VII SA/Wa 1780/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik (spr.), , Sędzia WSA Tomasz Janeczko, Sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 23 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi S. S., E. D., M. S. i D. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych i nałożenia obowiązku przedstawienia dokumentów oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z [...] maja 2019 r., nr [...],[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "organ odwoławczy", "WINB") utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. (dalej: "organ I instancji", "PINB") z [...] sierpnia 2018 r., nr [...], wstrzymujące roboty budowlane prowadzone przy budynku chłodni z częścią biurowo – socjalną, znajdującego się na działce nr ewid. [...], położonej w miejscowości J., gmina H. oraz nakładające na współwłaścicieli – S. S., E. D., D. S. i M. S. (dalej: "skarżący") obowiązek sporządzenia i przedstawienia (w określonym terminie) czterech egzemplarzy projektu budowlanego ww. budynku wraz z wymaganymi dokumentami. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy przedstawił następujący stan faktyczny i prawny sprawy. W dniu 24 października 2017 r. PINB z urzędu wszczął postępowanie administracyjne w sprawie wyżej opisanego budynku chłodni. Podczas czynności kontrolnych ustalono, że na ww. działce, w jej północno - wschodniej części znajduje się obiekt budowlany konstrukcji murowanej dający się wpisać w rzut prostokąta o wymiarach 12,20 m x 24,22 m. Obiekt ten posiada dach dwuspadowy konstrukcji drewnianej kryty dachówką ceramiczną o kierunkach spadku północno - zachodnim oraz południowo - wschodnim. Dach posiada orynnowanie tylko od strony południowo - wschodniej. Budynek zlokalizowany jest w zmiennej odległości od 20,16 m do 22,40 m mierząc do budynku gospodarczego znajdującego się na tej samej działce. Wewnątrz obiektu wydzielono trzy pomieszczenia (dwa, w których znajdują się urządzenia chłodni oraz jedno pomieszczenie biurowe) o wysokości w świetle od 2,91 m do 2,94 m. Od strony północno - zachodniej budynku dobudowane zostało pomieszczenie wykonane z blachy obornickiej o wymiarze 8,85 m x 5,55 m z dachem jednospadowym o północno - wschodnim kierunku spadku. Pomieszczenie to na dzień kontroli pełniło funkcję chłodni. Obiekt budowlany o wymiarach 12,20 m x 24,22 m oraz obiekt o wymiarach 8,85 m x 5,55 m nie są ze sobą połączone konstrukcyjnie, lecz posiadają pomiędzy sobą przejście w postaci drzwi przesuwanych. Obecny podczas czynności kontrolnych S. S. -pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań - oświadczył, że "Przedmiotowy obiekt budowlany o wymiarze rzutu 12,20 m x 24,22 m, to budynek chłodni, który pobudował około 1989 r. na decyzje pozwolenie na budowę, którego na dzień kontroli nie posiada, budynek został odebrany. Obiekt budowlany o wymiarze 8,85 m x 5,55 m to również budynek chłodni, który został pobudowany w czerwcu 2017 r. przez firmę wynajmującą obecnie oba budynki chłodni, za moim przyzwoleniem". W postępowaniu przed organem I instancji ustalono, że w Archiwum Urzędu Miejskiego w H. brak jest dokumentacji projektowej ww. budynku chłodni jak też dokumentacji potwierdzającej oddanie go do użytkowania (pismo Burmistrza H. z [...] grudnia 2017 r.). Podobnie w swoim piśmie z 30 stycznia 2018 r. wskazało Archiwum Państwowe w W. Oddział w O. podkreślając, że po przeprowadzeniu poszukiwań nie odnaleziono dokumentacji archiwalnej oraz projektu budowlanego opisanego wyżej budynku jak też decyzji o pozwoleniu na jego użytkowanie. W toku prowadzonego postępowania skarżący nie przedstawili wymienionych wyżej dokumentów. Dokonując analizy zgromadzonego materiału dowodowego PINB przyjął, że obiekt o wymiarach 12,20 m x 24,22 m oraz pomieszczenie o wymiarze 8,85 m x 5,55 m stanowią jedną całość, tj. budynek chłodni z częścią biurowo - socjalną. Organ I instancji wskazał, że budowa ww. obiektu nastąpiła w odstępie czasowym, a jego część o wymiarze 8,85 m x 5,55 m została wybudowana w czerwcu 2017 r. Materiał geodezyjny pozyskany ze Starostwa Powiatowego w M., tj. kopia map z operatów: HM-1138/95, P.1412.2016.5685, HM-1138/95 potwierdza, istnienie opisanego wyżej obiektu w roku 1995 oraz 2016, bez części o wymiarze 8,85 m x 5,55 m. W ocenie organu I instancji w przedmiotowej sprawie zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1202 z późn. zm. dalej: "Prawo budowlane"), a konkretnie art. 48 ust. 2 i 3. Zgodnie z tym przepisem, w przypadku obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie lub wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę, organ nadzoru budowlanego nakazuje rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź dopuszcza legalizację samowoli. W związku z powyższym PINB, postanowieniem z [...] sierpnia 2018 r., nr [...], wstrzymał roboty budowlane prowadzone przy budynku chłodni z częścią biurowo - socjalną i nałożył na współwłaścicieli obowiązek przedstawienia (w wyznaczonym terminie) czterech egzemplarzy projektu budowlanego ww. budynku wraz: 1) oświadczeniem projektanta o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, a także zaświadczeniem o wpisie każdego z projektantów do właściwej izby samorządu zawodowego z określonym w nim terminem ważności aktualnym na dzień opracowania projektu; 2) oświadczeniem o posiadanym prawie do dysponowania wskazaną wyżej nieruchomością na cele budowlane; 3) zaświadczeniem wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności ww. budynku z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego. Na powyższe postanowienie zażalenie, w ustawowym terminie, złożyli skarżący, reprezentowani przez pełnomocnika. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy podniósł, że skarżący w wystosowanym zażaleniu powołali dwie podstawy prawne (art. 141 i 156 § 1 pkt 2 k.p.a.), zwracając się alternatywnie o stwierdzenie nieważności postanowienia PINB z [...] sierpnia 2018 r., nr [...]. WINB wyjaśnił, że co do zasady tryb postępowania zażaleniowego ma pierwszeństwo przed trybem postępowania nadzwyczajnego (postępowania nieważnościowego), dlatego jest zobowiązany do zajęcia stanowiska w ramach postępowania zażaleniowego. Organ odwoławczy wskazał, że nie budzi wątpliwości zakwalifikowanie przez organ I instancji obiektu objętego prowadzonym postępowaniem jako budynku, którego budowa wymagała uzyskania pozwolenia na budowę. Przeprowadzone czynności kontrolne potwierdziły bowiem zrealizowanie obiektu budowlanego o wymiarach 12,20 m x 24,22 m, z dwuspadowym dachem, z wydzielonymi trzema pomieszczeniami, który następnie został rozbudowany o kolejne pomieszczenie o wymiarze 8,85 m x 5,55 m. Łączna powierzchnia obiektu przekracza 300 m2. WINB przywołał art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego, zgodnie z którym "Roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31". Art. 29 - 31 Prawa budowlanego wskazują na możliwość wykonywania robót budowlanych w oparciu o zgłoszenie zamiaru ich wykonywania właściwemu organowi administracji architektoniczno - budowlanej. Zaznaczył, że katalog obiektów i robót budowlanych zawarty w art. 29 Prawa budowlanego, zwolnionych z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, a więc takich, do których nie będzie miała zastosowania ogólna zasada wyrażona w art. 28 ust. 1 ww. ustawy zawiera wyliczenie enumeratywne, co oznacza, że wyłącznie wskazane w nim obiekty i roboty nie wymagają pozwolenia na budowę. Stosowanie wykładni rozszerzającej jest w tym wypadku niedopuszczalne. W ocenie organu odwoławczego analiza ww. przepisów pozwala przyjąć, że ustawodawca nie zwolnił z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę budynków (chłodni) o powierzchni zabudowy przekraczającej 300 m2. Zauważył, że skarżący w toku prowadzonego postępowania nie przedstawili żadnych dokumentów mogących potwierdzić wywiązanie się z nałożonego w ww. przepisach obowiązku. Znalazło to potwierdzenie także w pismach Burmistrza H. z 14 grudnia 2017 r. oraz Archiwum Państwowego w W. Oddział w O. z 30 stycznia 2018 r. Zasadne było zatem zastosowanie wobec tego obiektu budowlanego trybu określonego w art. 48 Prawa budowlanego. WINB, odnosząc się do pojęcia samej rozbudowy, podniósł, że jest ona rodzajem budowy, w wyniku której następuje zmiana innych charakterystycznych parametrów istniejącego obiektu budowlanego. Zaszeregowanie przez ustawodawcę rozbudowy jako rodzaju budowy dokonane zostało w art. 3 pkt 6 Prawa budowlanego, Wyróżnikiem prac składających się na budowę jest powstanie nowej substancji budowlanej. W ocenie WINB, rozbudową będzie więc m.in. powiększenie istniejącego obiektu budowlanego o dodatkowe pomieszczenie, które stanowi część obiektu budowlanego funkcjonalnie związaną z tym obiektem. Co prawda przeprowadzone w sprawie czynności kontrolne nie potwierdziły konstrukcyjnego połączenia pomiędzy częścią chłodni o wymiarach 12,20 m x 24,22 m oraz częścią o wymiarach 8,85 m x 5,55 m, jednak na ich funkcjonalne powiązanie wskazuje istniejące pomiędzy tymi częściami obiektu przejście w postaci przesuwanych drzwi a także przeznaczenie, które spełniały w dniu kontroli. Organ odwoławczy wskazał również, że istotnym w sprawie zagadnieniem pozostaje prawidłowość oparcia przez organ I instancji i zastosowania w niniejszej sprawie aktualnie obowiązujących przepisów Prawa budowlanego. WINB zauważył, że zgodnie z oświadczeniem S. S. (pełnomocnika skarżących) złożonym pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań do protokołu czynności kontrolnych z 24 października 2018 r. budynek chłodni o wymiarze rzutu 12,20 m x 24,22 m został zbudowany w 1989 r., natomiast "budynek chłodni" o wymiarze 8,85 m x 5,55 m powstał w 2017 r. Ponadto, analiza materiału geodezyjnego pozyskanego ze Starostwa Powiatowego w M., tj. kopia map z operatów: HM-1138/95, P.1412.2016.5685, HM- 1138/95 potwierdza, istnienie opisanego wyżej obiektu w roku 1995 oraz 2016 bez części o wymiarze 8,85 m x 5,55 m. WINB mając na uwadze fakt prowadzenia robót budowlanych przy budowie budynku gospodarczego po 1994 r. podniósł, że PINB prawidłowo zastosował przepisy obecnie obowiązującej ustawy, tj. ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Organ odwoławczy wyjaśnił, że sentencja postanowienia nr [...] odpowiada dyspozycji art. 48 Prawa budowlanego. W art. 48 ust. 2 ustawodawca przewidział możliwość legalizacji samowoli budowlanej, jednakże tylko w sytuacji, gdy budowa jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz nie narusza przepisów, w tym przepisów techniczno - budowlanych. Wydanie skarżonego postanowienia ma na celu umożliwienie współwłaścicielom zalegalizowanie przedmiotowych robót budowlanych. Organ odwoławczy wyjaśnił, że możliwość legalizacji samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego lub jego części jest możliwa, jeżeli współwłaściciele wypełnią nałożony obowiązek. Nieprzedkładając żądanej dokumentacji współwłaściciele pozbawią się możliwości legalizacji stwierdzonej samowoli budowlanej. WINB podniósł, że argumenty przedstawione przez skarżących w zażaleniu nie wnoszą do sprawy istotnych elementów i w świetle Prawa budowlanego nie mogą skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia organu I instancji. WINB zauważył, że zgodnie z pismem z 18 marca 2019 r. organ powiatowy dokonał ponownego wysłania korespondencji zawierającej skarżone postanowienie bezpośrednio na adres pełnomocnika skarżących S. S. Z treści pisma przewodniego nie wynika aby PINB dokonał doręczenia kopii ww. rozstrzygnięcia. Także pełnomocnik skarżących, poza powoływaniem się na ten fakt, w żaden sposób nie uprawdopodobnił opisanej w zażaleniu okoliczności, tj. otrzymania jedynie kopii oryginału postanowienia nr [...]. Ponadto zgromadzony materiał dowodowy potwierdził zrealizowanie na działce oznaczonej nr ewid. [...], położonej w miejscowości J. obiektu budowlanego, który następnie został rozbudowany o dodatkowe pomieszczenie, funkcjonalnie związane z budynkiem chłodni. Pełnomocnik skarżących w oświadczeniu złożonym do protokołu kontroli z 24 października 2017 r. opisał część obiektu o wymiarze rzutu 8,85 m x 5,55 m jako "budynek" nie zgłaszając żadnych zastrzeżeń co do jego związania z gruntem. Materiał dowodowy sprawy potwierdził także zakończenie realizacji opisanego wyżej obiektu budowlanego po 1995 roku (a nie jak wskazuje skarżący do 1989 roku). WINB przypomniał, że samowola budowlana jest zdarzeniem prawnym o charakterze ciągłym. Powstaje w chwili rozpoczęcia budowy bez wymaganego pozwolenia na budowę i trwa przez cały czas jej prowadzenia aż do jej likwidacji, a więc do momentu wydania nakazu rozbiórki lub legalizacji samowolnie zrealizowanego obiektu w wyniku wydania pozwolenia na użytkowanie. W ocenie organu odwoławczego skarżone postanowienie w żaden sposób nie narusza przepisów prawa, na podstawie których zostało wydane, zaś organ I instancji rozpatrzył przedmiotową sprawę w oparciu o zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy i uzasadnił swoje stanowisko w treści wydanego rozstrzygnięcia administracyjnego. Skargę na postanowienie WINB z [...] maja 2019 r. złożyli skarżący, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz poprzedzającego go postanowienia PINB z [...] sierpnia 2018 r. Jednocześnie skarżący wnieśli o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentu wymienionego w treści uzasadnienia oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu skarżący zarzucili naruszenie: 1) art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez uznanie, że organ I instancji - doręczył pełnomocnikowi skarżących S. S. oryginał postanowienia z [...] sierpnia 2018 r., nr [...], co doprowadziło do utrzymania wadliwego postanowienia dotkniętego wadą nieważności w mocy i w obrocie prawnym, podczas gdy pełnomocnik skarżących otrzymał tylko kopię ww. postanowienia poświadczoną za zgodność z oryginałem; 2) art. 7, 77 § 1 i 107 § 1 pkt 8 k.p.a., poprzez brak przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i dokonania wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a także niezebrania całego materiału dowodowego w sprawie w takim zakresie jakim było to niezbędne do ustalenia, czy zaskarżone postanowienie PINB z [...] sierpnia 2018 r., nr [...], jest dotknięte wadą wymienią w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Stanowisko skarżących znalazło rozwinięcie w uzasadnieniu skargi, w której podtrzymali stanowisko także co do tego, że postanowienie PINB nie jest merytorycznie uzasadnione. W ich ocenie, budynek (chłodnia) został wybudowany do 1989 r., zaś część dostawiona do budynku nie jest budynkiem w rozumieniu prawa budowlanego gdyż nie jest trwale związana z gruntem. Ponadto w uzasadnieniu skargi skarżący wnieśli o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z kserokopii dokumentu wydanego przez organ I instancji, na którym widnieje tylko poświadczenie za zgodność z oryginałem. Zdaniem skarżących, brakuje niezbędnego elementu potrzebnego do ważności wydanego postanowienia tj. własnoręcznego podpisu. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji, orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie zaś z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57 a. W przedmiotowej sprawie takie naruszenia i wady nie wystąpiły, dlatego skarga została oddalona. Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] maja 2019 r., utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. z [...] sierpnia 2018 r., w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych prowadzonych przy budynku chłodni z częścią biurowo-socjalną, na działce nr ewid. [...], położonej w miejscowości J., gmina H. oraz nałożenia na współwłaścicieli – S. S., E. D., D. S. i M. S. obowiązek sporządzenia i przedstawienia (w określonym terminie) czterech egzemplarzy projektu budowlanego budynku wraz z wymaganymi dokumentami. W pierwszej kolejności należy wskazać (na co zwracał uwagę także organ odwoławczy), że postępowanie w przedmiocie oceny postanowienia PINB toczyło się w trybie zażaleniowym, który ma pierwszeństwo przed trybem postępowania nadzwyczajnego (postępowania nieważnościowego). We wniesionym zażaleniu, jak i skardze do Sądu, skarżący wskazywali na dwie okoliczności, po pierwsze, że organ I instancji doręczył pełnomocnikowi skarżących S. S. tylko kopię postanowienia PINB z [...] sierpnia 2018 r., nr [...], poświadczoną za zgodność z oryginałem oraz po drugie, że postanowienie PINB nie jest merytorycznie uzasadnione. Jeżeli chodzi o pierwszy zarzut, z akt sprawy wynika, że w dniu 6 września 2017 r. skarżący upoważnili ojca S. S. (zamieszkałego w Z. przy ul. T.), do reprezentowania ich w postępowaniu przed PINB w zakresie kontroli 3 obiektów położonych na działce nr ewid. [...] w J., gm. H. Postanowienie PINB z [...] sierpnia 2018 r. zostało skierowane do pełnomocnika skarżących, jednakże na adres ul. [...],[...]. Odebrał je, w dniu 13 sierpnia 2018 r., skarżący D. S. (syn). Postanowieniem z [...] października 2018 r., nr [...],[...] WINB (na skutek wniosku pełnomocnika skarżących) umorzył postępowanie w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie PINB z [...] sierpnia 2018 r., nr [...]. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ odwoławczy stwierdził, że postanowienie PINB zostało skierowane na nieprawidłowy adres pełnomocnika skarżących, tym samym złożenie zażalenia na postanowienie, które nie zostało skutecznie doręczone należy umorzyć jako bezprzedmiotowe, zaś organ zobowiązany jest doręczyć postanowienie PINB pełnomocnikowi, z zachowaniem przepisów kodeksu postepowania administracyjnego. Następnie, postanowieniem z [...] grudnia 2018 r., nr [...],[...] WINB odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia PINB z [...] sierpnia 2018 r., z analogiczną argumentacją. Dalej akta sprawy wskazują (pomimo treści pisma przewodniego), że pełnomocnikowi skarżących została wysłana kopia postanowienia organu I instancji (potwierdzona za zgodność z oryginałem przez prowadzącego sprawę ref. A. P.). Przesyłka została została skutecznie doręczona, na właściwy adres, w dniu 26 marca 2019 r. Przesyłkę odebrała jedna ze skarżących – S. S. (córka). Organ odwoławczy uznając zażalenie za skutecznie wniesione, rozpoznał je postanowieniem z [...] maja 2019 r., nr [...], od którego wywiedziono skargę do Sądu. Skarżący wskazali, że WINB powinien stwierdzić nieważność postanowienia PINB, natomiast wydając inne rozstrzygnięcie dopuścił się naruszenia art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. I tak, zgodnie z art. 109 § 1 k.p.a. decyzję doręcza się stronom na piśmie lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Przepis ten nie określa formy doręczanej stronie decyzji (oryginał, odpis, czy też kopia decyzji), jednakże zarówno w orzecznictwie jak i doktrynie przyjęto, że przepis art. 109 § 1 stanowi o doręczeniu stronom decyzji, a więc jej oryginału, a nie odpisu, wyciągu z protokołu posiedzenia organu czy też kopii decyzji. W tym względzie rację ma skarżący. Jednakże dla bytu decyzji (postanowienia), a więc stwierdzenia istnienia ważnej decyzji (postanowienia) wydanej przez właściwy organ administracji konieczne jest, aby co najmniej jeden egzemplarz decyzji zaopatrzony był w wymagany podpis. Taka sytuacja ma miejsce w przedmiotowej sprawie. W aktach sprawy administracyjnej pozostawiono oryginalny egzemplarz postanowienia z [...] sierpnia 2018 r. Jednocześnie z pieczęci widniejącej na pierwszej stronie postanowienia wynika, że dwa pozostałe egzemplarze postanowienia zostały wysłane w dniu 9 sierpnia 2018 r. do pełnomocnika S. S. (na błędny adres) oraz do Starosty [...]. Przesyłka skierowana na błędny adres do pełnomocnika została odebrana przez jednego ze skarżących – D. S. (syna) w dniu 13 sierpnia 2018 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy administracyjnej). W konsekwencji, w realiach tej konkretnej sprawy, samo skierowanie kopii postanowienia PINB z [...] sierpnia 2018 r. do pełnomocnika, potwierdzonego za zgodność z oryginałem przez upoważnionego pracownika, nie jest wystarczające do stwierdzenia jego nieważności. Co do drugiego zarzutu podniesionego w uzasadnieniu skargi, wskazać należy, że postępowania administracyjne dotyczące samowoli budowlanych uregulowane zostały w art. 48-49 i 49b ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, jednakże należy podkreślić, że przedmiotowe przepisy mogą mieć zastosowanie jedynie do robót budowlanych polegających na budowie obiektu budowlanego, a więc zgodnie z art. 3 pkt 6 ustawy - Prawo budowlane także jego odbudowie, rozbudowie, nadbudowie, wykonywanych bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej. Obiekt budowlany, wybudowany lub będący w trakcie budowy bez wymaganego pozwolenia na budowę, może zostać tylko wtedy zalegalizowany, jeżeli spełnione są łącznie dwa podstawowe warunki, o których mowa w art. 48 ust. 2 ustawy - Prawo budowlane, tj. zgodność z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz przepisami techniczno-budowlanymi w zakresie umożliwiającym doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu zgodnego prawem. Jeżeli powiatowy inspektor nadzoru budowlanego oceni, że budowa jest zgodna z tymi przepisami, może wydać postanowienie o wstrzymaniu prowadzenia robót budowlanych wraz z określeniem wymagań i dokumentów niezbędnych do zalegalizowania samowoli budowlanej. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Wydanie postanowienia o wstrzymaniu prowadzenia robót budowlanych rozpoczyna procedurę legalizacyjną. Ponadto inwestor zamierzający zalegalizować obiekt będzie zobowiązany dostarczyć organowi nadzoru budowlanego prowadzącemu postępowanie, dokumenty, o których mowa w art. 48 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane tj. m. in. zaświadczenie wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostateczną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, 4 egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, aktualnym na dzień opracowania projektu, oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Wymaganą dokumentację inwestor ma obowiązek dostarczyć w terminie określonym przez organ w postanowieniu. Jak wynika z ustaleń organów nadzoru budowlanego dokonanych w ramach wszczętego postępowania, na ww. działce, w jej północno - wschodniej części znajduje się obiekt budowlany konstrukcji murowanej o wymiarach 12,20 m x 24,22 m (...). Wewnątrz obiektu wydzielono trzy pomieszczenia (dwa, w których znajdują się urządzenia chłodni oraz jedno pomieszczenie biurowe) o wysokości w świetle od 2,91 m do 2,94 m. Od strony północno - zachodniej budynku dobudowane zostało pomieszczenie wykonane z blachy obornickiej o wymiarze 8,85 m x 5,55 m z dachem jednospadowym o północno - wschodnim kierunku spadku. Pomieszczenie to na dzień kontroli pełniło funkcję chłodni. Obiekt budowlany o wymiarach 12,20 m x 24,22 m oraz obiekt o wymiarach 8,85 m x 5,55 m nie są ze sobą połączone konstrukcyjnie, lecz posiadają pomiędzy sobą przejście w postaci drzwi przesuwanych. Jednocześnie zarówno z oświadczenia S. S. (pełnomocnika skarżących) jaki i analizy materiału geodezyjnego pozyskanego ze Starostwa Powiatowego w M., tj. kopie map z operatów, wynika, że w roku 1995 oraz 2016 obiekt budowlany o wymiarze 8,85 m x 5,55 m nie istniał na działce ewid nr [...], zaś budynek chłodni wybudowany został około 1989 r. Te ustalenia PINB, zdeterminowały organ do zastosowania przepisów ustawy Prawo budowlane z 1994 r. Takie stanowisko jest prawidłowe. Ponadto PINB ustalił, że brak jest jakiejkolwiek dokumentacji projektowej ww. budynku chłodni jak też dokumentacji potwierdzającej oddanie go do użytkowania. W toku prowadzonego postępowania skarżący nie przedstawili wymienionych wyżej dokumentów. W konsekwencji, zasadnie PINB przyjął, że obiekt o wymiarach 12,20 m x 24,22 m oraz pomieszczenie o wymiarze 8,85 m x 5,55 m stanowią jedną całość, tj. budynek chłodni z częścią biurowo – socjalną. Oba pomieszczenia połączono poprzez przejście w postaci drzwi przesuwanych. Świadczy to, zdaniem Sądu, że w zamierzeniu inwestora przedmiotowe budynki miały stanowić jedną całość techniczno – organizacyjną. W konsekwencji, zasadnie organy przyjęły, że na roboty budowlane przy budynku chłodni z częścią biurowo – socjalną, inwestor winien był uzyskać pozwolenie na budowę - na podstawie art. 28 ust 1 Prawa budowlanego - a to z kolei obligowało PINB do zastosowanie art. 48 Prawa budowlanego w procesie legalizacji. Z tych też przyczyn należy uznać, że wszczęcie przez organy nadzoru budowlanego procedury legalizacyjnej i wydanie postanowienia na podstawie art. 48 ust 2 i 3 Prawa budowlanego jest w pełni uzasadnione. Mając powyższe na uwadze - na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Sąd oddalił skargę.