VII SA/Wa 1779/15

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 grudnia 2015r. po rozpoznaniu wniosku A. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi J. Z. i A. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2015r. , nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej postanawia: przyznać A. M. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W dniu 7 października 2015r. do Sądu wpłynął wniosek A. M. o przyznanie prawa pomocy w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie radcy prawnego. We wniosku przestawiła swoją sytuację finansową, majątkową i życiową. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. Z formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wraz z córką. Wspólnie utrzymują się z dochodów w wysokości 1200 złotych miesięcznie. Wnioskodawczyni wskazała, że posiada współwłasność domu o pow. 80 m ² i ¼ udziału w części nieruchomości zabudowanej. Podała, że ponosi 1000 złotych na bieżące utrzymanie tj. zakup żywności, odzieży, opłatę za media w wysokości 100, 00 złotych i 100 złotych na wydatki szkolne dziecka. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że nie posiada środków finansowych aby ponieść koszty postępowania sądowego bez uszczerbku dla siebie i swojej rodziny. Mając na względzie powyższe dane uznano, że wnioskodawczyni wykazała, iż nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego i ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Dochód z jakiego utrzymuje się wnioskodawczyni z córką jest niski i nie jest możliwe poczynienie z niego jakichkolwiek oszczędności czy też wydatków niesłużących bieżącemu koniecznemu utrzymaniu. Z tych też względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.