VII SA/Wa 1800/13

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 stycznia 2014 r. po rozpoznaniu wniosku J. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2012 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać J. G. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W dniu 20 stycznia 2014 r. do Sądu wpłynął wniosek J.G. o przyznanie prawa pomocy w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W formularzu wniosku PPF przedstawiła swoją sytuację finansową, majątkową i rodzinną. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawczyni w złożonym wniosku wykazała, iż nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego i ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe z mężem i synem. Podała, że wspólnie utrzymują się z dochodów w wysokości 1.471,00 złotych miesięcznie. Na kwotę tą składa się renta wnioskodawczyni w wysokości 271,00 złotych oraz kwota uzyskiwana z tytułu wynajmu działki na parkowanie trzech samochodów w wysokości 600,00 złotych oraz kwota z tytułu wynajmu działki z przeznaczeniem na montaż tablicy reklamowej w wysokości 600,00 złotych. Wnioskodawczyni oświadczyła, że posiada dom o pow. 86 m , nieruchomość rolną o pow. 3,7 ha oraz działkę niezabudowaną o pow. 129 m². W uzasadnieniu wniosku wnioskodawczyni podała, że od 2009 r. pobiera rentę rolniczą z uwagi na trwałą niezdolność do pracy. Podkreśliła, że jest osobą schorowaną wyszczególniła schorzenia we wniosku na które choruje. Podniosła, że dla reprezentowania jej interesów prawnych niezbędna jest jej pomoc profesjonalnego pełnomocnika, którą nie jest sobie zapewnić we własnym zakresie ze względu na bardzo skromne dochody. Wnioskodawczyni dodała, że ze względy zdrowotne uniemożliwiają podjęcie jej dodatkowej pracy. Nadto wyjaśniła, że małżonek od 3,5 roku jest osobą bezrobotną i chorą. Syn natomiast studiuje na studiach stacjonarnych i nie uzyskuje dochodów. Skarżąca wskazała, że ponosi następujące wydatki związane z utrzymaniem mieszkania tj. opłatę za wodę w wysokości 100,00 złotych, opłatę za prąd w wysokości 100,00 złotych, opłatę za gaz w wysokości 120,00 złotych. Nadto wnioskodawczyni oświadczyła, że pozostałe wydatki związane z bieżącym utrzymaniem tj. ( lekarstwa, ubranie, zakup żywności) pochłaniają bieżące dochody. Wnioskodawczyni zaznaczyła, że większość część warzyw i owoców pozyskują z posiadanej nieruchomości oraz dużą część drewna na opał na zimę. W piśmie z dnia 27 stycznia 2014 r. skarżąca oświadczyła, że wydatki w rodzinie na lekarstwa wynoszą miesięcznie niewiele ponad 100,00 złotych. Mając na względzie powyższe dane uznano, że sytuacja materialna wnioskodawczyni jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Dochody z jakich utrzymuje się wnioskodawczyni wraz z rodziną są niewielkie nie jest więc możliwe poczynienie z nich jakichkolwiek oszczędności czy też wydatków niesłużących bieżącemu koniecznemu utrzymaniu. Z tych też względów uznano, że wnioskodawczyni kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.