VII SA/Wa 1795/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. i J. J. organ Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M. G., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 240,00zł oraz kwotę 52,80 zł stanowiącą 22% podatku od towarów i usług, łącznie kwotę 292,80 zł /dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote i osiemdziesiąt groszy/. W dniu 22 czerwca 2007 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącym J. i J. J. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie na pełnomocnika wyznaczyła adwokata M.G. W dniu 26 listopada 2007 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek pełnomocnika skarżących o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Zarządzeniem z dnia 13 grudnia 2007 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie skierował wniosek o przyznanie wynagrodzenia do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu /Dz.U. z 2002 r., nr 163, poz. 1348 ze zm./ w § 18 ust. 1 pkt 1 określają stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji. Wskazany wyżej przepis w pkt 1 a, b, c ww. rozporządzenia wprowadza dwa kryteria ustalenia ich wysokości, mianowicie kryterium wartości przedmiotu sporu oraz kryterium przedmiotowe. Kryterium wartości przedmiotu sporu /ppkt a/ odsyła do uregulowań zawartych w § 6 cyt. rozporządzenia, zaś według kryterium przedmiotowego /ppkt b/ podzielono sprawy, w których adwokat dokonywał czynności na te, których przedmiotem jest decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego, i na pozostałe inne sprawy /ppkt c/. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi była inna sprawa, o której stanowi § 18 ust. 1 pkt 1 lit c cyt. rozporządzenia, stąd też, wysokość kosztów ustalono na tej podstawie. Według wymienionego powyżej przepisu, minimalna stawka w innych sprawach wynosi 240,00 złotych. Do kwoty tej doliczono kwotę 52,80 złotych stanowiącą 22% podatku od towarów i usług z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – łącznie stanowi to kwotę 292,80 złotych. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 250 w związku z art. 253 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono, jak w sentencji postanowienia.