VII SA/Wa 1770/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Mirosława Pindelska po rozpoznaniu w dniu 3 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego P. S. ze skargi B. J. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2012 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia : przyznać ze Skarbu Państwa- Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego P.S. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu łącznie kwotę 260,55 złotych (dwieście sześćdziesiąt złotych i pięćdziesiąt pięć groszy), na którą składa się: kwota 180,00 złotych (sto osiemdziesiąt złotych) tytułem wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, podwyższona o stawkę 23 % podatku od towarów i usług tj. o kwotę 41,40 złotych (czterdzieści jeden złotych i czterdzieści groszy) oraz kwota 39,15 złotych (trzy złote i osiemdziesiąt groszy) tytułem niezbędnych wydatków. Wyrokiem z dnia 6 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę B. J. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2012r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. Postanowieniem z dnia 5 marca 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącej B. J. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie z kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych w Warszawie na pełnomocnika skarżącej wyznaczyła radcę prawnego P. S. W dniu 19 lipca 2013r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek pełnomocnika skarżącej radcy prawnego P. S. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie sporządzenia opinii o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku. Pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów tej pomocy prawnej w wysokości sześciokrotności stawki minimalnej określonej w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013r. , poz. 490 ) w związku z nakładem pracy wykonanej w niniejszej sprawie, analizą akt i przygotowaniem opinii prawnej. Jednocześnie radca prawny oświadczył, że koszty pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zostały opłacone przez stronę w jakiejkolwiek części. Pełnomocnik wniósł także o przyznanie zwrotu poniesionych niezbędnych wydatków według załączonego spisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje : Na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r. nr 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a wyznaczony radca prawny ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz do zwrotu niezbędnych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013r., poz. 490). W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu dotyczy zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, polegających na sporządzeniu przez radcę prawnego opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyroku w dniu 6 grudnia 2012 r. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b ww. rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka wynosi – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120,00 złotych. Stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stosownie do § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c wynosi 240,00 złotych. W myśl § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1, należy podwyższyć o stawkę podatku od towaru i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (23%). W konsekwencji w niniejszej sprawie radcy prawnemu P. S. należy się wynagrodzenie w wysokości 180,00 złotych z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwota 41,40 złotych stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług – łącznie kwota 221,40 złotych. Tytułem niezbędnych, udokumentowanych wydatków zwrotowi podlega kwota 3,80 złotych poniesiona tytułem opłaty pocztowej. Pełnomocnik udokumentował fakt poniesienia tej kwoty, załączył kserokopię potwierdzenia nadania korespondencji skarżącej. Nadto Sąd przyznał zwrot niezbędnych wydatków, z tytułu dojazdu do Sądu z miejsca pobytu w obie strony własnym samochodem w kwocie przedstawionej w spisie wydatków. W ocenie Sądu, nie zachodzą podstawy do uwzględnia wniosku pełnomocnika o przyznanie sześciokrotności stawki minimalnej określonej w ww. rozporządzeniu. Sąd, orzekając o kosztach postępowania, ustalił na podstawie wyżej przywołanych przepisów opłatę adekwatną do nakładu pracy radcy prawnego. Zdaniem Sądu, nakład pracy radcy prawnego sporządzającego opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej nie uzasadnia przyznania zwiększonej kwoty z uwagi na jej stopień trudności, Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż nakład pracy radcy prawnego jak i rodzaj oraz stopień zawiłości sprawy nie uzasadniają w ocenie Sądu przyznania wynagrodzenia w wysokości wyższej niż stawki minimalne określone w §14 ust. 2 pkt 1 lit c. Z przytoczonych względów na podstawie art. 250 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji postanowienia.