VII SA/Wa 1776/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Mirosława Pindelska po rozpoznaniu w dniu 4 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Spółdzielni Mieszkaniowej "P." w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia[...] maja 2012 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] marca 2012 r., nr [...]. Skarżąca [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa "P." w W. w skardze z dnia 25 lipca 2012 r. wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] marca 2012 r., nr [...]. Wskazaną decyzją Prezydent [...]zatwierdził projekt budowlany i udzielił Towarzystwu Budownictwa "P." S.A. na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem w parterze przy ul. M. na działce nr [...] w obr. [...]. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że wykonanie decyzji nr [...] z [...] marca 2012 r. wiąże się z powstaniem trudnych do odwrócenia skutków i generowaniem znacznych kosztów związanych z rozpoczęciem realizacji przedmiotowego budynku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z konstrukcji powyższego przepisu wyłaniają się dwie podstawowe dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy kwestie. Po pierwsze, postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania aktu administracyjnego jest postępowaniem prowadzonym na wniosek skarżącego, a więc sąd nie jest uprawniony do działania z urzędu, a jedynie w zakresie, na jaki wskazuje skarżący w treści tego wniosku. Nie jest dopuszczalna, zatem samodzielna konkretyzacja rzeczywistej woli autora wniosku przez sąd. Po drugie, postępowanie to dotyczy, co do zasady możliwości wstrzymania zaskarżonego do sądu orzeczenia, co nie wyklucza jednak możliwości wstrzymania również i innych aktów wydanych w granicach tej samej sprawy. Wskazuje na to wyraźnie ww. przepis zgodnie, z którym sąd może wstrzymać na wniosek skarżącego akty lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu. Dopiero, więc gdy zaistnieją podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego, sąd może, na podstawie art. 61 § 3 zdanie ostatnie p.p.s.a. wstrzymać wykonanie także aktu (decyzji czy postanowienia) wydanych w innych postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Nie jest możliwe wstrzymanie wykonania orzeczenia wydanego w innym postępowaniu w granicach tej samej sprawy, nie jest również możliwe wstrzymanie wykonania orzeczenia organu I instancji, jeżeli z uwagi na brak wniosku skarżącego, sąd nie może wpierw wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego organu II instancji (por. orzeczenie NSA w spr. II OSK 1835/10). W okolicznościach niniejszej sprawy, niezależnie od motywów wniosku, trzeba podkreślić, że wniosek skarżącej Spółdzielni nie mógł zostać uwzględniony już z tego względu, że dotyczył wstrzymania decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] marca 2012 r., nr [...], a więc decyzji organu I instancji. Przedmiotowy wniosek nie dotyczył natomiast wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a Sąd nie mógł rozszerzyć zakresu tego wniosku z urzędu. Tym samym w świetle powyższych rozważań Sąd uznał, iż wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego nie może zostać uwzględniony. Z ww. powodów Sąd w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.