VII SA/Wa 1795/09

Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi T. N. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] znak : [...] w przedmiocie : odmowy uchylenia decyzji ostatecznej postanawia : przyznać T. N. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. W dniu 1 marca 2010 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez T.N. formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnosi o ustanowienie adwokata z urzędu. W niniejszej sprawie zważono, co następuje : Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie ustanowienia adwokata z urzędu jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Przyznanie prawa pomocy jest instytucją wyjątkową, przysługującą jedynie w sytuacjach, gdy poniesienie kosztów przez stronę spowodowałoby u niej uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z konstrukcji powołanego przepisu wynika, że ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie. W niniejszej sprawie wnioskodawczyni wykazała, że znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej ją do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że we wspólnym gospodarstwie domowym z wnioskodawczynią pozostaje córka. Źródłem utrzymania wnioskodawczyni i jej córki są dochody uzyskiwane przez wnioskodawczynię z tytułu emerytury w wysokości 1.593,80 złotych oraz córkę z tytułu pracy w wysokości 600,00 złotych, co w sumie stanowi kwotę w wysokości 2.193,80 złotych brutto miesięcznie. Wnioskodawczyni podała, że posiada mieszkanie o powierzchni 38 m ², nieruchomość rolną o powierzchni 1,2578 ha oraz udziały w nieruchomości gruntowej zabudowanej w wysokości 1/8 udziału. Dodała, że nie korzysta z nieruchomości rolnej z powodu toczącej się sprawy sądowej dotyczącej wpisu do księgi wieczystej, a posiadane udziały w nieruchomości nie przynoszą żadnych dochodów. Oświadczyła, że jej emerytura obciążona jest egzekucją komorniczą w wysokości 533,47 złotych. Wskazała, że ponosi koszty związane z utrzymaniem mieszkania i opłatami za media w wysokości 500,00 złotych, częściowym utrzymaniem córki na studiach dziennych w wysokości 850,00 złotych oraz spłatą zaciągniętej pożyczki w wysokości 130,00 złotych. Pozostałe środki finansowe przeznacza na leczenie i zakup lekarstw oraz żywności i środków czystości. Dodała, że córka nie posiada jakichkolwiek świadczeń socjalnych, a uzyskiwany dochód otrzymuje za pracę na pół etatu jako kelner – barman. Biorąc pod uwagę sytuację finansową przedstawioną przez wnioskodawczynię w formularzu uznano, że przy osiąganych dochodach i ponoszonych wydatkach nie jest ona w stanie ponieść samodzielnie kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, bez spowodowania uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i córki. Z tego względu przyznano wnioskodawczyni prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. W świetle powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.