VII SA/Wa 1795/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. N. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lipca 2009r., znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej postanawia: odrzucić skargę kasacyjną T. N. Wyrokiem z dnia 3 grudnia 2009r., sygn. akt VII SA/Wa 1795/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę T. N. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lipca 2009r., znak: [...]. W dniu 25 lutego 2010r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżąca wniosła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2009r., sygn. akt VII SA/Wa 1795/09. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Wymóg ten ma na celu zapewnienie skardze kasacyjnej odpowiedniego poziomu merytorycznego i formalnego. Od profesjonalnego pełnomocnika można bowiem oczekiwać znajomości przepisów procedury obowiązującej w postępowaniu sądowym (por. wyrok NSA z dnia 12 października 2004r., GSJ 750/04, niepubl.) przymus adwokacki związany jest z wysokimi wymaganiami formalnymi stawianymi skardze kasacyjnej. Ich niezachowanie grozi jej odrzuceniem. Odpis wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2009r., sygn. akt VII SA/Wa 1795/09 wraz z uzasadnieniem i stosownym pouczeniem o przysługującej skardze kasacyjnej został doręczony skarżącej w dniu 1 lutego 2010r. Wniesienie skargi kasacyjnej osobiście przez strony jest niedopuszczalne. Zgodnie z treścią art. 178 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.