VII SA/Wa 1759/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. VII SA/Wa1759/06 U Z A S A D N I E N I E Prezydent Miasta R. decyzją Nr [...] z dnia [...] czerwca 2006r na podstawie art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994r – Prawo budowlane 9 Dz.U. z 2000r, Nr 106 ze zm ) zatwierdził projekt budowlany i udzielił K. J. pozwolenia na budowę – rozbudowę istniejącego budynku mieszkalnego, jednorodzinnego, usytuowanego na terenie działek o nr ew [...] i [...] ( w granicy z działką nr ew [...] ) przy ul. [...] w R. W uzasadnieniu podał, iż wniosek o pozwolenie na budowę został złożony w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu Nr [...] z dnia [...] grudnia 2004r. Projekt budowlany opracowany przez J. K. posiadającego odpowiednie uprawnienia budowlane spełnia wymagania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Odnosząc się do uwag właściciela sąsiedniej działki o nr ew [...], organ stwierdził, iż planowana rozbudowa nie narusza Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 7 kwietnia 2004r w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz. U. z 2004r, Nr 109, poz 1156 ze zm ). Organ uznał za możliwe do przyjęcia, usytuowanie rozbudowywanego budynku w granicy działki nr ew [...] z uwagi na ograniczenie swobody zabudowy działki inwestora wyznaczonymi liniami zabudowy. Organ stwierdził również, iż inwestor wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i dokonał korekty w przedłożonej dokumentacji technicznej rezygnując z wysokiego murku na stropodachu pomieszczeń garażowego i składu drewna, usytuowanego w granicy z działką sąsiednią nr ew [...]. Odwołanie od powyższej decyzji złożył A. B. właściciel sąsiedniej działki o nr ew [...]. Odwołujący zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie § 12 ust 5 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 7 kwietnia 2004r w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz. U. z 2004r, Nr 109, poz 1156 ze zm ). Stwierdził ponadto, iż organ nie uwzględnił jego uwag złożonych w toku postępowania, a przedmiotowa rozbudowa spowoduje zacienianie jego działki położonej poniżej poziomu działki inwestora. Wojewoda Mazowiecki po rozpatrzeniu odwołania, decyzją Nr [...] z dnia [...] lipca 2006r na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu pierwszej instancji odnośnie braku podstawy prawnej odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę. Organ uznał za nieuzasadniony zarzut naruszenia § 12 ust 5 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 7 kwietnia 2004r w sprawie warunków technicznych, stwierdzając, iż projektowana część budynku inwestora usytuowana w granicy z działką nr ew [...] nie posiada elementów o których mowa w § 12 ust 5 w/w rozporządzenia. Organ odwoławczy ustalił, iż projektowana do rozbudowy część budynku (część garażowa ) od strony granicy jest zagłębiona w gruncie i posiada wentylację przy ścianie istniejącej części budynku. Dokonując analizy rysunku nr [...] projektu budowlanego organ odwoławczy ustalił ponadto, że wystająca część garażu ponad teren do poziomu dachu garażu wynosi 0, 90 m, natomiast mur ogniowy stanowiący jednocześnie element ogrodzenia posiada wysokość 1, 20 m nad terenem w granicy działki Nr [...]. Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia Wojewoda Mazowiecki stwierdził, że projektowana rozbudowa od strony granicy działki nr [...] ( część garażowa ) posiada wyłącznie część podziemną, zakończoną dachem do której zgodnie z § 12 ust 6 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych nie odnoszą się odległości o których mowa W § 12 ust 1 – 5 rozporządzenia. W ocenie organu odwoławczego " usytuowanie budynku inwestora umożliwia swobodną zabudowę działki sąsiedniej nr [...], z możliwością usytuowania budynku z otworami okiennymi na odległość 4 m od granicy bowiem ściana istniejącej części rozbudowywanego budynku powyżej poziomu terenu z otworami okiennymi skierowanymi do granicy, oddalona jest od niej o 5, 90 m, co nie będzie powodowało zacienienia i zagrożenia pożarowego dla zabudowy na sąsiedniej działce". Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł A. B. Skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie art. 5 ust 1 pkt 9 oraz art. 35 ust 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r - Prawo budowlane, a także naruszenie § 12 ust 1 pkt 1 i 2 i ust 3 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 7 kwietnia 2004r w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz. U. z 2004r, Nr 109, poz 1156 ze zm ). W ocenie skarżącego brak uwzględnienia jego uzasadnionego interesu polega na niezasadnym przyjęciu, że nie jest możliwe zachowanie odległości ze względu na rozmiary działki. Skarżący uważa, iż inwestor posiada możliwość rozbudowy budynku mieszkalnego w innych kierunkach niż w stronę granicy z jego działką. Skarżący zarzuca organowi bezkrytyczne zatwierdzenie projektu budowlanego pomimo, że zdaniem skarżącego został opracowany na podstawie przesłanek niezgodnych z rzeczywistością i błędnym przedstawieniu w projekcie poziomu gruntu na terenie działki inwestora w stosunku do działki skarżącego. Skarżący uważa, że stan rzeczywisty jest inny niż zakłada projekt na dowód czego przedstawia dokumentację fotograficzną z miejsca planowanej budowy garażu. Zdaniem skarżącego z dokumentacji " ewidentnie widać, że zaprojektowany przez projektanta poziom działki inwestora i działki skarżącego o Nr ewid [...] jest błędnie zaprojektowany". Skarżący podnosi, iż " na załączonych zdjęciach widać istniejący od dawna fundament w miejscu przyszłego garażu, który nie był naniesiony na projekt ani nie był rozpatrywany sposób jego zagospodarowania, co dodatkowo budzi wątpliwości co do rzetelności przedstawionej dokumentacji". W odpowiedzi na skargę Wojewoda Mazowiecki wyjaśnił, iż zarzuty skarżącego poparte dokumentacją fotograficzną są nowymi dowodami w sprawie dotychczas nieznanymi organowi odwoławczemu, które miałyby niewątpliwie wpływ na wynik rozstrzygnięcia. Z uwagi jednak na fakt, iż zaskarżona decyzja została wydana na podstawie materiału dowodowego wynikającego z akt sprawy organ odwoławczy podtrzymał swoje stanowisko wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Skarga jest uzasadniona. Przede wszystkim należy zauważyć, iż przepisy Prawa budowlanego – ustawy z dnia 7 lipca 1994r ( Dz.U. z 2003r, Nr 207, poz 2016 ze zm ) oraz aktów wykonawczych do tej ustawy mają charakter przepisów bezwzględnie obowiązujących i muszą być ściśle stosowane. W dacie wydawania zaskarżonej decyzji Wojewody Mazowieckiego obowiązującymi przepisami regulującymi zachowanie odpowiednich odległości od granicy działki było Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 7 kwietnia 2004r w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz. U. z 2004r, Nr 109, poz 1156 ze zm ). Z § 12 ust 3 pkt 2 cytowanego rozporządzenia wynika, iż dopuszcza się sytuowanie ściany budynku pozbawionej otworów okiennych lub drzwiowych bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką jeżeli: wynika to z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo nie jest możliwe zachowanie odległości o której mowa w ust 1 pkt 2 ze względu na rozmiary działki. W rozpoznawanej sprawie, usytuowanie garażu bezpośrednio z działką skarżącego o Nr ewid [...] nie wynikało z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Organ pierwszej instancji uznał za możliwe do przyjęcia, usytuowanie rozbudowywanego budynku w granicy działki nr ew [...] z uwagi na ograniczenie swobody zabudowy działki inwestora wyznaczonymi liniami zabudowy. Powyższe stwierdzenie Prezydenta Miasta Radomia nie stanowi wyjaśnienia sprawy w świetle § 12 ust 3 pkt 2 powołanego wyżej Rozporządzenia. Organ odwoławczy natomiast w ogóle nie odniósł się do tej kwestii pomimo, że zarówno w uwagach skarżącego zgłoszonych w postępowaniu pierwszoinstancyjnym jak i w odwołaniu skarżący wskazywał na możliwość rozbudowy w innych kierunkach. Wojewoda Mazowiecki stwierdził jedynie, że usytuowanie budynku inwestora umożliwia swobodną zabudowę działki skarżącego o nr ew [...]. Należy podnieść , iż w tym zakresie organ z naruszeniem zasad wynikających z art. 7 kpa, art. 77 § 1 kpa i art. 107 § 3 kpa nie wyjaśnił sprawy usytuowania przedmiotowego garażu bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką skarżącego. W tej sytuacji za uzasadniony należy uznać zarzut naruszenia § 12 ust 3 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 7 kwietnia 2004r w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz. U. z 2004r, Nr 109, poz 1156 ze zm ). Odnosząc się do zarzutu braku uwzględnienia w projekcie budowlanym ścian fundamentowych istniejących w miejscu planowanej od strony granicy rozbudowy ( garażu ) należy stwierdzić, iż jest to okoliczność nowa istniejąca w dacie wydania zaskarżonej decyzji, która nie była znana organowi administracyjnemu. Stanowi ona przesłankę wznowieniową o której mowa w art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Przepisy Prawa budowlanego nie dają podstaw do przyjęcia, iż udzielone pozwolenie na budowę zostało wydane z naruszeniem uzasadnionego interesu osoby trzeciej oraz z bezkrytycznym zatwierdzeniem projektu budowlanego opracowanego na podstawie przesłanek niezgodnych z rzeczywistością. Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ administracji architektoniczno-budowlanej zgodnie z art. 35 ust 1 Prawa budowlanego sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki z miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska, wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Organ sprawdza również kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz sprawdza czy projekt został wykonany przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia. Czynności sprawdzające organu nie obejmują badania zgodności projektu architektoniczno – budowlanego z przepisami w zakresie określonym w art. 5 Prawa budowlanego. Należy bowiem zauważyć, iż ustawą z dnia 27 marca 2003r o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw ( dz.U. Nr 80, poz 718 ) uchylono ust 2 art. 35, w którym dopuszczono możliwość badania przez organ administracyjny wydający decyzję o pozwoleniu na budowę, zgodności projektu architektoniczno-budowlanego z przepisami, w tym techniczno- budowlanymi i obowiązującymi Polskimi Normami w zakresie określonym w art. 5. Taka zmiana oznacza, iż w obecnym stanie prawnym organ administracji architektoniczno-budowlanej nie posiada takiego uprawnienia. Kontrola stosowania przepisów techniczno- budowlanych została przesunięta do postępowania dyscyplinarnego członka izby samorządu zawodowego ( art. 41 pkt 1 i art. 45 ust 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000r o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów - Dz U. Z 2001r, Nr 5, poz 42 ze zm ). Z uwagi na naruszenie art 7 kpa, art. 77 § 1 kpa i art. 107 § 3 kpa poprzez brak wyjaśnienia sprawy usytuowania garażu bezpośrednio przy granicy działki oraz brak wyjaśnienia sprawy fundamentu i sposobu jego zagospodarowania które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz 1270 ze zm ) uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję pierwszoinstancyjną. Zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku na zasadzie art. 152 w/w ustawy.