VII SA/Wa 1795/08

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła- Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 sierpnia 2010 r. po rozpoznaniu wniosku E. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi E. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2008 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania odwoławczego postanawia: przyznać E. W. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego z urzędu. W dniu 28 lipca 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął formularz wniosku PPF E. W. w którym wnosi o ustanowienie radcy prawnego. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 ww. ustawy. Jest stosowana tylko w przypadkach osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną. Do osób tych można zaliczyć osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspokajają tylko podstawowe potrzeby życiowe. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskodawcy. W niniejszej sprawie mając dane przedstawione w formularzu oraz informacje wyjaśniające nadesłane przy wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych uznano, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca utrzymuje się z dochodów w wysokości 400,00 złotych miesięcznie. Wskazał, że kwotę tą uzyskuje z tytułu nadzoru inwentarza w wysokości 390,00 złotych i 10,00 złotych z tytułu dzierżawy gospodarstwa na rzecz S. W. Skarżący podał, że posiada dom mieszkalny o pow. 80 m ², mieszkanie o pow. 80 m ², nieruchomość rolną o pow. 12 ha oraz budynek gospodarczy do rozbiórki. Ponadto wnioskodawca oświadczył, że nie posiada żadnych kosztowności, udziałów, obligacji, ani wyrobów ze złota. Podkreślił, że miesięczne wydatki na utrzymanie pokrywane są w całości z uzyskiwanych dochodów. Z informacji dodatkowych nadesłanych przy rozpatrywaniu wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych wynika, że środki na realizację inwestycji objętej pozwoleniem na budowę z dnia 10 czerwca 2003 r. pochodziły od jego ojca S. W. syna J., zaś przekazanie gospodarstwa w dzierżawę S. W., synowi T. spowodowane jest tym, że jest on młodym rolnikiem i może pozyskiwać środki na rozwój gospodarstwa. Biorąc pod uwagę powyższe, a zwłaszcza wysokość miesięcznych dochodów uzyskiwanych przez wnioskodawcę uznano, że w opisywanej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Oceniono bowiem, że sytuacja materialna wnioskodawcy, nie pozwala mu na opłacenie kosztów radcy prawnego bez uszczerbku koniecznego dla siebie utrzymania. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.