VII SA/Wa 1778/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr.), , Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, Protokolant specjalista Mariusz Gąsiński-Goc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi W. L. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2010 r. znak [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji ostatecznej skargę oddala Sygnatura akt VII SA/Wa 1778/10 UZASADNIENIE Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją znak: [...] wydaną [...] lipca 2010 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego odmawiającą zmiany w trybie art. 154 kpa decyzji Wojewody [...] z [...] sierpnia 1998 r. W uzasadnieniu organ podał, że objętą wnioskiem o jej zmianę decyzją Wojewoda [...] uchylił decyzję Prezydenta [...] z [...] maja 1998 r. zezwalającą J. N. i W. L. na kontynuację prac związanych z rozbudową i modernizacją budynku mieszkalno - gospodarczego przy ul. [...] we W. i odmówił zezwolenia na wznowienie robót. Organ podał, że wydanie decyzji z [...] sierpnia 1998 r. było konsekwencją stwierdzenia przez Wojewodę niezgodności złożonej przez inwestorów dokumentacji technicznej z wymogami § 12 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Administracji i Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki. Tym samym organ wskazał, że nie została spełniona przesłanka istnienia słusznego interesu stron określana w art. 154 kpa - gdyż interes ten nie może być sprzeczny z jasno brzmiącym przepisem prawa ani też go zastępować. Poza tym organ podkreślił, że art. 154 kpa może być zastosowany jedynie wobec decyzji ostatecznej kiedy obowiązuje podstawa prawna, na jakiej ta decyzja została wydana. Nie jest więc możliwe, aby można było zastosować art. 154 kpa do decyzji odmawiającej udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, wydanej po wejściu w życie przepisów ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, ale w oparciu o przepis art. 36 ustawy z 24 października 1974 r. Prawo budowlane. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł W. L. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji pełnomocnik skarżącego zarzucił organowi naruszenie art. 103 ust 2 w zw. z art. 107 ust 1 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz art. 7, 8, 9 i 154 kpa. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Sygnatura akt VII SA/Wa 1778/10 Sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonej skargą decyzji czy postanowienia w zakresie obejmującym ocenę zgodności kwestionowanego aktu z obowiązującym prawem. W ramach tak określonej kognicji uchylenie aktu jest możliwe jedynie w sytuacji stwierdzenia, iż doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, lub przy jego wydawaniu doszło do naruszenia przepisów postępowania jeżeli mogło mieć wpływ na wynik sprawy lub było podstawą do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r, nr 153, poz. 1270 ze zm.). Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymująca w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego odmawiającą zmiany ostatecznej decyzji Wojewody [...] w przedmiocie odmowy pozwolenia na wznowienie robót budowlanych polegających na rozbudowie i modernizacji budynku przy ul. [...] we W. W ocenie Sądu skarga nie jest zasadna, bowiem kontrolowane decyzje nie naruszają prawa. Decyzja organu I instancji wydana została na podstawie art. 154 kpa, zgodnie z którym decyzja ostateczna, na mocy której żadna ze stron nie nabyła prawa, może być w każdym czasie uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, lub przez organ wyższego stopnia, jeżeli przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Zgodnie z ww. przepisem uchylenie decyzji ostatecznej może nastąpić po spełnieniu określonych w tym przepisie przesłanek tj. żadna ze stron nie może nabyć prawa, musi za uchyleniem przemawiać interes społeczny i słuszny interes strony. Należy wskazać, że słuszne jest stanowisko organów administracji zgodnie z którym w sprawie nie może mieć zastosowania art. 154 kpa, gdyż w sprawie nie zostały spełnione ustawowe przesłanki. Słuszny interes strony, jako przesłanka zastosowania ww. przepisu nie może stać w sprzeczności z jasno brzmiącym przepisem ustawy. W niniejszej sprawie wydanie decyzji o odmowie pozwolenia na wznowienie robót budowlanych było następstwem stwierdzenia przez organ niezgodności złożonej przez inwestorów dokumentacji technicznej z wymogami § 12 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Administracji Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki. Rozwiązania projektowe przyjęte przez inwestora naruszały prawo sąsiadów do sytuowania Sygnatura akt VII SA/Wa 1778/10 ewentualnej zabudowy w odległości 3 m. do 4 m. od granicy działek. Naruszały zatem art. 5 ust. 1 pkt 6 ustawy prawo budowlane z 1974 r. Okoliczność ta przekreśla zatem możliwość zastosowania art. 154 kpa. Ponadto słusznie wskazały organy obu instancji, że art. 154 kpa może być zastosowany tylko w czasie, kiedy obowiązuje podstawa prawna, na jakiej decyzja została wydana. Weryfikowana decyzja Wojewody [...] wydana została w oparciu o art. 138 § 1 pkt 2 kpa w związku z art. 36 ustawy Prawo budowlane z 1974 r. Decyzją powyższą Wojewoda [...] uchylił decyzję Prezydenta [...] zezwalającą na kontynuowanie prac budowlanych polegających na rozbudowie i modernizacji budynku mieszkalno -gospodarczego oraz odmówił zezwolenia na wznowienia robót budowlanych. Mimo, iż w podstawie prawnej Wojewoda [...] wskazał jedynie przepis art. 138 § 1 pkt 2 kpa, to jednak stanowisko to wynika z zastosowania przepisów prawa materialnego tj. art. 36 Prawa budowlanego z 1974 r. w ramach których toczyło się postępowanie. Przepis art. 36 Prawa budowlanego z 1974 r. w związku z wejściem w życie nowej ustawy Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 r. przestał obowiązywać. Na mocy art. 107 ust. 1 ustawy Prawo budowlane z 1994 r. ustawa Prawo budowlane z 1974 r. utraciła moc. Ustawodawca pozostawił jako obowiązujące wyłącznie dwa przepisy ustawy Prawo budowlane z 1974 r. tj. art. 37 i art. 40. Oznacza to, iż w obecnym stanie prawnym przepis art. 36 Prawa budowlanego na podstawie którego orzekał Prezydent W., a w trybie odwoławczym Wojewoda [...] już nie obowiązuje. Również z tego względu jak wyżej zaznaczono nie można zmienić ostatecznej decyzji w oparciu o art. 154 § 1 kpa. Stanowisko takie potwierdzone zostało w licznym orzecznictwie sądów administracyjnych. Zmiana regulacji prawnej oznacza konieczność rozpatrywania uprawnień strony w świetle nowego stanu prawnego i prowadzi do powstania nowej sprawy administracyjnej. Z uwagi na powyższe argumenty podniesione w skardze nie mogły zostać uwzględnione. Z powyższych względów Sąd uznał zaskarżone decyzje za wydane zgodnie z prawem i na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.