VII SA/Wa 1800/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. i J. C. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2008r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji postanawia: odrzucić zażalenie K. i J. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 marca 2009r. Postanowieniem z dnia 9 marca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku z dnia 28 stycznia 2009r. W dniu 25 marca 2009r. (data stempla pocztowego) skarżący wnieśli zażalenie na powyższe postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zw. ppsa, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Stosownie do dyspozycji art. 194 § 2 ww. ustawy zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Zgodnie z art. 67 § 5 ppsa jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. Doręczenie dokonane w takim przypadku pod adresem strony jest bezskuteczne w stosunku do jej pełnomocnika, a zatem również bezskuteczne procesowo (por. wyrok SN z 22 maja 1965 r. I PR 161/65 - LEX nr 13888). Wskazać jednocześnie należy, iż pełnomocnik jest osobą, która dokonuje czynności procesowych za reprezentowaną stronę postępowania. Pełnomocnictwo obejmuje z mocy prawa umocowanie do dokonywania wszystkich łączących się ze sprawą czynności procesowych. Czynności te wywołują skutki prawne bezpośrednio dla mocodawcy, niezależnie od tego, czy wykonane zostały dobrze czy źle. Pełnomocnik zobowiązany jest do starannego działania i za takie działania ponosi odpowiedzialność wobec mocodawcy. Tym samym działania te należy traktować tak, jakby były podejmowane przez samego mocodawcę, a zatem nie można przyjąć, że skarżący uchybił terminowi bez swojej winy (por. post. SN z dnia 15 grudnia 1999 r, II UKN 678/99 OSNAPiUS 2001/11 poz. 402). Jak wynika z akt sprawy odpis postanowienia z dnia 9 marca 2009r. doręczono pełnomocnikowi skarżących adwokatowi D.T. w dniu 16 marca 2009r.; a więc termin do wniesienia zażalenia zaczął swój bieg od tej daty i upłynął z dniem 23 marca 2009r. Natomiast zażalenie skarżący nadali w dniu 25 marca 2009r. zatem z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 194 § 2 ppsa. Z tego też względu, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.