VII SA/Wa 1768/12

Dnia 5 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Pindelska po rozpoznaniu w dniu 5 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze E. sp. z o.o. w G. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] maja 2012 r., znak: [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze z dnia 3 lipca 2012 r. skarżąca Spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] maja 2012 r., znak: [...], utrzymującej w mocy decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] marca 2012 r., Nr [...], którą nałożono na E. sp. z o.o. karę pieniężną w wysokości 5000 złotych. Strona skarżąca wskazała, że w jej ocenie brak jest uzasadnienia prawnego dla nakładania na ją dotkliwej kary finansowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 1270), zw. dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynność, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). W związku z powyższym warunkiem rozpatrzenia przez sąd merytorycznie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest właściwe go uzasadnienie, tj. wykazanie przez wnioskującego, iż w sprawie zachodzą dwie pozytywne przesłanki z art. 61 § 3 zd. 1 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.p). W niniejszej sprawie skarżąca Spółka choć wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji o nałożeniu kary pieniężnej, to jednak nie uzasadnił należycie swojego wniosku. Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. To na stronie spoczywa obowiązek wykazania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej) lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków stosownie do treści art. 61 § 3 zd. 1 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 października 2010 r., sygn. akt I GZ 316/10, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W przypadku ich braku Sąd nie jest władny rozpatrzyć wniosku merytorycznie. Strona skarżąca winna mieć na względzie, że wstrzymanie wykonania decyzji przez Sąd następuje wyłączenie w oparciu o przesłanki wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a., natomiast na tym etapie postępowania sądowego nie jest możliwe dokonanie merytorycznej oceny zasadności skargi. Dokonanie na tym etapie postępowania sądowego przez Sąd merytorycznej oceny skargi, co do prawidłowości dokonanych przez organy administracyjne ustaleń stanu faktycznego sprawy stanowiło by de facto przedsąd, co w związku z obowiązującymi przepisami ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest niedopuszczalne, bowiem niweczyło by sądową kontrolę aktu administracyjnego, która jest dokonywana podczas rozprawy. Należy zwrócić uwagę, że w niniejszej sprawie strona skarżąca uzależniła swój wniosek od zasadności jej skargi, a nie od wykazania, że w związku z nałożoną karą pieniężną wystąpią dla niej negatywne skutki o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W ocenie Sądu, w świetle powołanych wyżej przepisów prawa i wniosku strony skarżącej oraz okoliczności faktycznych niniejszej sprawy, nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania ww. decyzji. Skarżąca Spółka we wniosku nie wskazała konkretnych okoliczności, które mogłyby spowodować możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto wskazania wymaga, że charakter kary pieniężnej z natury rzeczy nie wywołuje nieodwracalnych skutków, ponieważ kara tego rodzaju jest odwracalna. W niniejszej sprawie trudno też jest wskazać okoliczności, które w związku z nałożeniem kary pieniężnej mogłyby świadczyć o wyrządzeniu znacznej szkody. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu.