VII SA/Wa 177/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Tadeusz Nowak po rozpoznaniu w dniu 26 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2010 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania odwoławczego postanawia: oddalić wniosek [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] o wstrzymanie wykonania postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2010 r. znak: [...] i decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] września 2008 r., nr [...]. Postanowieniem z [...] grudnia 2010 r. znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z [...] września 2010 r., znak: [...] odmawiające zawieszenia postępowania w sprawie odwołania od decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2010 r., znak: [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej [...] Sp. z o.o. w [...] pozwolenia na budowę wieży antenowej. Decyzją z dnia [...] września 2008 r., nr [...] Wójt Gminy [...] ustalił dla [...] Sp. z o.o. w [...] lokalizację inwestycji celu publicznego: budowa stacji bazowej telefonii cyfrowej, na działce o nr ewid. [...], obręb [...], w miejscowości [...], gmina [...] W piśmie z 28 grudnia 2010 r., zawierającym skargę na powołane na wstępie postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie jego wykonania oraz o wstrzymanie ww. decyzji Wójta Gminy [...] przy czym nie wskazała żadnych okoliczności uzasadniających ten wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 wymienionego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Z powyższego wynika, iż wprowadzona w § 3 cyt. przepisu ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady przewidzianej w cyt. § 1 tego artykułu. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może mieć bowiem miejsce tylko w sytuacjach ściśle określonych w tym przepisie, tj. w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Kierując się powyższym Sąd stwierdza, że zaskarżone postanowienie w swojej istocie nie wywołuje żadnych skutków, które w jakikolwiek sposób mogłyby spowodować powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Należy bowiem zauważyć, iż zaskarżone postanowienie ogranicza się do odmowy uwzględnienia podania skarżącego o zawieszenie postępowania. W tym miejscu należy wskazać, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu. Nie każdy więc akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Co do zasady, z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne oraz te spośród konstytutywnych aktów uprawniających, które dla spowodowania stanu prawnego lub faktycznego w nich określonego nie wymagają żadnych działań ze strony podmiotów uprawnionych. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. W ocenie Sądu strona skarżąca nie wykazała, iż w przedmiotowej sprawie istnieją podstawy uzasadniające zastosowanie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Odnosząc się natomiast do wniosku, w części dotyczącej wstrzymania wykonania decyzji Wójta Gminy [...] z [...] września 2008 r. należy wskazać, iż wprawdzie art. 61 § 3 p.p.s.a. dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (np. orzeczenia wydanego w I instancji) jednakże ww. decyzja Wójta Gminy [...], której wstrzymania domaga się strona skarżąca została wydana w postępowaniu w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego, zatem nie jest decyzją wydaną w granicach tej samej sprawy w rozumieniu powyższego przepisu. Z wymienionych powodów Sąd nie znalazł podstaw do pozytywnego załatwienia rozpoznawanego wniosku. W tej sytuacji, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.