VII SA/Wa 178/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Nowak po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi M. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania budynku mieszkalnego postanawia: odmówić M. K. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] września 2012 r., nr [...] W skardze z dnia 14 grudnia 2012 r. M. K. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] września 2012 r., nr [...], w przedmiocie nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. K. [...] w W., obecnie wykorzystywanego na cele przedszkolne. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, iż wynajął sporną nieruchomość i aktualnie jest ona użytkowana przez K. [...] Sp. z o.o. z przeznaczeniem na kształcenie przedszkolne (w formie punktu przedszkolnego). Wykonanie skarżonych decyzji spowoduje brak możliwości dalszej realizacji umowy, a tym samym narazi go na odpowiedzialność odszkodowawczą względem [...]. M. K. podniósł także, że wskazana podstawa wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie ogranicza możliwości wstrzymania wykonania decyzji wyłącznie do sytuacji wystąpienia wskazanych przesłanek po stronie skarżącego, albowiem zaprzestanie użytkowania nieruchomości wskutek wykonania decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody również po stronie [...]. Działalność edukacyjno-opiekuńcza [...] opiera się przede wszystkim na posiadanej bazie lokalowej. Pozbawienie możliwości użytkowania nieruchomości zajmowanej na działalność przedszkolną oznaczałoby nagłą konieczność zaprzestania funkcjonowania punktu przedszkolnego w trakcie roku szkolnego. Mając zaś na uwadze przedmiot i charakter działalności [...] opisana sytuacja będzie miała bezpośredni wpływ na relacje [...] z jej kontrahentami, tj. rodzicami dzieci uczęszczającymi do placówki. W bezpośredniej konsekwencji może nawet spowodować rezygnację rodziców ze [...]. Nie można też, zdaniem skarżącego, w związku z tym wykluczyć, iż rodzice dzieci wystąpią z roszczeniami przeciwko [...] w związku z niedotrzymaniem warunków opieki nad dziećmi. W takiej sytuacji z kolei [...] będzie miała roszczenie regresowe względem majątku skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ma na celu ochronę strony przed negatywnymi skutkami, które może wywołać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności. Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od reguły wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), zgodnie z którą wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, iż niebezpieczeństwo, o którym mowa w cytowanym przepisie oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Trudne zaś do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w ww. przepisie należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. W ocenie Sądu, skarżący nie wykazał, aby wykonanie zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...], w przedmiocie nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. K. [...] w W., obecnie wykorzystywanego na cele przedszkolne, wiązało się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody i spowodowało trudne do odwrócenia skutki, a więc z przesłankami, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Samo stwierdzenie, że brak możliwości dalszej realizacji umowy, w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji, narazi skarżącego na odpowiedzialności odszkodowawczą względem [...], nie czyni zadość obowiązkowi wykazania okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonalności decyzji przez pryzmat przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący nie wskazał bowiem, na jakiego rzędu wysokość odszkodowania byłby narażony oraz czy obowiązek wypłaty odszkodowania wiązałby się ze znacznym uszczupleniem majątku strony. Ponadto, aby uzyskać ochronę tymczasową z art. 61 § 3 p.p.s.a. uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest właściwe. Za takie nie można uznać teoretycznej możliwości żądania przez rodziców dzieci w bliżej nieokreślonej przyszłości wypłaty odszkodowania od [...], a w związku z tym, wystąpienia z roszczeniem regresowym w stosunku do skarżącego (zob. postanowienie NSA z dnia 19 października 2010 r., sygn. akt II OSK 785/10). Sam fakt istnienia niekorzystnego dla skarżącego rozstrzygnięcia, nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniesienie wniosku o wstrzymanie wykonalności. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w postanowieniu.