VII SA/Wa 1769/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Małgorzata Miron, Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), , Protokolant sekr. sąd. Ewa Sawicka-Bożek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi S. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego skargę oddala Przedmiotem zaskarżenia do Sądu jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2014r. nr [...]r., który po rozpatrzeniu odwołania A. i S. P. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...] kwietnia 2014r. nr [...] nakazującej A. i S. P. rozbiórkę samowolnie nowowybudowanego stropu o konstrukcji stalowej obmurowanego cegłą oraz murowanego słupa usytuowanych na działce nr ew. [...]obr. [...] położonej przy ul. P. [...] w O. – na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r., poz. 267 ze zm.), zwanej dalej kpa oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2013r., poz. 1409) zwanej dalej Prawem budowlanym – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Na wstępie uzasadnienia decyzji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że przedmiotowa decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym i prawnym: W trakcie czynności kontrolnych przeprowadzonych przez organ powiatowy dniu 2 maja 2011r. stwierdzono, iż są prowadzone roboty budowlane przy budowie zadaszenia pomiędzy ogrodzeniem działki a budynkiem mieszkalnym o wymiarach 7,40 x 6,00 m i wysokości 2,75 m. Ponadto na ścianie o grubości 25 cm ułożono w odległościach około 1,00 m belki stalowe dwuteowe 140 x 6 sztuk obmurowane cegłą. Podciąg oparty na dwóch belkach dwuteowych i na słupie o wymiarach 28 cm x 70 cm oraz częściowo na ścianie. Na prowadzenie ww. robót inwestorzy nie posiadają pozwolenia na budowę. Wskutek powyższego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O.wydał postanowienie w dniu [...] czerwca 2011r. nr [...] wstrzymujące A. i S. P. prowadzenie prac budowlanych przy ww. obiekcie oraz nałożył obowiązek dostarczenia dokumentów wskazanych w tym rozstrzygnięciu. Inwestorzy nie przedłożyli kompletnej dokumentacji wymaganej ww. postanowieniem. Kolejnym postanowieniem z dnia [...] lutego 2012r. nr [...] organ powiatowy zobowiązał inwestorów do uzupełnienia dokumentacji wymaganej postanowieniem nr [...]. Powyższy obowiązek został wykonany. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2012r. nr [...] organ I instancji odmówił A. i S. P. zatwierdzenia projektu budowlanego dotyczącego budynku gospodarczo - garażowego usytuowanego na działce nr ew. [...] obr. [...] położonej przy ul. P. [...] w O. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2012r, nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził uchybienie terminu na wniesienie odwołania od ww. decyzji organu powiatowego. Decyzją z dnia [...] października 2012r., nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził nieważność decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] Wskutek powyższego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. decyzją z dnia [...] września 2013r. nr [...] nakazał A. i S. P. rozbiórkę samowolnie wybudowanego budynku gospodarczo - garażowego usytuowanego na działce nr ew. [...] obr. [...] położonej przy ul. P. [...] w O. Kolejną decyzją [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] grudnia 2013r. nr [...] uchylił ww. rozstrzygnięcie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W dniu 20 lutego 2014r. organ powiatowy przeprowadził czynności kontrolne na działce nr ew. [...] obr. [...] położonej przy ul. P. [...] w O. w wyniku których ustalił, że stan obiektu usytuowanego pomiędzy ogrodzeniem działki a budynkiem mieszkalnym jest aktualnie zgodny z protokołem z wizji przeprowadzonej w dniu 2 maja 2011r. Według oświadczenia S. P. budynek gospodarczy, na który nałożono obowiązek rozbiórki został rozebrany, gdyż obecna wiata znajduje się w miejscu zlikwidowanego budynku. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. decyzją z dnia [...] kwietnia 2014r., nr [...]nakazał A. i S. P. rozbiórkę samowolnie nowowybudowanego stropu o konstrukcji stalowej obmurowanego cegłą oraz murowanego słupa usytuowanych na działce nr ew. [...]obr. [...] położonej przy ul. P. [...] w O. Odwołanie od ww. decyzji wnieśli A. i S. P. Po rozpatrzeniu ww. odwołania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podjął w dniu [...] czerwca 2014r., powołaną na wstępie decyzję utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...] kwietnia 2014r. nr [...]. W merytorycznym uzasadnieniu decyzji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że przedmiotem postępowania są roboty budowlane polegające na budowie budynku gospodarczo - garażowego usytuowanego pomiędzy ogrodzeniem działki a budynkiem mieszkalnym na działce położonej przy ul. P. [...][...] w O. bez wymaganego pozwolenia na budowę. W toku prowadzonego postępowania administracyjnego organ powiatowy uzyskał informację, że w miejscu obiektu objętego niniejszym postępowaniem znajdował się budynek gospodarczy, który zgodnie z treścią decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w O.z dnia [...] listopada 1994 r. nr [...] objęty został nakazem rozbiórki. Powyższa decyzja została utrzymana w mocy przez Wojewodę [...] decyzją z dnia [...] stycznia 1995r., nr [...] natomiast Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 19 listopada 1996r., sygn. akt: IV SA 350/95 oddalił skargę na ww. decyzję Wojewody [...]. Ponadto organ powiatowy pod rygorem odpowiedzialności karnej przesłuchał strony postępowania oraz świadków na okoliczność wykonania przez inwestorów obowiązku rozbiórki wskazanego wyżej budynku gospodarczego. T. K., U. C. – W., M. J., K. C. i G. K. oświadczyli, iż S. P. nie wykonał w całości obowiązku nałożonego decyzją nr [...] (pozostały ściany w granicy oraz fundamenty). PINB w O. ustalił także, że w związku z niewykonaniem ww. obowiązku rozbiórki skierowano do zobowiązanego upomnienie przedegzekucyjne z dnia 25 kwietnia 1997r., a następnie tytuł wykonawczy z dnia [...] lipca 1997r., znak: [...] oraz postanowienie z dnia [...] października 1998r., znak: [...] o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia z powodu uchylania się przez zobowiązanego od wykonania obowiązku w postaci rozbiórki rozpoczętej budowy budynku gospodarczego oraz zamurowania dwóch otworów okiennych usytuowanych w ścianie szczytowej samowolnie rozbudowanego budynku mieszkalnego na nieruchomości przy ul. P. [...] w O. W aktach przesłanych przez Starostwo Powiatowe w O. brak jest urzędowego potwierdzenia oświadczenia składanego przez inwestora (a którego kopię załączono także do odwołania), iż budynek gospodarczy został całkowicie rozebrany. Z uwagi na powyższe ustalenia PINB w O. uznał, iż nie istnieje możliwość zalegalizowania przedmiotowej inwestycji i decyzją z dnia [...] kwietnia 2014r., nr [...] nakazał A. i S. P.rozbiórkę samowolnie nowowybudowanego stropu o konstrukcji stalowej obmurowanego cegłą oraz murowanego słupa usytuowanych na działce nr ew. [...] obr/ [...]położonej przy ul. P. [...]w O. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu powiatowego. Nadmienił, iż na prawidłowość zastosowania przez organ I instancji wobec przedmiotowego obiektu przepisów art. 48 Prawa budowlanego wskazano, już w decyzji z dnia [...] grudnia 2013r. nr [...]r. Dalej organ odwoławczy wskazał, że zobowiązany wprawdzie przedłożył stosowne dokumenty do których został zobowiązany w toku prowadzonego postępowania postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011r., nr [...] oraz postanowieniem z dnia [...] lutego 2012r. nr [...], niemniej jednak trakcie postępowania ustalono, iż część obiektu, do którego inwestorzy dobudowali strop o konstrukcji stalowej oraz murowany słup stanowi budynek gospodarczy objęty decyzją nr [...] nakazującą S. P. jego rozbiórkę. Wobec powyższego [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, iż w omawianej sytuacji niemożliwe jest pozytywne dla inwestora zakończenie postępowania naprawczego przedmiotowego obiektu. Organ odwoławczy zaznaczył, że z zapisu znajdującego się w przedłożonym projekcie budynku gospodarczo-garażowego mówiącego, że "inwentaryzowane roboty budowlane związane z budową budynku gospodarczo-garażowego zrealizowane zostały zgodnie z oświadczeniem inwestora w 1991r. Ściany budynku posadowiono na działce nr ew. [...] w ostrej granicy z działką sąsiednią o nr [...] (....)" wynika, iż inwestorzy planowali budowę przedmiotowego obiektu wykorzystując nierozebrane elementy budynku objętego decyzją rozbiórkową nr [...]. Powyższa okoliczność zdaniem organu odwoławczego wyklucza możliwość legalizacji nowowybudowanej części obiektu objętej niniejszym postępowaniem. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił, że kontynuowanie procesu legalizacyjnego ww. obiektu byłoby możliwe jedynie wówczas, gdyby inwestorzy wykonali w całości obowiązek wynikający z decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w O. nr [...], a następnie samowolnie wykonywali roboty budowlane polegające na budowie nowego obiektu w całości, co nie miało miejsca. Organ odwoławczy wskazał także, iż z uwagi na fakt, iż w decyzji z dnia [...] grudnia 2013r. nr [...] zobowiązano Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. do ustalenia, które części przedmiotowego obiektu nie stanowią elementów objętych decyzją nr [...], a działania podjęte przez organ I instancji wykazały, że inwestorzy w ramach "nowej" inwestycji zrealizowali strop o konstrukcji stalowej obmurowany cegłą oraz murowany słup, zasadne było wydanie rozstrzygnięcia nakazującego rozbiórkę ww. elementów. Reasumując [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że sprawa samowolnie prowadzonych robót budowlanych przez A. i S. P. została wyjaśniona dostatecznie i z zachowaniem przepisów prawa procesowego. Na koniec organ odwoławczy odniósł się do argumentów podnoszonych przez skarżących w odwołaniu wyjaśnił, że fakt wypełniania obowiązków nakładanych przez organ I instancji w toku postępowania nie oznacza, iż obiekt objęty tym postępowaniem zostanie automatycznie zalegalizowany. Dokumenty przedkładane przez skarżącego służą jedynie umożliwieniu organowi nadzoru budowlanego zbadania czy istnieje możliwość zalegalizowania obiektu. Ponadto wskazał, iż nie można odmawiać wiarygodności oświadczeniom pozostałych stron składanym w toku postępowania, gdyż oświadczenia te składane były pod rygorem odpowiedzialności karnej, co zaznaczono w protokołach załączonych do akt sprawy. Na uwzględnienie zdaniem organu II instancji nie zasługuje również zarzut skarżących dotyczący skuteczności wykonania obowiązku nałożonego decyzją nr [...]. Podkreślił, że w aktach sprawy znajdują się wyłącznie dokumenty wskazujące na zgłoszenie przez S. P. wykonania ww. nakazu rozbiórki, niemniej jednak nie ma urzędowego potwierdzenia wykonania nałożonego obowiązku. Powyższe skutkowało zatem uznaniem, iż S. P. nie dokonał całkowitej rozbiórki budynku gospodarczego. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisaną wyżej decyzję wniósł S. P. Zdaniem skarżącego [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w zaskarżonej decyzji oraz Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. w decyzji z dnia [...] kwietnia 2014r. nr [...] dokonali niewłaściwej oceny okoliczności faktycznej. Obie decyzje zostały wydane z rażącym naruszeniem prawa. Oba organy naruszyły podstawową zasadę postępowania administracyjnego tj. zasadę prawdy obiektywnej wyrażoną w art. 7 kpa. Skarżący podniósł, że wypełnił wszystkie obowiązki jakie nakładał na niego organ powiatowy tj. zastosował się do wydanego postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2011r. nr [...] wstrzymującego prowadzenie prac budowlanych przy budowie wiaty pomiędzy ogrodzeniem działki, a budynkiem mieszkalnym. Skarżący podał, że wykonał także postanowienie organu powiatowego z dnia [...] czerwca 2011r. nr [...] oraz z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] dostarczając wymagane dokumenty. W świetle powyższego zdaniem skarżącego wydanie w niniejszej sprawie nakazu rozbiórki na podstawie art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego jest dla niego bardzo krzywdzące i jest rażącym naruszeniem prawa. Skarżący podał, że informacje i dokumentacja przekazana przez właścicieli sąsiednich działek dotyczące rozbiórki rozpoczętej w 1994 budowy budynku gospodarczego mają charakter archiwalny. Postępowanie administracyjne dotyczące rozbiórki rozpoczętej budowy budynku gospodarczego, które toczyło się w latach 1994-1998 zostało zakończone w 1998r. Wskazał, że został przymuszony m. in. karą grzywny do rozbiórki rozpoczętej budowy budynku gospodarczego. Poinformował, że wykonał rozbiórkę części ścian oraz stropu żelbetowego. Następnie wyjaśnił, że ściany usytuowane w granicy z działkami nr ew. [...],[...],[...] pełnią funkcje ogrodzenia, tak jak pełniły wcześniej, tj. przed 1994r. Potwierdza to kontrola przeprowadzona na terenie nieruchomości przez pracowników Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. w wyniku której stwierdzono, że "są prowadzone roboty budowlane przy budowie zadaszenia pomiędzy ogrodzeniem działki a budynkiem mieszkalnym". Istniejące ściany ogrodzenia nie powodowały konfliktów ze strony sąsiadów od 1998r. do chwili obecnej. Skarżący podał, że właściciele działek sąsiednich przedstawiają dokumentację archiwalną z lat 1994-1998, ale tylko wybrane dokumenty i fakty, które przedstawiają zdarzenia i całe postępowanie administracyjne w tej sprawie w niekorzystnym dla niego świetle. Zdaniem skarżącego organ odwoławczy jak i organ powiatowy nie dokonały wnikliwego rozpatrzenia materiału dowodowego oraz wszechstronnej oceny okoliczności przedmiotowej sprawy. Skarżący podniósł także, iż PINB w O. daje wiarę tylko jednej ze stron postępowania. Dalej skarżący zaznaczył, że dla PINB w O. wiarygodne są zeznania i oświadczenia jego sąsiadów, którzy wypowiadają się w sprawie stanu faktycznego obiektów jego nieruchomości w okresie, kiedy nie byli właścicielami swoich działek i tam nie mieszkali. W uznaniu skarżącego w sprawie stanu faktycznego obiektów na jego nieruchomości wiarygodnymi świadkami byliby właściciele działek sąsiednich z tamtego okresu. Podkreślił, że obecni właściciele sąsiednich nieruchomości mijają się z prawdą stwierdzając, że przed 1994r. istniało ogrodzenie wyłączenie z siatki. Skarżący wyjaśnił, że ogrodzenie murowane zostało wykonane w okresie kiedy właścicielem sąsiedniej działki nr ew. [...] był J. K., a nie K. C. i z poprzednim właścicielem ustalał lokalizację ogrodzenia oraz wyraził zgodę na jego budowę budynku gospodarczego w ostrej granicy, przy czym również otrzymał na piśmie jego zgodę na zabudowanie powierzchni przylegającej bezpośrednio do jego ściany. Zdaniem skarżącego zapisy znajdujące się w przedłożonym projekcie budynku gospodarczo-garażowego mówiące, że "inwentaryzowane roboty budowlane związane z budową budynku gospodarczo-garażowego zrealizowane zostały zgodnie z oświadczeniem inwestora w 1991r." potwierdzają, że mury ogrodzenia zostały wykonane dużo wcześniej niż podają właściciele działek sąsiednich. W ocenie skarżącego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. dokonał zebranego w sprawie materiału w sposób wybiórczy, naruszając zasadę prawdy obiektywnej. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skargę należało oddalić. Zaskarżona decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2014r. nr [...] utrzymała w mocy decyzję organu I instancji nakazującą na podstawie art. 48 ust 1 Prawa budowlanego A. i S. P. rozbiórkę samowolnie nowowybudowanego stropu o konstrukcji stalowej obmurowanego cegłą oraz murowanego słupa usytuowanych na działce nr ew. [...]obr. [...] położonej przy ul. P. [...]w O. Prowadzone roboty budowlane przy budowie zadaszenia pomiędzy ogrodzeniem działki a budynkiem mieszkalnym o wymiarach 7,40 x 6,00 m i wysokości 2,75 m., ułożenie na ścianie o grubości 25 cm w odległościach około 1,00 m belek stalowych dwuteowych 140 x 6 sztuk obmurowanych cegłą a także wykonanie podciągu opartego na dwóch belkach dwuteowych i na słupie o wymiarach 28 cm x 70 cm oraz częściowo na ścianie wymagało wcześniejszego uzyskania pozwolenia na budowę, którego inwestorzy nie posiadają. Roboty budowlane polegające na budowie budynku gospodarczo-garażowego usytuowanego pomiędzy ogrodzeniem działki a budynkiem mieszkalnym na działce przy ul. P. [...][...] w O. należy uznać za samowolę budowlaną, do której zastosowanie znajduje przepis art. 48 Prawa budowlanego. Przepis art. 48 ust 2 stanowi, że - jeżeli budowa, o której mowa w ust. 1 jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem -właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych i nakłada obowiązki określone w ust. 3. Nakaz rozbiórki nie jest orzekany bezwzględnie, w tym znaczeniu że stwierdzenie przez organ faktu zaistnienia samowoli budowlanej nie implikuje wprost nałożenia na stronę obowiązku rozbiórki danego obiektu budowlanego. Przed orzeczeniem rozbiórki organ nadzoru budowlanego ma obowiązek zbadania, czy w myśl obowiązujących przepisów prawa, legalizacja danego obiektu budowlanego jest dopuszczalna. Co prawda organ nadzoru budowlanego wszczął w odniesieniu do powyższej samowoli procedurę legalizacyjną wydając postanowienie Nr [...] z dnia [...] czerwca 2011r. na podstawie art. 48 ust 2 Prawa budowlanego wstrzymując prowadzenie robót budowlanych i nakładając na inwestorów obowiązek przedstawienie stosownych dokumentów, jednak rozstrzygnięcie to było przedwczesne i nie poprzedzone wnikliwą analizą stanu prawnego zabudowy na przedmiotowej nieruchomości a tym samym dopuszczalności prowadzenia postępowania legalizacyjnego. W toku postępowania legalizacyjnego ustalono, iż że w miejscu obiektu objętego niniejszym postępowaniem znajdował się budynek gospodarczy, który zgodnie z treścią decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w O. z dnia [...] listopada 1994 r. nr [...] objęty został nakazem rozbiórki. Powyższa decyzja została utrzymana w mocy przez Wojewodę [...]decyzją z dnia [...]stycznia 1995r., nr [...] natomiast Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 19 listopada 1996r., sygn. akt: IV SA 350/95 oddalił skargę na ww. decyzję Wojewody [...], stwierdzając , iż legalizacja samowolnie wzniesionego budynku gospodarczego jest prawnie niedopuszczalna, a sam budynek spowodowałby pogorszenie warunków użytkowych działki sąsiedniej( art. 37 ust 1 pkt 2 ustawy z 24.10.1974r. Prawo budowlane). Z akt postępowania dotyczącego rozbiórki z listopada 1994r. wynika, iż ostateczna decyzja Kierownika Urzędu rejonowego w O. nie została całkowicie wykonana(pozostały ściany w granicy oraz fundamenty). W związku z niewykonaniem ww. obowiązku rozbiórki skierowano do zobowiązanego upomnienie przedegzekucyjne z dnia 25 kwietnia 1997r.,a następnie tytuł wykonawczy z dnia [...] lipca 1997r., znak: [...] oraz postanowienie z dnia [...] października 1998r., znak: [...] o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia z powodu uchylania się przez zobowiązanego od wykonania obowiązku w postaci rozbiórki rozpoczętej budowy budynku gospodarczego oraz zamurowania dwóch otworów okiennych usytuowanych w ścianie szczytowej samowolnie rozbudowanego budynku mieszkalnego na nieruchomości przy ul. P. [...] w O. Jednocześnie brak jest urzędowego potwierdzenia oświadczenia składanego przez inwestora, iż budynek gospodarczy został całkowicie rozebrany. Przede wszystkim brak jest protokołu oględzin potwierdzającego ten fakt. Natomiast dokumentacja fotograficzna sporządzona przez przedstawicieli organu w dniu 17 stycznia 2012r. oraz 2 maja 2011r. potwierdza zeznania świadków T. K., U. C. – W., M. J., K. C. i G. K. , iż skarżący nigdy nie wykonał w całości nakazu rozbiórki, a na pozostałej ścianie(i fundamentach) dokonał w warunkach samowoli montażu stropu o konstrukcji stalowej obmurowanego cegłą oraz posadowienia murowanego słupa. Wbrew twierdzeniom skargi brak jest jakichkolwiek przesłanek do odmowy wiarygodności złożonych oświadczeń przez świadków, zwłaszcza, iż przedstawione okoliczności znajdują potwierdzenie w dokumentacji fotograficznej. Zastosowanie przez organ normy art. 48 ust.1 Prawa budowlanego był w pełni uzasadniony, nie można bowiem zalegalizować samowolnie wykonanych robót budowlanych wykonanych na częściach obiektu budowlanego, co do którego orzeczono ostateczny nakaz rozbiórki. Jednocześnie organ prawidłowo określił, iż przedmiotem nakazu rozbiórki wydanego na podstawie art. 48 ust 1 Prawa budowlanego mogą być tylko te elementy, które nie są objęte decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego w O. z [...] listopada 1994r. Odnosząc się do zarzutów skargi należy wyjaśnić, iż bez znaczenia dla rozstrzygnięcia pozostaje okoliczność, iż skarżący dysponuje decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydaną przez Prezydenta Miasta [...] w dniu [...] października 2011r. nr [...] dla przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego, bowiem kwestią zasadniczą jest rozpoczęcie przez skarżących robót budowlanych z naruszeniem art. 28 ust 1 Prawa budowlanego a więc bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę. Prawdą jest, iż skarżący wykonał obowiązki nałożone na niego postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dni [...] czerwca 2011r. nr [...] jednak fakt ten nie przesądza o prawnej dopuszczalności legalizacji samowolnie wykonanych robót budowlanych. Sąd podziela stanowisko organów, iż wobec nie wykonania w całości obowiązku rozbiórki nałożonego ostateczną decyzja z dnia [...] listopada 1994r., nie było możliwe zalegalizowanie robót wykonanych w 2011r. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r., poz. 270.).