VII SA/Wa 1770/11

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dnia 4 października 2011 r. po rozpoznaniu wniosku J. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2011 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji postanawia: przyznać J. S. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W dniu 23 sierpnia 2011 r. do Sądu wpłynął wniosek J. S. o przyznanie prawa pomocy w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże , że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 ww. ustawy.) Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie stwierdzono, że wnioskodawczyni w złożonym wniosku wykazała, iż nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego i ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni od czterech lat jest wdową. Prowadzi gospodarstwo domowe wraz z córką i dwoma synami. Podała, że wspólnie utrzymują się z dochodów w wysokości 1.936,00 złotych miesięcznie. Na kwotę tą składa się dochód wnioskodawczyni uzyskiwany z tytułu pracy w wysokości 936,00 złotych miesięcznie, zasiłek dla bezrobotnych uzyskiwany przez córkę do września 2011 r. w wysokości 400,00 złotych oraz wynagrodzenie uzyskiwane przez syna w wysokości 600,00 złotych miesięcznie. Zaznaczyła, że drugi syn nie uzyskuje żadnych dochodów. Oświadczyła, że nie posiada żadnych oszczędności pieniężnych. Wnioskodawczyni wskazała, że ponosi miesięcznie następujące wydatki: kwotę 400,00 złotych za energię elektryczną za okres dwóch miesięcy, kwotę 45,00 złotych za gaz, podatek od nieruchomości około 300,00 złotych, koszty ogrzania budynku mieszkalnego ok. 2.000,00 złotych. Wnioskodawczyni podkreśliła ponadto, że około 5 lat temu skarżąca uległa wypadkowi i skutki zdrowotne odczuwa do dnia dzisiejszego. Dodała, że ponosi koszty związane z leczeniem i rehabilitacją około 100,00 złotych miesięcznie. Skarżąca zakreśliła w formularzu, że jest współwłaścicielką 1/5 domu mieszkalnego oraz gospodarstwa rolnego o pow. 2,06 ha. Wyjaśniła, że ziemia jest nieuprawiana z powodu braku środków na ten cel. Mając na względzie powyższe dane uznano, że sytuacja materialna wnioskodawcy jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Dochody jakich utrzymuje się wnioskodawczyni wraz z rodziną są niewielkie, wystarczają jedynie na zaspokojenie ich podstawowych potrzeb życiowych. Z tych też względów uznano, że wnioskodawczyni kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego z urzędu. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.