VII SA/Wa 1797/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska, Sędzia WSA Ewa Machlejd, Protokolant st. sekr. sąd. Magdalena Banaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lutego 2011 r. sprawy ze skargi P. [...] S.A. z siedzibą w L. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów za nieuzasadnione. skargę oddala Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. postanowieniem z dnia [...] maja 2010r. na podstawie art. 34 § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002r. Nr 110, poz. 968 z późn. zm.) postanowił - nie uwzględnić zarzutów zgłoszonych przez P. [...] Sp. z o.o. [...], w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego obowiązków określonych w tytule wykonawczym Nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] stycznia 2010 r., tj. nakazu rozbiórki linii energetycznej średniego napięcia, linii energetycznej kablowej niskiego napięcia, naprzeciwko działek nr ew. [...] i [...] przy ul. K. [...] we wsi L. w gminie W. W uzasadnieniu organ wskazał, że wobec niewykonania przez Zakład [...] S.A. [...], obowiązku wynikającego z ostatecznej decyzji PINB w [...] nr [...] z dnia [...] lipca 2006 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W., działając w oparciu o przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, przeprowadził postępowanie mające na celu wyegzekwowanie obowiązku wynikającego z tej decyzji. W dniu [...] października 2009 r. do P. [...] Teren Sp. z o.o. [...] (obecnego właściciela linii stanowiących przedmiot sprawy) zostało skierowane upomnienie, wzywające do wykonania obowiązków. Upomnienie doręczono w dniu 30 października 2009 r. Następnie w dniu [...] stycznia 2010 r. PINB w W. wystawił tytuł wykonawczy Nr [...], którego doręczenie P. [...] Sp. z o.o. [...] w dniu [...] stycznia 2010 r. wszczęło postępowanie egzekucyjne w przedmiotowej sprawie. Pismem z dnia [...] stycznia 2010 r. P. [...] Sp. z o.o. [...] wniosła zarzuty w sprawie prowadzonej egzekucji, na podstawie art. 33 pkt 4 i 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Ponadto tym samym pismem wniesiono o umorzenie postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 1 pkt 4 i 5 ww. ustawy, a wniosek ten został rozpoznany oddzielnym rozstrzygnięciem. Organ wskazał, że zgodnie z art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być: 1) wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie, wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku; 2) odroczenie terminu wykonania obowiązku albo brak wymagalności obowiązku z innego powodu, rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnej; 3) określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i 4; 4) błąd co do osoby zobowiązanego; 5) niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym; 6) niedopuszczalność egzekucji administracyjnej lub zastosowanego środka egzekucyjnego; 7) brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 §1; 8) zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego; 9) prowadzenie egzekucji przez niewłaściwy organ egzekucyjny; 10) niespełnienie wymogów określonych w art. 27. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego błędu co do osoby zobowiązanego (art. 33 pkt 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji) organ stwierdził, iż jest on nieuzasadniony. Zgodnie bowiem z art. 28a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w przypadku przejścia obowiązku objętego tytułem wykonawczym na następcę prawnego zobowiązanego, postępowanie egzekucyjne jest kontynuowane, a dokonane czynności egzekucyjne pozostają w mocy. P. [...] Sp. z o.o., jako uzasadnienie zarzutu błędu co do osoby zobowiązanego podnosiło, iż adresatem decyzji nakazującej rozbiórkę linii energetycznych była inna spółka – P. [...] - [...] S.A., a zatem P. [...] nie była stroną postępowania zakończonego ww. decyzją, na podstawie której wydano tytuł wykonawczy nr [...]. Jednocześnie z przedłożonego przy piśmie P. [...] Sp. z o.o. z dnia [...] stycznia 2010r. aktu notarialnego z dnia [...] czerwca 2007 r. rep[...] - umowy przeniesienia przedsiębiorstwa wynikało, że zakład [...] S.A. przeniosła prawa do przedsiębiorstwa, w skład którego wchodzą m.in. ww. linie elektroenergetyczne, na spółkę Zakład [...] Sp. z o.o. Tym samym właścicielem przedmiotowych linii energetycznych stała się spółka Zakład [...] Sp. z o.o. W chwili obecnej spółka Zakład [...] Sp. z o.o. funkcjonuje pod nazwą P. [...] sp. z o.o. Nowa nazwa obowiązuje od 6 października 2008 r. Powyższy wniosek organ wywiódł z analizy przedłożonego przez stronę odpisu z KRS spółki (Nr KRS [...]) oraz informacji znajdujących się na oficjalnej stronie internetowej P. [...] sp. z o.o. , a także z pisma P. [...] sp. z o.o. z dnia 25 stycznia 2010r. Ponadto Prezes Urzędu Regulacji Energetyki decyzją z dnia [...] maja 2007 r. udzielił przedsiębiorcy Z. [...] Sp. z o.o., posiadającemu nr KRS [...], koncesji na dystrybucję energii elektrycznej. Zgodnie z przedłożonym odpisem z KRS pod numerem KRS [...], funkcjonuje obecnie P. [...] Sp. z o.o. Informacja zamieszczona na stronie internetowej P. [...] Sp. z o.o. wskazuje, że spółka powstała 15 grudnia 2006 roku pod nazwą Z. [...] Sp. z o.o. (nowa nazwa obowiązuje od 6 października 2008 r.). Zatem w ocenie organu, P. [...] Sp. z o.o. jest następcą prawnym Zakładu [...] S.A. w zakresie prawa własności przedmiotowych linii energetycznych, objętych nakazem rozbiórki. Za bezzasadny organ uznał zarzut, iż P. [...] Sp. z o.o. nie może wykonać zobowiązania wynikającego z tytułu wykonawczego nr [...] z [...] stycznia 2010 r., gdyż nie była ona adresatem decyzji PINB Nr [...] z dnia [...] lipca 2006r. W przypadku przejścia obowiązku objętego tytułem wykonawczym na następcę prawnego zobowiązanego, postępowanie egzekucyjne jest kontynuowane, a dokonane czynności egzekucyjne pozostają w mocy. Nie wystąpiła zatem sytuacja o której mowa w art. 33 pkt 4 ww. ustawy - błąd co do osoby zobowiązanego. Mając powyższe na uwadze za bezzasadny organ uznał również zarzut niewykonalności decyzji (art. 33 pkt 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji) uzasadniany faktem, iż spółka na którą nałożono obowiązek nie jest już właścicielem przedmiotowych linii, natomiast spółka, która obecnie jest właścicielem linii nie była adresatem decyzji nakazującej rozbiórkę. Niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym oznacza, że istnieją niezależne od zobowiązanego, trwałe przyczyny braku możliwości wykonania obowiązku. Przesłanką uznania aktu za niewykonalny nie mogą być trudności w wyegzekwowaniu decyzji, wiążące się z niezadowoleniem adresatów albo uwarunkowane względami ekonomicznymi i finansowymi. Dlatego w ocenie organu nie istnieje żadna faktyczna ani prawna przeszkoda uniemożliwiająca wykonanie nakazu rozbiórki wynikającego z decyzji PINB z [...] lipca 2006 r. Tym samym zarzuty podniesione przez P. [...] Sp. z o.o. [...] nie były uzasadnione. Zażalenie na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] maja 2010 r. wniosła P. [...] Sp. z o. o. Domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wskazała, że z tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. wynika, że P. [...] Sp. z o. o. [...] (poprzednio Z. [...] Sp. z o. o.) jest rzekomo zobowiązana dokonać rozbiórki wybudowanej linii energetycznej średniego napięcia, linii energetycznej kablowej niskiego napięcia naprzeciwko działek nr ew. [...] i [...] przy ulicy K. [...] we wsi L. w gminie W. Jednak w tytule wykonawczym błędnie wskazano, że obowiązek rozbiórki urządzeń przez P. [...] Sp. z o. o. [...] wynika z decyzji z dnia [...] lipca 2006 r. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. Adresatem tej decyzji była i jest inna spółka tj. P. [...] SA (poprzednio: Z. [...] SA) istniejąca nadal w obrocie prawnym, posiadające niezależny zarząd, siedzibę, radę nadzorczą, wpis do Krajowego Rejestru Sądowego - nr [...]. Natomiast P. [...] Sp. z o. o. jest spółką zarejestrowaną po raz pierwszy w Krajowym Rejestrze Sądowym w dniu 15 grudnia 2006 r. - KRS [...] - tj. po tym, jak decyzja rozbiórkowa została wydana i stała się prawomocna. Nadto spółka, działalność rozpoczęła dopiero w dniu 1 lipca 2007 r. P. [...] Sp. z o. o. nie była więc i nie mogła być stroną w postępowaniu rozbiórkowym, w którym wydana została decyzja z dnia [...] lipca 2006 r. na podstawie której, następnie wydano tytuł wykonawczy nr [...]. Zaistniała zatem sytuacja przewidziana w art. 33 pkt 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - błąd co do osoby zobowiązanego. Jednocześnie skarżąca wskazała, że zobowiązania nie będzie mogła wykonać również P. [...] S.A., bowiem w dniu 30 czerwca 2007 r. na podstawie umowy (Akt Notarialny z dnia [...] czerwca 2007 r. Repetytorium A nr [...]) nastąpiło zbycie części przedsiębiorstwa dokonane przez P. [...] - [...] SA na rzecz P. [...] Sp. z o. o., gdzie prawo własności do linii będących przedmiotem niniejszej sprawy przeszło na P. [...] Sp. z o. o. Niemożliwym będzie zatem dokonanie rozbiórki przedmiotowych urządzeń, przez P. [...] SA, bowiem nie zdemontuje linii, której nie jest właścicielem. Z tych względów zdaniem skarżącej zachodzi jeszcze jedna z przesłanek z art. 33 pkt 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - obowiązek określony w tytule wykonawczym jest niewykonalny. Nie może go wykonać P. [...] Sp. z o. o. z powodu braku legitymacji do wykonania decyzji o rozbiórce wydanej w postępowaniu, w którym nie brała ona udziału, ani też P. [...] SA z racji braku własności urządzeń elektroenergetycznych będących przedmiotem rozbiórki. Wskazano również, że na tej samej podstawie faktycznej i prawnej, organ umorzył już dwukrotnie postępowanie egzekucyjne. Nadto P. [...] Sp. z o. o. mając na względzie legalizacją urządzeń elektroenergetycznych na gruncie złożyła w dniu 23 września 2009 r. wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego oraz wydania pozwolenia na użytkowanie urządzeń. W ocenie P. [...] Sp. z o. o., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego powinien uwzględnić zarzuty i podjąć identyczną (jak poprzednio już dwukrotnie ) decyzję o uchyleniu tytułu wykonawczego nr [...]. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] lipca 2010r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego po rozpatrzeniu zażalenia P. [...] Sp. z o.o. [...] na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...].05.2010r., uznające za nieuzasadnione zarzuty wniesione w związku z prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym wszczętym w celu wyegzekwowania obowiązku wynikającego z decyzji PINB w W. nr [...] z dnia [...].07.2006r. - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W ocenie organu II instancji, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. w toku prowadzonego postępowania administracyjnego dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego. Odnosząc się do argumentów podniesionych w zażaleniu stwierdził, że nie wypełniają one przesłanki do zgłoszenia zarzutów w związku z prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym na podstawie art. 33 ww. ustawy. W myśl przepisu art. 29 ust. 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności samego obowiązku objętego tytułem wykonawczym. P. [...] Sp. z o.o. wskazał, iż wystąpił błąd co do osoby zobowiązanej do wykonania obowiązku nałożonego decyzją PINB w W. nr [...] z dnia [...].07.2006r. oraz brak wykonalności obowiązku rozbiórki elektroenergetycznej linii napowietrznej. Tymczasem z aktu notarialnego z dnia [...].06.2007r. rep. [...]- umowy przeniesienia przedsiębiorstwa wynika, iż Zakład [...] S.A. przeniosła prawa do przedsiębiorstwa, w skład którego wchodzą m.in. linie elektroenergetyczne, na spółkę Zakład [...] Sp. z o.o. W chwili obecnej zakład ten funkcjonuje pod nazwą P. [...] Sp. z o.o. P. [...] Sp. z o.o. stając się właścicielem przedmiotowych linii energetycznych przejął wszelkie prawa i zobowiązania do tej linii. Wobec powyższego za bezzasadny organ uznał zarzut P. [...] Sp. z o.o., iż nie jest on właścicielem linii, które objęte są nakazem rozbiórki, tym bardziej, iż we wnioskach z dnia 23.03.2009r. oraz 22.09.2009r. o zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego oraz o wydanie pozwolenia na użytkowanie wskazał, iż na podstawie umowy przeniesienia przedsiębiorstwa nabył urządzenia elektroenergetyczne będącego przedmiotem niniejszego wniosku. W ocenie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego bezzasadny był również uznać zarzut niewykonalności obowiązku nałożonego w przedmiotowym postępowaniu egzekucyjnym. Wskazana przez zobowiązanego przesłanka w postaci istnienia kompleksowych umów o dystrybucję i dostarczenie energii nie uzasadnia umorzenia postępowania ze względu na niewykonalność obowiązku. Niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym oznacza, że istnieją niezależne od zobowiązanego, trwale przyczyny braku możliwości wykonania obowiązku. Przesłanką uznania decyzji za niewykonalną nie mogą być trudności w wyegzekwowaniu decyzji. P. [...] spółka z o.o. wniosła skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] lipca 2010r. utrzymujące w mocy Postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] maja 2010r. nie uwzględniające jej zarzutów w sprawie postępowania egzekucyjnego co do obowiązków określonych w tytule wykonawczym nr [...] Powiatowego Inspektora nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] stycznia 2010r tj. nakazu rozbiórki wybudowanej linii energetycznej średniego napięcia, linii energetycznej kablowej niskiego napięcia na przeciwko działek nr ew. [...] i [...] przy ulicy K. [...] we wsi L. w gminie W. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła: 1) rażące naruszenie art. 33 pkt 4 i pkt 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz interesu prawnego strony poprzez nie uwzględnienie zarzutów i przyjęcie, że skarżąca jest zobowiązana wykonać obowiązek wynikający z tytułu wykonawczego nr [...] mimo, że brak podstaw do takiego przyjęcia; 2) rażące naruszenie art. 59 § 1 pkt 4 i 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez odmowę umorzenia postępowania egzekucyjnego, mimo istnienia przesłanek z art. 33 pkt 4 i pkt 5 tej ustawy. Wskazując na powyższe domagała się uchylenia w całości zaskarżonego i poprzedzającego go postanowienia. W uzasadnieniu skargi wskazano, że adresatem decyzji rozbiórkowej była i jest inna spółka niż skarżąca tj. P. [...] S.A. (poprzednio: Z. [...] S.A.) istniejąca nadal w obrocie prawnym, posiadająca niezależny zarząd, siedzibę, radę nadzorczą odrębny wpis do Krajowego Rejestru Sądowego - nr [...]. Natomiast P. [...] sp. z o.o. została zarejestrowaną po raz pierwszy w Krajowym Rejestrze Sądowym w dniu [...] grudnia 2006r - pod nr [...] - tj. po tym, jak decyzja rozbiórkowa została wydana i stała się prawomocna. Nadto, działalność rozpoczęła dopiero w dniu 1 lipca 2007r. Zatem jest nowym podmiotem, który dopiero w rok po uprawomocnieniu się decyzji rozbiórkowej nabył urządzenia elektroenergetyczne od dotychczasowego ich właściciela. Zaistniała zatem sytuacja przewidziana w art. 33 pkt 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - błąd co do osoby zobowiązanego. Poza tym podniesiono, że tytuł wykonawczy w tej samej sprawie wydawano już trzykrotnie, a dwukrotnie go uchylano. Zdaniem skarżącej nakazu rozbiórki nie będzie mogła wykonać również P. [...] S.A., bowiem w dniu [...] czerwca 2007 na podstawie umowy (Akt Notarialny z dnia [...] czerwca 2007r Repetytorium [...]) nastąpiło zbycie części przedsiębiorstwa dokonane przez P. [...] S.A. na rzecz P. [...] Sp. z o.o., gdzie prawo własności do linii będących przedmiotem niniejszej sprawy przeszło na P. [...] sp. z o.o. Niemożliwe będzie zatem dokonanie rozbiórki przedmiotowych urządzeń, przez P. [...] S.A., bowiem nie zdemontuje linii, której nie jest właścicielem. Stosowanie do art. 33 pkt 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji obowiązek określony w tytule wykonawczym jest niewykonalny. Nie może go wykonać P. [...] Sp. z o.o. - z powodu braku legitymacji do wykonania decyzji o rozbiórce wydanej w postępowaniu, w którym nie brała ona udziału, ani też P. [...] S.A., wobec braku własności urządzeń elektroenergetycznych będących przedmiotem rozbiórki. Nieuprawnione jest twierdzenie organów jakoby obowiązek rozbiórki urządzeń elektroenergetycznych przeszedł na P. [...] sp. z o.o , bowiem nie istnieje żadna podstawa prawna takiego twierdzenia. P. [...] Sp. z o.o. nabyła jedynie urządzenia elektroenergetyczne, ale nie prawa i obowiązki wynikające z decyzji z dnia [...] lipca 2006r. nr [...]. Jednocześnie stwierdzono, że P. [...] sp. z o.o. mając na względzie legalizację urządzeń elektroenergetycznych złożyła w dniu [...] września 2009r. wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego oraz wydania pozwolenia na użytkowanie urządzeń. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. – zwanej dalej p.p.s.a.). Skarga nie jest zasadna. Zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym stanowią swoisty środek zaskarżenia przysługujący zobowiązanemu. Rola zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym sprowadza się przede wszystkim do jednego ze sposobów weryfikacji czynności organów egzekucyjnych mających służyć ochronie adresata czynności, który może być wykorzystany wyłącznie na etapie wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Organ egzekucyjny nie rozpoznaje sprawy od strony merytorycznej, wówczas bowiem stałby się trzecią instancją, co jest uzasadnione tym, że strona mogła podnieść zarzuty dotyczące meritum sprawy w postępowaniu przy wydawaniu decyzji nakładającej obowiązek. Podstawy wnoszenia zarzutów zostały w art. 33 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002r. Nr 110, poz. 968 z późn. zm.) wyliczone enumeratywnie. Skarżąca P. [...] spółka z o.o. sformułowane przez siebie zarzuty oparła na przesłankach wskazanych w art. 33 pkt 4 i 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, to jest błędu co do osoby zobowiązanego oraz niewykonalności obowiązku o charakterze niepieniężnym. Błąd co do osoby zobowiązanego miał polegać na wskazaniu w tytule wykonawczym P. [...] spółka z o.o. - jako osoby, na której nie ciąży obowiązek. Z błędem co do osoby zobowiązanego mamy do czynienia wówczas, gdy w tytule wykonawczym jako zobowiązanego określono osobę, na której nie ciąży obowiązek, co skutkuje faktycznym skierowaniem egzekucji przeciwko niewłaściwemu podmiotowi. Nie ma jednak takiego przypadku w sytuacji przejścia obowiązku na inny podmiot - przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego, wierzyciel może wówczas wystawić tytuł wykonawczy na nowego zobowiązanego. Zgodnie z art. 28a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w przypadku przejścia obowiązku objętego tytułem wykonawczym na następcę prawnego zobowiązanego postępowanie egzekucyjne jest kontynuowane, a dokonane czynności pozostają w mocy. Zastosowanie dalszych czynności egzekucyjnych może jednak nastąpić po wystawieniu przez wierzyciela nowego tytułu wykonawczego i skierowaniu go do organu egzekucyjnego wraz z urzędowym dokumentem wykazującym przejście obowiązku na następcę prawnego. Przepis ten dotyczy sytuacji, gdy na skutek czynności cywilnoprawnych dochodzi do zmiany właściciela rzeczy, z którą jest związany egzekwowany obowiązek. Taka sytuacja może polegać na sprzedaży obiektu budowlanego, w stosunku do którego wydano nakaz rozbiórki. Wówczas obowiązek przechodzi na następcę prawnego, czyli nabywcę obiektu budowlanego. Obowiązek rozbiórki jest obowiązkiem wynikającym z norm prawa materialnego administracyjnego. Jeżeli występuje następstwo prawne obowiązek administracyjny przechodzi na następcę prawnego zobowiązanego. W tym stanie rzeczy zarzut skarżącego, że nie jest on zobowiązanym do dokonania rozbiórki, gdyż nie był podmiotem wskazanym jako zobowiązany w decyzji rozbiórkowej, mimo że jest aktualnie właścicielem linii energetycznych objętych nakazem rozbiórki ( w skardze nie było to kwestionowane), wobec treści art. 28a ww. ustawy, jest niezasadny. Istnieje bowiem możliwość prowadzenia czynności egzekucyjnych wobec nabywcy urządzeń, czyli skarżącego. Dlatego nie ma żadnego uzasadnienia prezentowany w skardze pogląd o braku podstawy prawnej skierowania egzekucji do skarżącej spółki. Dodatkowo przypomnieć należy przepis art. 52 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.), który stanowi, że czynności nakazanych w decyzji, o której mowa m.in. w art. 51 Prawa budowlanego, obowiązany jest dokonać na swój koszt inwestor, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego. Z przepisu tego wynika więc jednoznacznie, że obowiązek wykonania rozbiórki obiektu budowlanego lub jego części nakazany decyzją obciąża nie tylko inwestora (osobę, która dopuściła się samowoli budowlanej), ale także właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego. Okoliczność, że podmiot, który był stroną w postępowaniu, w którym została wydana przedmiotowa decyzja nakazująca rozbiórkę, po wydaniu decyzji nakazującej rozbiórkę zbył przedsiębiorstwo, w tym linie elektroenergetyczne podlegające rozbiórce, oznacza, że obowiązek wykonania decyzji obciąża aktualnego właściciela urządzeń. Niezasadne było również twierdzenie, że zaistniała sytuacja z art. 33 pkt 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, albowiem egzekwowany obowiązek o charakterze niepieniężnym (nakaz rozbiórki) był wykonalny. Niewykonalność obowiązku może mieć przyczynę faktyczną bądź prawną. Niewykonalność obowiązku miałaby charakter faktyczny, gdyby istniała rzeczywista przeszkoda, obiektywnie wykluczająca dokonanie egzekwowanej rozbiórki. Względy finansowe, ekonomiczne, trudności techniczne czy też negatywne nastawienie zobowiązanego do realizacji obowiązków nie powodują niewykonalności tych obowiązków. Natomiast z niewykonalnością o charakterze prawnym mamy do czynienia wówczas, gdy istnieją prawne zakazy lub nakazy, które są nieusuwalnymi przeszkodami w realizacji egzekwowanego obowiązku - kiedy realizacja wiązałaby się z dokonaniem czynu niedozwolonego w rozumieniu przepisów prawa cywilnego, co pociągałoby odpowiedzialność odszkodowawczą, bądź też z dokonaniem czynu zabronionego w rozumieniu prawa karnego. W sprawie niniejszej nie występuje niewykonalność faktyczna ani prawna. Organ ustalił bowiem prawidłowo, iż podmiotem prawnie zobowiązanym do rozróbki jest skarżąca Spółka, a negatywne konsekwencje ewentualnej rozbiórki linii elektroenergetycznej nie stanowią o niewykonalności faktycznej. Mając na uwadze zasadność argumentacji organów, zaprezentowanej w kwestionowanych postanowieniach oraz bezzasadność zarzutów sformułowanych w skardze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o Postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.