VII SA/Wa 1789/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), , Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, , Protokolant ref. Piotr Czyżewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi T. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego oddala skargę Sygnatura akt VIISA/Wa 1789/16 UZASADNIENIE Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. decyzją z dnia [...] marca 2016r., na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016r., poz. 23) oraz art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 z późn. zm.), umorzył postępowanie administracyjne w sprawie rozbudowy budynku usługowego o pomieszczenia mieszkalne na terenie działki nr ew. [...], w obr. [...], położonej przy ul. W. [...] w L. W uzasadnieniu organ podał, że w dniu 27.04.2015r. wpłynął wniosek T. W. o wszczęcie postępowania w sprawie rozbudowy budynku usługowego o pomieszczenia mieszkalne na terenie działki nr ew. [...], położonej przy ul. W. [...] w L. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, organ postanowieniem z dnia [...].05.2015r., odmówił wszczęcia postępowania w sprawie rozbudowy budynku usługowego o pomieszczenia mieszkalne na ww. działce. T. W. złożyła zażalenie na to postanowienie. [...] WINB uchylił to postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W dniu 11 czerwca 2015 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dokonał oględzin, w wyniku których stwierdził, że inwestor rozbudował budynek usługowy o pomieszczenia mieszkalne w oparciu o pozwolenie na budowę - decyzję Prezydenta Miasta [...] nr [...] z dnia [...].10.2001r. Dokonano pomiarów odległości rozbudowanej części budynku od istniejącego ogrodzenia z działką strony skarżącej i stwierdzono, że ściana rozbudowanego budynku mieszkalnego od strony północno - wschodniej znajduje się w odległości około 2,80 m od istniejącego ogrodzenia, a otwory okienne wypełnione są zgodnie z projektem luksferami. Stwierdzono ponadto, że otwór drzwiowy znajduje się w ścianie oddalonej 4 m od ogrodzenia z działką skarżącej i wykonany został również zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym. W zakresie wysokości stwierdzono, że budynek posiada wysokość 2,5 kondygnacji, co jest zgodne z zatwierdzonym projektem budowlanym oraz ustaleniami zawartymi w decyzji z dnia [...].08.2001r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Decyzja ta określała, że wysokość budynku może być do 2,5 kondygnacji tj. parter, piętro i poddasze użytkowe, nie określała natomiast wysokości w metrach. Organ wskazał, że nie mógł w czasie działań kontrolnych, odnieść się do podnoszonego przez skarżącą zacienienia (przesłaniania) jej nieruchomości przedmiotowym budynkiem oraz do powierzchni biologicznie czynnej, gdyż kwestie te wymagały specjalistycznych pomiarów i gruntownej analizy. W czasie kontroli T. S. zobowiązała się przedłożyć stosowne opinie sporządzone przez uprawnione osoby dot. wyjaśnienia tych kwestii. W dniu 22.08.2015r. B. S. przedłożył opinię techniczną sporządzoną przez mgr inż. M. J. Autor w przedmiotowej opinii dokonał analizy nasłonecznienia i zacienienia budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr ew. [...] przy ul W. [...] w L. oraz dokonał bilansu powierzchni biologicznie czynnej na działce nr ew. [...] w obr [...]. We wnioskach końcowych analizy stwierdził, że budynek mieszkalny jednorodzinny na działce nr ew. [...] obręb [...] nie jest przesłaniany przez budynek usługowo-mieszkalny usytuowany na działce nr ew. [...], przy ul. W. [...]. Stwierdził ponadto, że proces przesłaniania okien w elewacji północnej i zachodniej budynku jednorodzinnego na działce nr ew. [...], nie występuje, a zatem spełnione są warunki § 13 i § 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Autor opinii po zestawieniu powierzchni stwierdził, że wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej na działce nr ew. [...] jest zachowany i wynosi 41,56 %. Zgodnie z § 36 pkt B ust. 7 planu zagospodarowania przestrzennego miasta Legionowa, minimalny wskaźnik udziału powierzchni biologicznie czynnej dla terenów oznaczonych symbolem [...] wynosi 40%. W związku z powyższym przedmiotowa działka spełnia wymagania dotyczące powierzchni biologicznie czynnej określonej w obowiązujących przepisach planistycznych. Po zapoznaniu się z materiałem dowodowym T. W. złożyła pismo zawierające uwagi do dokonanej kontroli, jak i do sporządzonej przez M. J. opinii technicznej oraz wnioskowała o ponowną kontrolę pomiarów odległości budynku usługowo- mieszkalnego od granicy z jej działką. Z uwagi na niewielkie rozbieżności w pomiarach dokonanych przez pracowników inspektoratu oraz przez autora ww. opinii, wyjaśniono skarżącej, że organ w czasie kontroli dokonał pomiaru od istniejącego ogrodzenia (wykonanego z siatki stalowej i lameli drewnianych, fragmentami pochylonego), natomiast autor opinii M. J. dokonał pomiarów od granicy z działką skarżącej i stwierdził, że budynek zlokalizowany jest w odległości 3,07 m ścianą z otworami wypełnionymi luksferami i otworem drzwiowym z wnęką niszową cofniętą na 4,10 m. Po tych ustaleniach Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, że T. W. nie posiada przymiotu strony w przedmiotowym postępowaniu, dlatego postanowieniem nr [...] z dnia [...].10.2015r. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie rozbudowy budynku usługowego o pomieszczenie mieszkalne na terenie działki nr ew. [...], położonej przy ul. W. [...] w L. Zażalenie na to postanowienie złożyła T. W. [...] WINB postanowieniem z dnia [...].12.2015 r., uchylił postanowienie PINB w L. wskazując, że organ winien wyjaśnić sprawę w ramach formalnie wszczętego postępowania, zakończonego odpowiednią decyzją administracyjną, nie zaś w postanowieniu wydanym na podstawie art. 61 a Kpa. Po ponownej analizie zgromadzonego materiału dowodowego stwierdzono, że rozbudowany budynek usługowo-mieszkalny nie narusza ustaleń planistycznych w w zakresie wysokości obiektu i powierzchni biologicznie czynnej oraz warunków nasłonecznienia dla pokoi mieszkalnych na sąsiedniej działce, określonych w § 13 i § 60 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Na podstawie pomiarów na nieruchomości stwierdzono, że odległości budynku od granicy działki skarżącej są zgodne z zatwierdzonym projektem budowlanym jak również zachowane są odległości przewidziane dla tego typu obiektów określone w § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r., w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Stwierdzono ponadto, że budynek wybudowany i użytkowany jest na podstawie stosownych pozwoleń wydanych przez właściwe organy. Obiekt użytkowany jest zgodnie z przeznaczeniem jako obiekt usługowo- mieszkalny oraz zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta Legionowo, tym samym postępowanie administracyjne stało się bezprzedmiotowe. Nie stwierdzono przy tym aby zachodziła konieczność wydania jakiejkolwiek decyzji w trybie art. 51 ust. 1 pkt 1 lub 2 ustawy Prawo budowlane nakazującej wykonanie określonych czynności w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z przepisami, jak również decyzji w oparciu o przepisy dotyczące utrzymania obiektów budowlanych. Zgodnie z art. 105 § 1 Kpa., gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji państwowej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania administracyjnego. T. W. wniosła odwołanie od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L.z dnia [...] marca 2016 r. Zaskarżonemu postanowieniu zrzuciła: 1. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 6 k.p.a., art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art.77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a., 84 k.p.a. poprzez: 1) naruszenie obowiązku zebrania materiału dowodowego w sposób wyczerpujący, nie rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sposób wszechstronny, nie powołanie biegłego lecz oparcie rozstrzygnięcia na podstawie dokumentu prywatnego tj. opinii przedłożonej przez B. S., 2) nie uwzględnienie, iż inwestycja przy ul. W. [...] w L. oddziałuje na nieruchomość skarżącej poprzez immisje w postaci całkowitego zacienienia działki, 3) nie przeprowadzenie prawidłowych pomiarów w zakresie odległości otworów okiennych i otworu drzwiowego od nieruchomości sąsiedniej, wysokości budynku znajdującego się na działce położonej przy ul. W. [...] w L., oraz nie sprawdzenie odległości budynku od wjazdu i szamba. 4) naruszenie przepisów postępowania tj. art. 105 § 1 a k.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie. Domagała się uchylenia decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...] marca 2016 r. i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez organ l instancji. W uzasadnieniu wskazała, że organ I instancji istotne dla sprawy ustalenia w zakresie zacienienia jej działki oparł na opinii mgr inż. M. J. z dnia [...].08.2015 r. W jej ocenie opinia ta jako dokument prywatny nie powinna stanowić samodzielnej podstawy rozstrzygnięcia organu nadzoru. W opinii były nieprawidłowe ustalenia oraz wnioski co do nasłonecznienia i zacienienia okien, parametrów powierzchni biologicznie czynnej, odległości wejścia w elewacji wschodniej budynku usługowo - mieszkalnego na działce nr ew. [...]. W ocenie skarżącej otwory sąsiedniego budynku, znajdują się w odległości 3 m od nieruchomości skarżącej. Przy realizacji inwestycji nie został zachowany właściwy obszar powierzchni biologicznie czynnej. Nie zachowana jest prawidłowa odległość budynku od wjazdu oraz od szamba, czego organ I instancji w ogóle nie zweryfikował. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] maja 2016 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23), po rozpatrzeniu odwołania T. W.od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...].03.2016 r., umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie rozbudowy budynku usługowego o pomieszczenia mieszkalne na terenie działki nr ew. [...], w obr. ew. [...], położonej przy ul. W. [...] w L. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że organ powiatowy ustalił w toku postępowania, że przedmiotowy obiekt został wybudowany na podstawie decyzji Prezydenta Miasta [...] nr [...] z dnia [...].04.1994 r., zatwierdzającej plan realizacji inwestycji na terenie przy ulicy W. w L., dz. nr. hip. [...] i zezwalającej na budowę pawilonu handlowo-usługowego oraz szczelnego szamba. Nadto PINB w L. ustalił, że inwestor dokonał rozbudowy przedmiotowego budynku w oparciu o decyzję nr [...] z dnia [...].10.2001 r. wydaną przez Prezydenta Miasta L. Następnie Prezydent Miasta L. decyzją z dnia [...].07.2003 r., udzielił pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania części pomieszczeń mieszkalnych na pomieszczenia usługowe o powierzchni użytkowej 67,80 m2 w przedmiotowym budynku. Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego (m. in. protokołu z kontroli z dnia [...].06.2015 r. oraz opinii dotyczącej wybranych elementów składowych i zagospodarowania działki nr ewid. [...], sporządzonej przez mgr inż. M. J.) PINB w L. uznał, że budowa jak i rozbudowa przedmiotowego budynku wykonana została w sposób legalny, a odległość budynku od granicy z działką skarżącej nie narusza przepisów zawartych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, bowiem wynosi ona 3,07 m. Ściana przedmiotowego budynku od strony działki skarżącej jest ścianą pełną z otworami wypełnionymi kształtkami szklanymi. Natomiast odległość otworu drzwiowego usytuowanego we wnęce niszowej od strony wschodniej do granicy działki skarżącej wynosi 4,10 m. Ponadto organ powiatowy ustalił, że nie występuje zacienianie budynku na działce nr ew. [...], a współczynnik powierzchni biologicznie czynnej jest zgodny z obowiązującym na tym terenie przepisami planistycznymi i wynosi 41,56%. W ocenie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, organowi I instancji nie można zarzucić naruszenia przepisów prawa materialnego jak też procesowego, które mogłoby uzasadniać odmienne rozstrzygnięcie sprawy. Organ ten prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy, wyjaśniając dostatecznie istotne kwestie mające znaczenie dla rozstrzygnięcia. Odnosząc się do stanowiska skarżącej, podważającego wartość dowodową przedłożonej do akt sprawy opinii technicznej sporządzonej przez mgr inż. M.J. organ wyjaśnił, że w toku postępowania administracyjnego nie został dowód, który wskazywałby na negatywne oddziaływanie inwestycji na działkę skarżącej. Tym samym za wiążącą uznano ocenę, która została przedstawiona. W odniesieniu do pozostałych zarzutów organ stwierdził, że są one bezzasadne. T. W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].05.2016r. Decyzji tej zarzuciła naruszenie przepisów: - art. 6 k.p.a., art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a., które skutkowało błędnym ustaleniem stanu faktycznego, nie uwzględnienie faktu, że budynek wybudowany na działce o nr ew. [...] oddziałuje na nieruchomość skarżącej, - art. 28 k.p.a., poprzez uznanie, że skarżąca nie posiada statusu strony , - art. 107 § 1 i 3 k.p.a., poprzez nie wskazanie w uzasadnieniu decyzji argumentów na bezzasadność zarzutów skarżącej. W uzasadnieniu skargi wskazano, że niezasadne jest twierdzenie organu, co do prawidłowości opinii rzeczoznawcy M. J. będącej podstawą rozstrzygnięcia sprawy. Jest to opinii prywatna sporządzona na zlecenie B. S., ma ona wyłącznie walor wyjaśnienia strony. Zgodnie z art. 77 k.p.a., na organie a nie na stronie ciąży obowiązek ustalenia stanu faktycznego sprawy. Organ zaniechał przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego. Zaskarżona decyzja z tego powodu powinna zostać uchylona. Posadowiony na działce o nr ew. [...] budynek wybudowany został z rażącym naruszeniem przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. (w zakresie odległości budynku od granicy, obszaru powierzchni biologicznej czynnej). Organ II instancji nie odniósł się do tych zarzutów, nie przedstawił ustaleń faktycznych i prawnych z których wynikałoby, że podniesione zarzuty są bezzasadne. W odpowiedzi na skargę [...] WINB wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna. Z akt sprawy wynika, że PINB w L. prowadził postępowanie administracyjne w sprawie rozbudowy budynku usługowego o pomieszczenia mieszkalne na terenie działki nr ew. [...], w obr. ew. [...], przy ul. W. [...] w L. Organ powiatowy przeprowadził w dniu 11.06.2015 r. kontrolę przedmiotowego budynku. W jej wyniku ustalił, iż budynek został zrealizowany na podstawie decyzji Prezydenta Miasta [...] nr [...] z dnia [...].04.1994 r., zatwierdzającej plan realizacji inwestycji przy ulicy W.w L., na dz. nr. hip. [...] i zezwalającej na budowę pawilonu handlowo-usługowego oraz szczelnego szamba. W dniu [...].10.2001 r. Prezydent Miasta [...] wydał decyzję nr [...], którą zezwolił na rozbudowę przedmiotowego budynku usługowego o pomieszczenia mieszkalne wg. zatwierdzonego projektu budowlanego. Następnie decyzją nr [...] z dnia [...].07.2003 r., udzielił pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania części pomieszczeń mieszkalnych w przedmiotowym budynku na pomieszczenia usługowe o powierzchni użytkowej 67,80 m2. Stwierdzono, że rozbudowany budynek usługowo-mieszkalny nie narusza ustaleń planistycznych w zakresie wysokości obiektu, biologicznie czynnej powierzchni działki oraz warunków nasłonecznienia dla pokoi mieszkalnych na sąsiedniej działce, określonych w § 13 i § 60 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Na podstawie dokonanych pomiarów ustalono, że odległości budynku od granicy działki skarżącej są zgodne z zatwierdzonym projektem budowlanym, jak również zachowane są odległości przewidziane dla tego typu obiektów w § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r., w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Obiekt użytkowany jest zgodnie z przeznaczeniem jako obiekt usługowo-mieszkalny oraz zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta L. Nie stwierdzono aby zachodziła konieczność wydania jakiejkolwiek decyzji w trybie art. 51 ust. 1 pkt 1 lub 2 ustawy Prawo budowlane nakazującej wykonanie określonych czynności w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z przepisami, jak również decyzji w oparciu o przepisy dotyczące utrzymania obiektów budowlanych. W toku postępowania B. S. złożył opinię techniczną w zakresie wybranych elementów zagospodarowania działki nr ew. [...] obręb [...] w L., autorstwa mgr inż. M. J. (uprawnienia budowlane nr [...]). Skarżąca T. W. kwestionowała zarówno dokonane w toku oględzin z dnia 11.06.2015 r. ustalenia PINB w L., jak i przedłożoną przez B. S. opinię techniczną. Z uwagi na niewielkie rozbieżności w pomiarach wykonanych przez pracowników PINB oraz przez autora opinii. inż. M. J., wyjaśniono że organ w czasie kontroli dokonał pomiaru od istniejącego ogrodzenia (wykonanego z siatki stalowej i lameli drewnianych, fragmentami pochylonego), natomiast M. J.dokonał pomiarów od granicy z działką strony skarżącej i stwierdził, że budynek zlokalizowany jest w odległości 3,07 m ścianą z otworami wypełnionymi luksferami i otworem drzwiowym z wnęką niszową cofniętą na odległość 4,10 m. Przedmiotem oceny Sądu była zasadność decyzja o umorzeniu postępowania w sprawie rozbudowy budynku usługowego o pomieszczenia mieszkalne na terenie działki o nr ewid. [...], w obr. ew. [...] położonej przy ul. W. [...] w L. W słusznej ocenie organu nadzoru budowlanego, prowadzenie postępowania w tej sprawie stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie z art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego: "Gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części". Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, o której mowa w art. 105 § 1 Kpa to brak przedmiotu postępowania, rozumianego jako brak podstaw faktycznych i prawnych do wydawania decyzji merytorycznej. Budowa jak i rozbudowa przedmiotowego budynku wykonana została w sposób legalny, a jego odległość od granicy z działką skarżącej nie narusza przepisów zawartych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, bowiem wynosi ona 3,07 m. Ściana budynku od strony działki skarżącej jest ścianą pełną z otworami wypełnionymi luksferami. Natomiast odległość otworu drzwiowego usytuowanego we wnęce niszowej od strony wschodniej do granicy działki skarżącej wynosi 4,10 m. Nie występuje zacienianie budynku na działce nr ew. [...], a współczynnik powierzchni biologicznie czynnej jest zgodny z obowiązującym na tym terenie przepisami planistycznymi i wynosi 41,56%. Dlatego organ zasadnie stwierdzi brak podstaw faktycznych i prawnych do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. Odnosząc się do zarzutów skarżącej, kwestionujących wartość dowodową przedłożonej przez inwestora opinii technicznej sporządzonej przez mgr inż. M. J. organ zasadnie wywodził, że skoro opinia została sporządzona przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane, to mogła stanowić materiał dowodowy do podejmowania merytorycznych rozstrzygnięć. Zdaniem Sądu autor opinii dokonał szczegółowej analizy kwestii podnoszonych przez stronę skarżącą, a ustalenia te korespondowały z ustaleniami własnymi organu. Natomiast istnienia przymiotu strony skarżącej, organ obecnie nie kwestionował, wydając przedmiotową decyzję. W ocenie Sądu, nie można zarzucić organom naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego, wskazanych w skardze, które mogłoby uzasadniać odmienne rozstrzygnięcie sprawy. Dokonano prawidłowej oceny zgromadzonego materiału dowodowego, zgodnie z obowiązującymi przepisami kodeksu postępowania administracyjnego. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016r., poz. 718), skargę jako nieuzasadnioną oddalił.