VII SA/Wa 1762/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak, Protokolant ref. staż. Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi U. J. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz U. J. kwotę 460 (czterysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Starosta P. postanowieniem znak [...] wydanym [...] kwietnia 2010r. na podstawie art. 97 § 1 pkt. 4 Kpa. zawiesił z urzędu wznowione postępowanie zakończone ostateczną decyzją nr [...] z [...].12.2003r. Wójta Gminy L. zatwierdzającą projekt budowlany zamienny i udzielającą pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na dz. nr [...] we wsi J. – z uwagi na toczące się, dotyczące wydania tej decyzji postępowanie karne przed Sądem powszechnym. Zażalenie na to postanowienie złożyli K. i A. S. Po rozpatrzeniu zażalenia Wojewoda [...] postanowieniem nr [...] wydanym [...] lipca 2010r na podstawie art. 138 § 2 Kpa. uchylił postanowienie organu I instancji i sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ odwoławczy podał, że w jego ocenie nie wystąpiły przesłanki określone w art. 97 § 1 pkt 4 Kpa. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego sądu Administracyjnego wniosła U. J. Wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia , skarżąca zarzuciła organowi naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 i art. 138 § 2 Kpa. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Sąd administracyjny, zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 153,poz. 1269 ze zm.) kontroluje jedynie legalność zaskarżonej decyzji lub postanowienia, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje jedynie wówczas, gdy sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa ( art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przesądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002r., Nr 153, poz 1270 ze zm.) przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju naruszenia wystąpiły, wobec czego należy uznać, iż skarga jest zasadna. Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Wojewody [...] wydane [...].07.2010r. uchylające postanowienie organu I instancji z [...].04.2010r., zawieszające z urzędu na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 Kpa. prowadzone postępowanie administracyjne. Podstawą prawną w/w postanowienia Wojewody jest art. 138 § 2 Kpa., zgodnie z treścią którego organ odwoławczy może uchylić zaskarżone rozstrzygnięcie w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, gdy rozstrzygniecie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Przekazując sprawę organ ten może wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Przytoczona wyżej treść przepisu art.138 K.p.a. w powiązaniu z art.15 K.p.a. wprowadzającym zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, oznacza że każda sprawa administracyjna podlega w wyniku wniesionego odwołania ponownemu rozpoznaniu i rozstrzygnięciu. Dwukrotne rozpoznanie oznacza obowiązek przeprowadzenia dwukrotnie postępowania wyjaśniającego, konsekwentnie do tego ukształtowane jest postępowanie odwoławcze, którego przedmiotem nie jest weryfikacja rozstrzygnięcia, a ponowne rozpoznanie sprawy administracyjnej (B. Adamiak, Odwołanie w polskim systemie postępowania administracyjnego, Wrocław 1980 s. 144 i nast.). Organ odwoławczy zobowiązany jest zatem ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę i nie może ograniczyć się jedynie do kontroli decyzji organu I instancji. Przyznane mu kompetencje kasacyjne (art.138. § 1 pkt 2 i art. 138§ 2) stanowią wyjątek od zasady powtórnego merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej i zgodnie z utrwalonym w tym zakresie stanowiskiem doktryny i judykatury, niedopuszczalna jest wykładnia rozszerzająca art.138 § 2 K.p.a. Postępowanie wyjaśniające w rozumieniu art. 138 § 2 K.p.a. (przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia I instancji) to postępowanie zmierzające do ustalenia okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności których ustalenie wymaga przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego. W ramach tego postępowania nie mieści się zatem potrzeba ponownej wykładni obowiązujących przepisów. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy należy uznać, że Wojewoda [...] w uzasadnieniu wydanego postanowienia jednoznacznie ustalił, że w jego ocenie toczące się postępowanie karne przed Sądem powszechnym nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt. 4 w toczącym się postępowaniu administracyjnym przed Starostą P. – co powoduje, że wydał zaskarżone postanowienie z naruszeniem art. 138 § 2 kpa. Naruszenie art. 138 § 2Kpa niewątpliwie mogło mieć wpływ na wynik sprawy, gdyż organ odwoławczy przyjmując błędnie jego zastosowanie uchylił się od rozpoznania zasadniczych kwestii sporu, nie wskazał też potrzeby dalszego prowadzenia postępowania w przedmiocie zawieszenia postępowania. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.