VII SA/Wa 1797/06

WyrokWSA w Warszawie2006-12-05

Skład orzekający: Agnieszka Wilczewska – Rzepecka, Mariola Kowalska, Izabela Ostrowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej, odmawiając stwierdzenia nieważności decyzji, może powołać się na ocenę prawną wyrażoną w prawomocnym orzeczeniu sądu administracyjnego, które oddaliło skargę na tę decyzję?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej, odmawiając stwierdzenia nieważności decyzji, może powołać się na ocenę prawną wyrażoną w prawomocnym orzeczeniu sądu administracyjnego, które oddaliło skargę na tę decyzję. Ocena prawna sądu administracyjnego wiąże organ administracji, a próba stwierdzenia nieważności decyzji, która była już przedmiotem kontroli sądowej, stanowi niedopuszczalną ingerencję w prawomocne orzeczenie sądu.
Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji utrzymującej w mocy nakaz rozbiórki przybudówki. Organ administracji odmówił stwierdzenia nieważności, powołując się na wcześniejsze prawomocne orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, które oddaliło skargę na decyzję utrzymującą nakaz rozbiórki. Skarżący zarzucili m.in. brak udziału w postępowaniu oraz że postępowanie dotyczy osoby zmarłej. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę.
Rozstrzygnięcie
Skargę oddala.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska – Rzepecka, , Sędzia WSA Mariola Kowalska (spr.), Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Protokolant Marzena Godlewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi T. W., H. W. oraz P. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2003 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala Sygnatura akt VII SA/Wa 1797/06 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] kwietnia 2003 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego znak: [...], po rozpatrzeniu wniosku T. W., działając na podstawie art. 157 § 1 oraz art. 158 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 1996 r. znak: [...] utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta O. z dnia [...] czerwca 1996 r. znak: [...] w sprawie nakazu rozbiórki przybudówki do budynku mieszkalnego na działce przy ul J. w O.. W uzasadnieniu organ wskazał, że decyzja Prezydenta O. z dnia [...] czerwca 1996 r. utrzymana w mocy decyzją Wojewody [...] została zbadana przez Naczelny Sąd Administracyjny, który wyrokiem z dnia 12 maja 2000 r. sygn. akt. IV SA 1851/99 oddalił skargę T. W. na decyzję organu II instancji. Ponadto organ wskazał, że zgodnie z przepisem art. 30 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74 poz. 368 ze zm.) ocena prawna wyrażona w orzeczeniu sądu administracyjnego wiąże w sprawie ten sąd oraz organ administracji państwowej. Wynika z tego, że sprawa zgodności decyzji z prawem nie może być odmiennie oceniona ani przez organ, ani przez sąd administracyjny. Obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku Sądu może być wyłączony tylko w wypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego, a także po wzruszeniu wyroku pierwotnego w drodze rewizji nadzwyczajnej. Z uwagi na powyższe organ ma zamkniętą drogę do stwierdzenia nieważności przedmiotowego rozstrzygnięcia, ze względu na związanie go oceną prawną wyrażoną w orzeczeniu Sądu. Próba stwierdzenia nieważności byłaby niedopuszczalną ingerencją w prawomocne orzeczenie Sądu. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy związanej z ww. decyzją złożyła H. W.. Ponownie rozpatrując sprawę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 k.p.a. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ powtórzył argumenty zawarte w decyzji z dnia [...] maja 2006 r. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na ww. decyzję złożyli T. W., H. W. i P. W. Wnieśli o uchylenie decyzji organu II instancji. Wskazali, że wszyscy skarżący nie brali udziału w postępowaniu administracyjnym. Podnieśli również, że postępowanie toczy się z wniosku osoby, która od 4 lat nie żyje. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U., Nr 153, poz. 1271 ze zm.) - dalej zwaną p.p.s.a. Podstawowe znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy ma fakt, iż Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 12 maja 2000 r. sygn. akt. IV SA 1851/99 oddalił skargę T. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 1996 r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta O. z dnia [...] czerwca 1996 r. Decyzja Wojewody [...] na gruncie rozpatrywanej sprawy była objęta wnioskiem o stwierdzenie nieważności. Naczelny Sąd Administracyjny orzekając w sprawie legalności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 1996 r. uwzględniając skargę, mógł uchylić zaskarżoną decyzję w całości lub w części, a w miarę potrzeby również decyzję wydaną przez organ pierwszej instancji, albo stwierdzić nieważność bądź niezgodność decyzji z prawem. Zgodnie z obecnie obowiązującym art. 153 ustawy o p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Oznacza to, że ani żaden organ administracji państwowej, ani inny wojewódzki sąd administracyjny nie może formułować nowych ocen prawnych, sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem a zobowiązany jest do podporządkowania się temu poglądowi w pełnym zakresie. Bezwzględny obowiązek zastosowania się przez organ administracji do poglądu prawnego i wynikających z niego wytycznych co do dalszego biegu postępowania może być wyłączony tylko w razie istotnej zmiany (po wydaniu wyroku) stanu faktycznego lub zmiany przepisów prawa, a także - po wzruszeniu wyroku w przewidzianym do tego trybie. W sprawie niniejszej taka okoliczność nie zachodzi. W tej sytuacji znaczenie powołanego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy polega na jego wiążącej mocy co do braku podstaw do zarzucenia decyzji Wojewody [...] nie tylko wadliwości kwalifikowanej, ale i jakiejkolwiek wadliwości branej pod uwagę w ramach wyznaczonej sądowi administracyjnemu kognicji. Bowiem zgodnie z art. 21 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, obowiązującej w dniu 12 maja 2000r. sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji/ postanowień, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Ewentualne próby stwierdzenia nieważności decyzji rozpoznawanej już wcześniej przez sąd są w istocie niedopuszczalną ingerencją w prawomocne orzeczenie sądu. Z tych względów argumenty podnoszone przez skarżących nie mogły być przedmiotem merytorycznego rozstrzygnięcia organu administracyjnego, a następnie sądu administracyjnego, tym bardziej, że jak wyżej zaznaczono, kontrola sądu administracyjnego oparta jest na kryterium zgodności z prawem, a więc Sąd wcześniej badający decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 1996 r. brał pod uwagę wszystkie okoliczności faktyczne i prawne, które mogły mieć wpływ na ocenę zgodności decyzji z prawem. W tym stanie rzeczy Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego odmawiając stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] działając w oparciu o prawomocne rozstrzygnięcie Naczelnego Sądu Administracyjnego zajął słuszne stanowisko w sprawie - oddalenie przez sąd administracyjny skargi na niezgodność decyzji z prawem zamyka organowi administracyjnemu drogę do stwierdzenia nieważności tej decyzji, ze względu na związanie go oceną prawną zawartą w wyroku sądu w odniesieniu do przedmiotu rozstrzygnięcia sądowego. Dlatego też decyzje wydane przez ten organ są zgodne z prawem. Z powyższych względów pozostałe zarzuty podniesione w skardze nie mogą być rozpatrywane, gdyż nie mają znaczenia prawnego dla rozstrzygnięcia sprawy. Z powyższych względów, Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło