VII SA/Wa 1767/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.R. i B.P. o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 listopada 2010 r. w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1767/010 postanawia odrzucić skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 listopada 2010r. W niniejszej sprawie, w dniu 28 grudnia 2010 r. (22 grudnia 2010 r. data nadania w UP), do tutejszego Sądu wpłynęła skarga R.R. i B.P. reprezentowanych przez B.R. o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 listopada 2010 r. w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1767/10. Stosownie do treści przepisu art. 285a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy przez jego wydanie została stronie wyrządzona szkoda a zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch lat od jego uprawomocnienia się (art. 285f § 1 p.p.s.a.). Stosownie do art. 285l p.p.s.a., w przypadkach nieuregulowanych przepisami niniejszego działu do postępowania wywołanego wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Skargę nieopłaconą, skargę wniesioną z naruszeniem art. 175 § 1 p.p.s.a. oraz skargę, której braków strona nie uzupełniła w terminie sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym (art. 285f § 3 p.p.s.a.). W myśl przepisu art. 175 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3, które dopuszczają wyjątek od tej zasady, pozwalając na sporządzenie skargi kasacyjnej innym, wymienionym w nich osobom. Niesporządzenie skargi kasacyjnej, a zatem i skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przez pełnomocnika profesjonalnego nie jest brakiem formalnym, który podlegałby uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. Jest to brak nieusuwalny, czyniący taką skargę niedopuszczalną. Z akt sprawy wynika, iż w imieniu skarżących przedmiotową skargę sporządziła pełnomocnik B.R., która nie jest pełnomocnikiem profesjonalnym. Wskazać również należy, że przesyłkę zawierającą zaskarżone postanowienie z dnia 16 listopada 2010 r., skierowaną do B.R., jako pełnomocnika skarżących, prawidłowo awizowano i zwrócono do nadawcy (do Sądu) w dniu 16 grudnia 2010 r. Zgodnie z przepisem art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W świetle powyższych okoliczności przedmiotową skargę z dnia 22 grudnia 2010 r. o stwierdzenie niezgodności z prawem opisanego postanowienia wniesiono do Sądu przed jego uprawomocnieniem się. Mając na uwadze wniesienie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem od orzeczenia nieprawomocnego oraz niesporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika, Sąd uznał ją za niedopuszczalną i co za tym idzie podlegającą odrzuceniu na podstawie art. 285f § 3 i art. 285l w związku z art. 175 § 1, 2, 3 i art. 285a § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).