VII SA/Wa 1795/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak (spr.), Protokolant Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi T.N. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej skargę oddala Decyzją z dnia [...] maja 2009 r., znak: [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny na postawie art. 151 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) - odmówił uchylenia ostatecznej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] października 2001 r., którą utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] dnia [...] marca 2001 r. ustalającą brak podstaw do stwierdzenia u T.N. choroby zawodowej. W uzasadnieniu organ podał, iż T.N. wnioskiem z dnia 18 listopada 2008 r. wystąpiła o wznowienie postępowania zakończonego decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2001 r. Wezwana do uzupełnienia wniosku wskazała, iż o zaistnieniu przesłanek wznowieniowych określonych w art. 145 § 1 pkt 1, 2 i 5 kpa dowiedziała się z pisma Ministerstwa Zdrowia - z dnia 7 kwietnia 2008r. Decyzją z [...] stycznia 2009 r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] odmówił wznowienia postępowania z uwagi na uchybienie terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 kpa. Decyzja ta została uchylona przez Głównego Inspektora Sanitarnego (decyzja z dnia [...] marca 2009 r.) Ponownie rozpoznając sprawę organ postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2009 r. wznowił postępowanie uznając, iż wniosek o wznowienie złożony został z zachowaniem terminu. Badając zaistnienie przesłanek wznowieniowych organ wyjaśnił, iż wskazane przez T.N. zaświadczenie z dnia 6 listopada 2008 r. stwierdzające przewlekłe przerostowe zapalenie krtani i niedowład mięśni fonacyjnych, nie wypełnia przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 kpa, gdyż dokument ten nie istniał w dniu wydania ostatecznej decyzji z dnia [...] października 2001 r. a nadto nie pochodzi od jednostki uprawnionej do orzekania w sprawach chorób zawodowych. Także przedłożona przez wnioskodawczynię dodatkowa dokumentacja lekarska była przedmiotem analizy jednostki orzeczniczej w [...] przed wydaniem opinii w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej. W ocenie organu wskazana przez T.N. przesłanka z art. 145 § 1 pkt 1 kpa nie może także stanowić podstawy uchylenia ostatecznej decyzji z dnia [...] października 2001 r., gdyż w sprawie nie stwierdzono, aby dowody na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe. Podnoszone przez skarżącą pominięcie, przez lekarzy orzeczników, wyników badań z przychodni Szpitala Wojskowego w [...] nie wypełnia przesłanki z art. 145 § 1 pkt 1 kpa. Organ podkreślił, iż przesłanka ta musi być poparta przedłożeniem właściwemu organowi dowodu w postaci orzeczenia sądowego stwierdzającego, że dokument był sfałszowany. Organ nadto wyjaśnił, iż rozpoznanie lekarskie zawarte w karcie informacyjnej leczenia szpitalnego z dnia 12 lutego 1999 r. wydanej przez Szpital Wojskowy w [...] było już przedmiotem oceny przez organ inspekcji sanitarnej, a także Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który w wyroku z dnia 25 października 2006 r. sygn. akt VII SA/Wa 644/06 wskazał, iż karta informacyjna ze szpitala wraz z późniejszym skierowaniem stanowiła podstawę do wszczęcia postępowania w sprawie choroby zawodowej. Sąd w wyroku odnosząc się do zarzutu T.N. pominięcia rozpoznania uprawnionej placówki tj. [...] Szpitala Wojskowego w [...], uznał go za nieuzasadniony. Wskazał, iż zgodnie z § 7 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych, szpital dokonuje rozpoznania choroby zawodowej wówczas, gdy pracownik na skutek wystąpienia ostrych objawów choroby jest leczony w szpitalu. W przypadku skarżącej, która ubiegała się o uznanie jej schorzenia za chorobę zawodową wymienioną w poz. 7 wykazu chorób zawodowych załącznika do cytowanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. -taka sytuacja nie miała miejsca. U skarżącej nie można mówić o wystąpieniu ostrych objawów. Pogląd ten został podzielony przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, który wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2007 r. sygn. akt II OSK 118/07 oddalił skargę kasacyjną. Odnosząc się do kolejnej wskazanej przesłanki wznowieniowej określonej w art. 145 § 1 pkt 2 kpa organ wyjaśnił, iż wznowienie postępowania na podstawie stwierdzenia, że decyzja wydana została w wyniku przestępstwa możliwe jest w sytuacji, gdy zostaną spełnione łącznie trzy warunki: a) musi mieć miejsce fakt popełnienia przestępstwa; b) stwierdzony jest on prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu; c) c) pomiędzy wydaniem decyzji, a popełnieniem przestępstwa istnieje związek przyczynowy. Żaden z wyżej przywołanych warunków dla wznowienia postępowania w niniejszej sprawie nie miał miejsca. Podsumowując swoje rozważania Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] uznał, iż w sprawie nie wystąpiła żadna z podstaw do wznowienia postępowania. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła T.N., po rozpatrzeniu, którego Główny Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...] lipca 2009 r. znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy ponownie rozpoznając sprawę nie znalazł podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji. Podkreślił, iż postępowanie było przeprowadzone wnikliwie, podzielił także ocenę prawną dokonaną przez organ I instancji. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 10 § 1 kpa wyjaśnił, iż w toku postępowania, po zawiadomieniu przez organ, skarżąca dwukrotnie zapoznawała się ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym w dniach 29 kwietnia i 19 maja 2009 r. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego wniosła T.N. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i uznanie choroby zawodowej narządu głosu. W jej ocenie organ nieprawidłowo i " nieuczciwie" przeprowadził postępowanie bowiem pominął istotne dla sprawy wyniki badań z dnia 15 lutego 2006 r., 30 września 2008 r. i 6 listopada 2008 r. Nadto wskazała, iż na podstawie decyzji Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] marca 2009 r., którą uchylono decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2001 r. - "nabyła prawo do choroby zawodowej". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoją argumentację. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej jest przez sądy administracyjne sprawowana pod względem zgodności z prawem, czyli prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Na podstawie zaś art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30sierpnia 2002 r. - Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm./ uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. Skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa. Wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie w którym ona zapadła było dotknięte kwalifikowaną wadą wymienioną w art. 145 § 1 kpa bądź zachodzi przesłanka określona w art. 145 a § 1 kpa. Podstawą tego postępowania jest, zgodnie z art. 149 § 2 kpa, postanowienie o wznowieniu postępowania. Postanowienie to stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyny wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 kpa organ administracji publicznej odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, albo ją uchyla i wydaje nową decyzję rozstrzygającą sprawę co do istoty - art. 151 § 1 kpa. Odmowa uchylenia decyzji dotychczasowej następuje, gdy organ stwierdzi, że nie występuje żadna z podstaw wznowienia postępowania. W niniejszej sprawie skarżąca wniosła o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] października 2001 r., wskazując jako podstawy wznowienia przesłanki określone w art. 145 § 1 pkt 1, 2 i 5 kpa. W toku wznowionego postępowania organ bardzo wnikliwie przeanalizował podane przez skarżącą przyczyny wznowienia i w ocenie Sądu prawidłowo uznał, iż w sprawie brak jest podstaw do uchylenia decyzji dotychczasowej, gdyż nie wystąpiła żadna z podstaw wznowienia postępowania wskazana przez T.N. Ustalenia te nie budzą kontrowersji, a decyzja organu odwoławczego podjęta została po prawidłowo przeprowadzonej analizie materiału dowodowego. Prawidłowa jest także dokonana ocena prawna ustalonego stanu faktycznego. Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy , iż podstawowy zarzut dotyczy pominięcia przez organ administracji wskazanych przez skarżącą wyników badań laryngologiczno-foniatrycznych pozostaje bez wpływu na treść rozstrzygnięcia, bowiem celem wznowieńiowego postępowania jest ustalenie, czy postępowania zwykłe było dotknięte określonymi wadami i usunięcie tej wadliwości. Skarżąca domagając się dopuszczenia jako dowodu w sprawie wskazanych przez siebie wyników badań z dnia 15 lutego 2006 r., 30 września 2008 r. i 6 listopada 2008 r., które jej zdaniem stanowią nowe okoliczności faktyczne i nowe dowody w sprawie całkowicie pomija fakt, iż te nowe okoliczności i dowody muszą istnieć już w chwili wydawania przez organ administracji decyzji ostatecznej (co w niniejszej sprawie nastąpiło w dniu [...] października 2001 r), a nie były znane organami w chwili orzekania. Nie bez znaczenia jest też fakt, iż tylko opinie lekarskie uprawnionych jednostek orzeczniczych mają walor dowodu w postępowaniu w przedmiocie ustalenia choroby zawodowej. Reasumując stwierdzić należy, iż organ niewadliwie ustalił, iż w sprawie nie występuje żadna z podstaw wznowienia postępowania. Zważywszy na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.