan ustala zachowanie dotychczasowego przeznaczenia - jako terenów rolniczych i ogrodniczych z Istniejącą zabudową o charakterze zagrodowym, jednorodzinnym i usługowo - produkcyjnym, z wyjątkiem fragmentów terenu przeznaczonych w planie na poszerzenie Istniejących bądź wyznaczenie nowych pasów ulicznych. Na terenach, o których mowa w ust. 1, lecz położonych: w strefie zagrożenia powodziowego w rejonie ul. [...] nie posiadających dotychczas urządzeń zabezpieczających przed powodzią, dopuszcza się możliwość modernizacji, przebudowy, wymiany, rozbudowy t zmiany przeznaczenia istniejących budynków. Organ I instancji podkreślił, że z analizy złożonego przez inwestorów projektu budowlanego wynika, że planowana nowa zabudowa obejmująca budynek mieszkalny jednorodzinny zlokalizowany w całości na części działki o numerze ewidencyjnym gruntów: [...] objętej na rysunku w/w planu symbolem MRO, który na terenach, położonych w strefie zagrożenia powodziowego w rejonie ul. [...] nie posiadających dotychczas urządzeń zabezpieczających przed powodzią dopuszcza jedynie możliwość modernizacji, przebudowy, wymiany, rozbudowy i zmiany przeznaczenia istniejących budynków w związku z powyższym nie ma możliwości budowy nowych obiektów budowlanych. Prezydent Miasta [...] wskazał, że pismo [...] z dnia[...] października 2018 roku, oraz decyzja Dyrektora Zarządu [...] z dnia [...] grudnia 2018 r. zawierają błędną interpretację miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego poprzez powołanie się na zapis w § 61 ust. 3 planu dopuszczający lokalizację nowych budynków, czym wprowadzono inwestorów w błąd, gdyż pominięto zapis z § 61 ust. 2 planu, gdzie wyraźnie wskazano, że na terenach, oznaczonych na rysunku planu symbolem MRO, lecz położonych w strefie zagrożenia powodziowego w rejonie ul. [...] nie posiadających dotychczas urządzeń zabezpieczających przed powodzią, dopuszcza się możliwość: modernizacji, przebudowy, wymiany, rozbudowy i zmiany przeznaczenia istniejących budynków, co wyraźnie wskazuje na brak możliwości budowy nowych budynków. Pismem z dnia 3 czerwca 2019 r. odwołanie od tej decyzji złożyli U B i T B (dalej jako "skarżący"). Postawili zarzuty: I. naruszenie przepisów postępowania, a to: 1) art. 7 i 8 k.p.a. poprzez nie zapewnienie właściwej ochrony słusznemu interesowi wnioskodawcy w zakresie korzystania z przysługującego mu prawa własności do nieruchomości poprzez zaniechanie wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego, 2) art. 7 k.p.a. w związku z art. 77 § 1 k.p.a. w związku z art. 80 k.p.a. w związku z art 107 § 3 k.p.a., poprzez niedążenie do podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, niezebranie w sposób wyczerpujący i nierozpatrzenie materiału dowodowego w sprawie, jego ocenę i udowodnienie okoliczności sprawy wyłącznie na podstawie części materiału dowodowego, a w konsekwencji wydanie decyzji zawierającej uzasadnienie, w którym organ nie wskazuje jednoznacznie okoliczności potwierdzających odmowę zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę, podczas gdy ustawodawca wymaga od organu prowadzącego postępowanie podejmowania wszelkich czynności zmierzających do wyjaśnienia sprawy, zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego w sposób wyczerpujący, oceny jego całokształtu, a następnie wskazania w uzasadnieniu decyzji faktów udowodnionych, na których oparto wydaną decyzję; II, Naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a to: 1) art. 35 ust. 1 pkt 3 p.b. poprzez nałożenie na skarżących obowiązku uzupełnienia projektu budowlanego o niesprecyzowane dokumenty bez podania konkretnego stanowiska organu, mimo, iż złożony wniosek był kompletny; 2) art. 35 ust. 1 pkt 1 p.b. poprzez nie zapewnienie właściwej ochrony słusznemu interesowi wnioskodawcy w zakresie korzystania z przysługującego mu prawa zabudowy nieruchomości pomimo zgodności projektu z planem zagospodarowania przestrzennego; 3) art. 35 ust. 1 pkt 1 p.b. poprzez brak właściwego i rzetelnego sprawdzenia, iż projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; 4) art. 35 ust. 4 ustawy p.b. poprzez brak wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu i udzieleniu pozwolenia na budowę, pomimo spełnienia przez skarżących wymagań ustawy Prawo budowlane. Skarżący wskazali, że w decyzji I instancji organ nie wyjaśnił szczegółowo okoliczności zmierzających do prawidłowego wyjaśnienia sprawy. W konsekwencji takich sformułowań organu, nie sposób uznać, że sprawa została prawidłowo i zgodnie z zasadami Kodeksu postępowania administracyjnego wyjaśniona, a decyzja wydana po wszechstronnym wyjaśnieniu sprawy. Organ nie wyjaśnił, ani tez nie odniósł się w wystarczający sposób, do decyzji wydanej przez Dyrektora Zarządu Zlewni [...] z dnia [...] grudnia 2018 r. Skarżący podnieśli, że planowana do budowy nieruchomości została zaprojektowana na obszarze określonym w planie zagospodarowania przestrzennego jako MRO. Skarżący składając wniosek kierowali się literalnym brzmieniem i treścią uchwały stanowiącej o planie zagospodarowania przestrzennego. Jak przyznał sam organ w treści decyzji nr [...] , teren lokalizacji planowanej nieruchomości to obszar MRO, co pozwala na zatwierdzenie przedłożonego projektu i wydaniu pozwolenia na budowę. Organ wydając decyzję odmowną kierował się usytuowaniem nieruchomości w strefie zagrożenia powodziowego, jednakże nie zwrócił uwagi, że instytucja, w której kompetencjach leżą kwestie związane z gospodarką wodną, a to Zarząd [...], wydal decyzję pozwalającą na zabudowę przedmiotowej nieruchomości. Treść decyzji oparta została o prawidłowe, literalne brzmienie przepisów § 61 ust. 4 uchwały w sprawie planu zagospodarowania przestrzennego, pozwalającą na budowę nowych budynków z ustaleniem uwarunkowań wynikających z treści wskazanego § 61 uchwały. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] utrzymał w mocy ww. decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2019 r. Organ odwoławczy, przytaczając treść § 61 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego, wskazał, że w świetle ust. 2 tego przepisu miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie dopuszcza lokalizacji nowych budynków, zezwala jedynie na ich modernizację, przebudowę, wymianę, rozbudowę i zmianę przeznaczenia istniejących budynków. Z przeprowadzonej przez organ odwoławczy analizy zgromadzonego materiału dowodowego wynika, iż projektowana inwestycja nie spełnia wymogów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Taki negatywny wynik ustaleń organu co do zgodności projektu budowlanego z ustaleniami planu przekreśla możliwość wydania pozytywnej decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego. Przedmiotowa inwestycja o nazwie "budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego w [...] przy ul. [...] , na działce o nr ewidencyjnym gruntów: [...] obręb nr [...], jednostka ewidencyjna [...]" stanowi budowę nowego obiektu, a w związku z powyższymi ustaleniami, pozostaje niezgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Organ odwoławczy wskazał, że w piśmie [...] powołano się jedynie na § 61 ust. 3 planu, który dopuszcza budowę nowych obiektów, jednakże pominięto zapis § 61 ust. 2 planu, który dopuszcza na terenach oznaczonych symbolem MRO, lecz położonych w strefie zagrożenia powodziowego w rejonie ul. [...] nie posiadających dotychczas urządzeń zabezpieczających przed powodzią, jedynie możliwość modernizacji, przebudowy, wymiany, rozbudowy i zmiany przeznaczenia istniejących budynków, z zastrzeżeniem ust. 4 pkt 1) i 6), co jest równoznaczne z niemożnością budowy nowych budynków. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyli skarżący, wnosząc o uchylenie decyzji obu instancji i zasądzenie kosztów postępowania od organu. Postawili zarzuty: 1. naruszenia przepisów postępowania w postaci art. 107 § 3 k.p.a., które miało istotne znaczenie dla rozpoznania sprawy, poprzez niewystarczające wskazanie jakie fakty organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł i którym odmówił wiarygodności, 2. naruszenia przepisów postępowania poprzez udzielenie zbyt krótkiego terminu inwestorom na odniesienie się do braków formalnych poprzez wskazanie końcowej daty (13 maja 2019 roku) do złożenia repliki na postanowienie w oderwaniu od rzeczywistej daty odebrania pisma, a które zostało sporządzone 29 kwietnia 2019 roku, 3. naruszenia przepisów postępowania w postaci art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. oraz art 80 k.p.a., które miało istotne znaczenie dla rozpoznania sprawy, poprzez nie przeprowadzenie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, braku zebrania materiału dowodowego w sposób wyczerpujący, a nadto nie rozpoznanie całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności przez: a) przyjęcie, iż omawiany plan zagospodarowania przestrzennego został ukształtowany przy uwzględnieniu zasad techniki prawodawczej, zawierającej postanowienia o charakterze jednoznacznym, niepowodujące wątpliwości interpretacyjnych, podczas gdy sam Prezydent Miasta [...] miał wątpliwości interpretacyjne , co wynika między innymi z decyzji z dnia [...] czerwca 2019 roku w sprawie [...], gdzie Prezydent stwierdza, że wystąpił w dniu 23 kwietnia 2019 roku do Wydziału Rozwoju i Polityki Gospodarczej Miasta z prośbą o wykładnie i opinię w zakresie w/w planu. Nadto na wątpliwości interpretacyjne wskazują pismo [...] oraz decyzja Dyrektora Zarządu [...], b) przyjęcie, iż lokalizacja przedmiotowego budynku znajduje się w strefie zagrożenia powodziowego w rejonie ul. [...], podczas gdy jest to pojęcie niedookreślone, a zdaniem powołanych do tego instytucji tj. [...] oraz Dyrektora Zarządu [...] brak jest w rejonie planowanej inwestycji przesłanek o przyjęciu zagrożenia powodziowego, c) błędną interpretację przepisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a konkretnie § 61 ust. 3 pkt 1 w zw. z § 61 ust. 2 lit. a i ust. 4, w myśl których dopuszcza się lokalizację nowych budynków, jeżeli spełniają normy zawarte w ust. 4, a jednocześnie nie leżą w strefie zagrożenia powodziowego w rejonie ul. [...]. a jak wynika z pisma [...] oraz decyzji Dyrektora Zarządu [...]wnioskowana inwestycja nie leży w takim rejonie, d) ograniczenie się do odmówienia wiarygodności ustaleniom stanu faktycznego i analizie prawnej poczynionej przez [...] w piśmie z dnia [...] października 2018 r., poprzez przyjęcie a priori, że organ ten ograniczył się jedynie do § 61 ust. 3 planu i pominął § 61 ust. 2 planu, pomimo że prawidłowa analiza wydanego pisma w/w organu, nota bene powołanego do tego typu działań, jednocześnie wskazuje na to, że organ rozważył zapisy § 61 ust. 2 planu, jednak stwierdził, iż brak jest przesłanek do przyjęcia, iż inwestycja znajduje się w strefie zagrożenia powodziowego w rejonie ul. [...], e) ograniczenie się do odmówienia wiarygodności ustaleniom stanu faktycznego i analizie prawnej poczynionej przez Dyrektora Zarządu [...] z dnia [...] grudnia 2018 r. poprzez przyjęcie a priori, że organ ten ograniczył się jedynie do § 61 ust. 3 planu i pominął § 61 ust. 2 planu, pomimo że prawidłowa analiza wydanej decyzji w/w organu, nota bene powołanego do tego typu działań, jednocześnie wskazuje na to, że organ rozważył zapisy § 61 ust. 2 planu, jednak stwierdził, iż brak jest przesłanek do przyjęcia, iż inwestycja znajduje się w strefie zagrożenia powodziowego w rejonie ul. [...], f) niewyjaśnienie, przy skorzystaniu z osób posiadających wiedzą specjalistyczną, czy przedmiotowa inwestycja rzeczywiście znajduje się w strefie zagrożenia powodziowego w rejonie ul. [...] w rozumieniu § 61 ust. 2 planu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentację. Na rozprawie w dniu 21 stycznia 2020 r. skarżąca U B oświadczyła, że nie wie czy na nieruchomości na której planuje zrealizować obiekt budowlany zostały posadowione urządzenia zabezpieczające przed powodzią. Wyjaśnia, że Miasto od wielu lat planuje budowę wałów przeciwpowodziowych. Skarżąca dodatkowo wyjaśnia, że nie wie, czy w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego przedmiotowa działka znajduje się w strefie zagrożenia powodziowego. Wyjaśnia również, że w sąsiedztwie w odległości około 100 metrów od działki, którą chciałaby zabudować powstają nowe obiekty. Odmowa wydania pozwolenia jest zdaniem skarżących krzywdząca. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2107), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; zwana dalej p.p.s.a.). Skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż Wojewoda [...] wydając zaskarżoną decyzję naruszył przepisy postępowania administracyjnego oraz przepisy prawa materialnego. Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] odmawiającą U B i T B zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego w [...] przy ul. [...], na działce o nr ewidencyjnym gruntów: [...], obręb nr [...] , jednostka ewidencyjna [...], albowiem budowa objęta wnioskiem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wskazać należy, że zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę. Pozwolenie na budowę, zgodnie z art. 3 pkt 12 ww. ustawy, stanowi decyzję administracyjną zezwalającą na rozpoczęcie i prowadzenie budowy lub wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu budowlanego. Przepis art. 35 ustawy Prawo budowlane wskazuje, jakich niezbędnych czynności i sprawdzeń powinien dokonać organ administracji przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę. W myśl art. 35 ust. 1 ww. ustawy organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 w o ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia bez budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 5) spełnienie wymagań określonych w art. 60 ust. 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. o Krajowym Zasobie Nieruchomości (Dz. U. 2017, poz. 1529) - w przypadku inwestycji na nieruchomości wchodzącej w skład Zasobu Nieruchomości, o którym mowa w tej ustawie, oddanej w użytkowanie wieczyste lub sprzedanej w trybie określonym w art. 53 ust. 1 lub 2 tej ustawy, przeznaczonej na wynajem o czynszu najmu określonym zgodnie z przepisami rozdziału 7 tej ustawy, zwanej dalej "inwestycją KZN". Zgodnie natomiast z art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane w przypadku stwierdzenia braków materialno-prawnych, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Przede wszystkim podkreślić należy że, że bezzasadne są zarzuty skarżących wskazujące, że organy nie wzięły pod uwagę decyzji Dyrektora Zarządu [...] Państwowego z dnia [...] grudnia 2018 r., znak: [...]o wydaniu dla inwestorów pozwolenia wodnoprawnego na lokalizowanie w na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią nowych obiektów budowlanych, tj. budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr ewid. [...] oraz pisma pismo [...] z dnia [...] października 2018 r., znak: [...] , zawierające korzystną dla skarżących wykładnię miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W świetle art. 35 ust. 1 pkt 1 p.b. to organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i tym zakresie nie jest związany wykładnią innych organów, tym samym skarżący nie mogą upatrywać w decyzji wodnoprawnej oraz piśmie [...] z dnia [...] października 2018 r. podstaw do uznania, że przedmiotowy projekt jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Powyższe znajduje potwierdzenie także w art. 396 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz.. U. 2018 r. poz. 2268 ze zm.), w myśl którego pozwolenie wodnoprawne nie może naruszać ustaleń miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Spór w niniejszej sprawie dotyczy wykładni przepisów obowiązującego na terenie inwestycji miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Przedmiotowa nieruchomość objęta jest obowiązującym Miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego osiedli [...] i [...] wraz z [...]w [...] , przyjętym przez Radę Miasta [...] uchwałą Nr [...] z dnia 19 września 2000 roku i znajduje się na terenie oznaczonym na rysunku planu symbolem MRO i RO. Dla przedmiotowego terenu oznaczonego na rysunku planu symbolem MRO, plan ustala zachowanie dotychczasowego przeznaczenia - jako terenów rolniczych i ogrodniczych z Istniejącą zabudową o charakterze zagrodowym, jednorodzinnym i usługowo - produkcyjnym, z wyjątkiem fragmentów terenu przeznaczonych w planie na poszerzenie Istniejących bądź wyznaczenie nowych pasów ulicznych. Dla przedmiotowego terenu oznaczonego na rysunku planu symbolem RO, położonego w strefie zagrożenia powodziowego, plan ustala utrzymanie jego dotychczasowego przeznaczenia - jako gruntów ornych I trwałych użytków zielonych, pozostających w użytkowaniu rolniczym bez prawa zabudowy, z wyjątkiem fragmentów terenu przeznaczonych w planie na poszerzenie Istniejących, bądź wyznaczenie nowych pasów ulicznych, ponadto ustala się: możliwość zalesienia - jako ¡dopuszczalną zmianę Ich przeznaczenia oraz obowiązuje zakaz dokonywania podziału niezabudowanych gruntów na działki budowlane. Z analizy złożonego przez Inwestorów projektu budowlanego wynika, że planowana nowa zabudowa obejmująca budynek mieszkalny jednorodzinny zlokalizowany w całości na części działki o numerze ewidencyjnym gruntów: [...] objętej na rysunku ww. planu symbolem MRO Wskazać należy, że § 61 ww. planu brzmi: 1. Na terenach oznaczonych na rysunku planu symbolem MRO - ustala się zachowanie dotychczasowego przeznaczenia - jako terenów rolniczych i ogrodniczych z istniejącą zabudową o charakterze zagrodowym, jednorodzinnym i usługowo - produkcyjnym, z wyjątkiem fragmentów terenu przeznaczonych w planie na poszerzenie istniejących bądź wyznaczenie nowych pasów ulicznych, o których mowa w Rozdziale 3. 2. Na terenach, o których mowa w ust. 1, lecz położonych: a) w strefie zagrożenia powodziowego w rejonie ul. [...] nie posiadających dotychczas urządzeń zabezpieczających przed powodzią, b) na wschód od ul. [...]w pośredniej strefie ochrony ujęcia wody dla [...], dopuszcza się możliwość: 1) modernizacji, przebudowy, wymiany, rozbudowy i zmiany przeznaczenia istniejących budynków, z zastrzeżeniem ust. 4 pkt 1) i 6), 2) geodezyjnego oddzielenia terenu zabudowanego od niezabudowanej części nieruchomości, 3) dokonywania podziałów na podstawie prawomocnych decyzji o zniesieniu współwłasności i innych decyzji sądowych. 3. Na terenach, o których mowa w ust. 1, a nie wymienionych w ust. 2, dopuszcza się możliwość: 1) modernizacji, przebudowy, rozbudowy, wymiany istniejących budynków i zmiany ich przeznaczenia oraz lokalizacji nowych budynków, z zastrzeżeniem ust. 4, 2) dokonywania podziałów terenów zabudowanych. 4. W stosunku do zabudowy i zagospodarowania terenów, o których mowa w ust. 1, ustala się następujące wymagania: 1) w przebudowie i rozbudowie budynków istniejących obowiązuje zachowanie wysokości nie przekraczającej dwóch kondygnacji i poddaszem użytkowym, 2) dla nowowznoszonych budynków - obowiązuje: a) wykonanie podłogi (posadzki) pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, na poziomie powyżej rzędnej zagrożenia powodziowego określonej na rysunku planu, b) zachowanie wysokości nie przekraczającej dwóch kondygnacji i poddaszem użytkowym z możliwością podpiwniczenia odpowiednio do występujących warunków gruntowo - wodnych, c) stosowanie dachów dwu - lub wielospadowych o kącie nachylenia połaci około 25o do 40o; przy zastosowaniu dachów mansardowych dopuszcza się stosowanie innych kątów nachylenia połaci odpowiednio do ich konstrukcji; d) nieprzekraczalna linia zabudowy powinna być zachowana w odległości nie mniejszej niż: - 15,0m od krawędzi jezdni ulic lokalnych oznaczonych na rysunku planu symbolem KL.1/2, - 8,0m od krawędzi jezdni ulic dojazdowych oznaczonych symbolem KD.1/2, 3) powierzchnia zabudowana obiektami kubaturowymi nie może przekraczać 35% całkowitej powierzchni działki; 4) dla budynków przeznaczonych na pobyt ludzi obowiązuje podłączenie ich instalacji do istniejących urządzeń komunalnych uzbrojenia terenu, stosownie do przepisów szczególnych, 5) wprowadzane nowe funkcje dopuszczone w ramach zmiany przeznaczenia budynków nie mogą powodować uciążliwości przekraczających granice własnej działki. W tym miejscu należy przyznać rację organom, że § 61 ust. 2 planu wskazuje niedopuszczalność budowy nowych budynków, a jedynie możliwość modernizacji, przebudowy, wymiany, rozbudowy i zmiany przeznaczenia istniejących budynków. Jednakże w ocenie Sądu, żeby w świetle brzmienia § 61 ust. 2 lit. a planu, żeby uznać niedopuszczalność wybudowania na omawianym terenie MRO nowych budynków, muszą zostać spełnione trzy przesłanki: 1. teren inwestycji winien być położony w rejonie ul. [...], 2. teren inwestycji winien być położony w strefie zagrożenia powodziowego, 3. teren inwestycji nie powinien posiadać urządzeń zabezpieczających przed powodzią. O ile w ocenie Sądu spełniona jest pierwsza z powyższych przesłanek (sporna działka znajduje się przy ul. [...]), o tyle organ nie zbadał ani nie wyjaśnił, czy spełnione zostały pozostałe dwie przesłanki. Wskazać należy, że w świetle art. 14 ust. 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest nie tylko aktem planistycznym, ale także aktem prawa miejscowego. Akty prawa miejscowego zgodnie z art. 87§2 Konstytucji RP są źródłami prawa powszechnie obowiązującego na obszarze działań organów, które je ustanowiły. Przedmiotowy plan zagospodarowania przestrzennego został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Województwa [...]i jest dostęny w bazie danych LEX. Jednakże nieczytelność opublikowanej części rysunkowej planu nie pozwoliła Sądowi (a tym bardziej skarżącym w toku postępowania administracyjnego) na ustalenie, czy teren inwestycji jest położony w strefie zagrożenia powodziowego. Organ odwoławczy, pomimo zawartych w odwołaniu twierdzeń skarżących o zgodności projektu z planem zagospodarowania przestrzennego i zarzutów naruszenia postępowania, nie załączył do akt sprawy fragmentów części rysunkowej planu z umiejscowieniem omawianej inwestycji i wyraźnym wskazaniem, że leży ona w strefie zagrożenia powodziowego, objęta granicami strefy, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 4 planu. Ponadto organ nie odniósł się w ogóle, czy teren inwestycji posiada urządzenia zabezpieczające przed powodzią. Podkreślić należy, że od uchwalenia omawianego planu minęło 19 lat i stan faktyczny omawianych terenów mógł ulec zmianie i takie urządzenia mogą się obecnie znajdować na terenie objętym inwestycją. Powyższe także wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ odwoławczy w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia odniesie się do powyższych kwestii, dokona ponownej oceny czy projekt budowlany spełnia wymagania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, przy uwzględnieniu powyższych rozważań w zakresie, czy zostały spełnione wyżej wymienione przesłanki wskazane w § 61 ust. 2 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego, uniemożliwiające zrealizowanie na omawianym terenie MRO nowego budynku. Konkludując należało uznać, że zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem ar. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. oraz art. 35 ust 1 pkt 1 Prawa budowlanego w związku z § 61 ust. 2 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego dla działki objętej inwestycja Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ) i c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd uchylił zaskarżoną decyzję. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 przywołanej ustawy.