VII SA/Wa 1779/15

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 13 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku r.pr. E. Ś. o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz r.pr. E. Ś. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy), w tym kwotę 27,60 zł (dwadzieścia siedem złotych sześćdziesiąt groszy), stanowiącą 23% podatku VAT. Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2015 r. przyznano A. M. prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych w Warszawie, pełnomocnikiem skarżącej wyznaczona została r.pr. E. Ś.. Wyrokiem z dnia 3 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2015 r. Pismem z dnia 26 lipca 2016 r. r.pr. E. Ś. wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z tytułu sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w sprawie wyroku. Przy piśmie z dnia 22 sierpnia 2016 r. r.pr. E. Ś. nadesłała odpis sporządzonej opinii. W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W przypadku radców prawnych regulacje powyższe znajdują się w Rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. poz. 1805). Zgodnie z § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2 – 4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. W myśl § 4 ust. 2 rozporządzenia ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy radcy prawnego oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie (...). Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji opłata maksymalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł. Zauważyć trzeba, że r.pr. E. Ś. prowadziła sprawę również w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji (za pomoc prawną udzieloną skarżącej w tym postępowaniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w ww. wyroku przyznał pełnomocnikowi kwotę 295,20 zł). Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia opłata maksymalna "w innej sprawie" wynosi 480 zł, zatem w niniejszej sprawie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej opłata maksymalna wynosi 240 zł (480 zł x 50% = 240 zł). W ocenie referendarza sądowego, mając na uwadze § 4 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia, uwzględniając charakter przedmiotowej sprawy, należało uznać, że opłata w wysokości 120 zł (1/2 opłaty maksymalnej) jest adekwatna do nakładu pracy pełnomocnika w niniejszej sprawie. Stawkę tę zgodnie z § 4 ust. 3 rozporządzenia podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji, na podstawie powołanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a.