VII SA/Wa 1786/11

Maciej Majewski referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. K. i M. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie VII SA/Wa 1786/11 ze skargi T. K. i M. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki wiaty postanawia: 1. odmówić przyznania T. K. i M. K. prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sadowych, 2. przyznać T. K. i M. K. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. W dniu 23 grudnia 2011 r. do Sądu wpłynął na formularzu PPF wniosek T. K. i M. K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Rozpoznając niniejszy wniosek wzięto również pod uwagę dane zawarte w piśmie z dnia 4 stycznia 2012 r., które strona nadesłała do równolegle rozpoznawanej sprawy VII SA/Wa 562/11. Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż wnioskodawcy wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe. Strona utrzymuje się z emerytur o łącznej wysokości 1873 zł netto. Posiadany majątek obejmuje dom o pow. 106 m2 oraz nieruchomość rolną o pow. 2,8 ha. Wnioskodawcy ponadto wskazali, że na leki wydają około 200 zł miesięcznie, na spłatę pożyczki 100 zł., opłaty stałe mieszkania 800 zł. (uznano, że w tym zakresie strona pomyliła się podając te koszty na 80 zł i przyjęto, że strona ponosi je w wysokości 800 zł, co w przybliżeniu byłoby zgodne z oświadczeniem złożonym do sprawy VII SA/Wa 562/11 w dniu 7 grudnia 2011 r., gdzie strona podała te koszty na 1000 zł.), żywność i inne - pozostała część dochodów. Dodała, że M. K. wymaga stałej opieki lekarskiej (konsultacje kardiologiczne). W piśmie z dnia 4 stycznia 2012 r. podała, ze nie uzyskuje żadnych innych dochodów ponad emeryturę i, że posiada samochód osobowy Rover 620 z 1995 r. W sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym, następuje gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i rodziny. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych lub opłacenie zawodowego pełnomocnika. Analizując całokształt sprawy należy wskazać, że zasadnym jest tylko częściowe przychylenie się do wniosku strony i ustanowienie pełnomocnika. Uznano, że strona uzyskując wskazany dochód oraz posiadając wskazany majątek, kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy jedynie w zakresie częściowym, gdyż jest w stanie opłacić koszty sądowe, tym bardziej, że główny koszt sprawy jakim jest wpis od skargi w wysokości 500 zł. strona poniosła samodzielnie i obecnie nie spoczywa na wnioskodawcach żaden koszt sądowy, a jedynym który może się pojawić to ewentualny koszt opłacenia wniosku o uzasadnienie wyroku (w przypadku gdyby Sąd oddalił skargę) i ewentualny koszt skargi kasacyjnej (w przypadku gdyby Sąd orzekł na niekorzyść wnioskodawców). Strona posiada stały miesięczny dochód, nie posiada nikogo na utrzymaniu. Z tego względu przyznano prawo pomocy w postaci ustanowienia pełnomocnika z urzędu, zaś w pozostałym zakresie wniosek oddalono. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.