VII SA/Wa 1801/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak (spr.), , Protokolant Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lutego 2009 r. sprawy ze skargi A. S. i J. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w ramach nadzoru budowlanego. skargę oddala Decyzją Nr [...] z dnia [...] stycznia 2002r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 104 § 1 i art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. kodeku postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071, ze zm.) w związku z art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2000r., Nr 106, poz. 1126 ze zm.) - umorzył postępowanie administracyjne w sprawie rozbudowy domu jednorodzinnego oraz postawienia garażu na działce nr ew. [...] przy ul. [...] w L. stanowiącej własność pani E. B. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż na wniosek A. i J. S., wszczął postępowanie administracyjne w sprawie rozbudowy domu jednorodzinnego oraz postawienia garażu na działce nr ew. [...] przy ul. [...] w L. Po przeprowadzeniu w dniu 18 grudnia 2001r. czynności kontrolnych na nieruchomości oraz przeanalizowaniu przedstawionych przez inwestora dokumentów ustalił, że rozbudowa domu jednorodzinnego realizowana jest na podstawie decyzji o pozwoleniu na rozbudowę budynku mieszkalnego Nr [...] z dnia [...] marca 2000r. wydanej dla B. i W. G. oraz E. i G. B. oraz decyzji Nr [...] z dnia [...] listopada 2000r. wyrażającej zgodę na przeniesienie pozwolenia na rozbudowę budynku mieszalnego na E. B., B. i W. G. oraz E. i G. B. Jak ustalono inwestor prowadzi dziennik budowy, a funkcję kierownika budowy pełni osoba posiadająca stosowne uprawnienia. Natomiast garaż, jak wynika z oświadczenia E. B. z dnia 7 stycznia 2002r. oraz oświadczeń świadków: B. K., W. H. i R. S. wybudowany został w 1986r. i jest uwidoczniony w dokumentacji projektowej złożonej wraz z wnioskiem o pozwolenie na rozbudowę. Wynika z niej, że garaż uwzględniony został na planie zagospodarowania działki, stanowiącym załącznik do decyzji Nr [...] i w ten sposób organ architektoniczno – budowlany zatwierdził jego istnienie na działce. Odwołanie od powyższej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] stycznia 2002r. wnieśli A. i J. S. Wskazali, iż rozbudowa domu jednorodzinnego w wielorodzinny, w sytuacji kiedy nie ma prawnie uregulowanego dojazdu, narusza ich interes prawny. Nie zgodzili się także z ustaleniami organu dotyczącymi daty budowy garażu. Zdaniem skarżących został on wybudowany po 1988r., co pośrednio potwierdza akt notarialny z 1988r. w którym ówczesna właścicielka darowała nieruchomość swojej córce. W akcie tym garaż nie został wymieniony. Decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2008r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając podjętą decyzję organ podał, iż po wniesieniu odwołania postanowieniem z dnia [...] czerwca 2007r. zlecił organowi I instancji przeprowadzenie uzupełniającego postępowania mającego na celu ustalenie po stornie skarżących interesu prawnego. Ustalenia dokonane przez Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazują, iż A. i J. S. są współwłaścicielami działki nr [...] graniczącej z działką, na której prowadzona jest inwestycja i w związku z tym posiadają przymiot strony w toczącym się postępowaniu. Ponownie rozpoznając sprawę organ odwoławczy podzielił ustalenia i ocenę stanu faktycznego dokonane przez organ I instancji. Wskazał, iż zgodnie z art. 105 § 1 kpa jeżeli postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe obowiązkiem organu administracyjnego jest wydanie decyzji o uzasadnieniu. W niniejszej sprawie ustalenie, iż roboty budowlane prowadzone są na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę i inwestor nie dokonał odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego oznacza, iż brak jest podstaw do dalszego prowadzenia postępowania z uwagi na brak przedmiotu tego postępowania. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wnieśli J. S. i A. S. wnosząc o jej uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania. Wskazali, iż są właścicielami działek nr ew. [...] i [...] graniczących bezpośrednio z działką nr ew. [...], na której realizowana jest inwestycja, a mimo to nie brali, bez własnej winy, udziału w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji o pozwoleniu na rozbudowę budynku mieszkalnego. W tej sytuacji organ nadzoru powinien wydać decyzję o wznowieniu postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Brak wznowienia przez organ postępowania w sprawie pozwolenia na rozbudowę narusza, zdaniem skarżących art. 10 § 1 i art. 28 kodeksu postępowania administracyjnego, a także art. 6, 7, 77 § 1 oraz 80 kpa. Odnośnie daty budowy garażu powtórzyli argumentację przedstawioną w odwołaniu, kwestionując jednocześnie oświadczenia świadków. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły wobec czego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargę oddalił. Na wstępie należy wyjaśnić, że postępowanie administracyjne wszczyna się w zasadnie na żądanie strony, która w swym podaniu wskazuje zazwyczaj przedmiot i zakres postępowania administracyjnego. Decyzja organu zgodnie z art. 104 kpa -rozstrzyga sprawę co do istoty w granicach żądania określonego przez stronę. W tych granicach należy także ocenić decyzję o umorzeniu postępowania odnosząc ją do ustalonego w sprawie przedmiotu i zakresu postępowania administracyjnego. Stosownie do dyspozycji art. 105 § 1 Kpa, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Bezprzedmiotowość postępowania ma miejsce w sytuacji, gdy istnieją okoliczności, czyniące wydanie decyzji administracyjnej prawnie niemożliwym z uwagi na brak przedmiotu postępowania. Tym przedmiotem jest zaś konkretna sprawa, w której organ administracji państwowej jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu. Postępowanie w takiej sprawie staje się bezprzedmiotowe, jeżeli zabraknie któregoś z elementów tego stosunku materialnoprawnego (B. Adamiak i J. Borkowski: kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Warszawa 1996 r., s. 462). Sprawa administracyjna jest więc bezprzedmiotowa w rozumieniu art. 105 § 1 kpa wtedy, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej, w formie decyzji administracyjnej, ingerencji organu administracyjnego. Wówczas - jak wskazywał wielokrotnie w swych orzeczeniach Naczelny Sąd Administracyjny - jakiekolwiek rozstrzygnięcie merytoryczne pozytywne, czy negatywne staje się prawnie niedopuszczalne (por. m. inn. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lutego 2006r, sygn. akt I OSK 967/05, Lex nr 201507, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2006r, sygn. akt I OSK 978/05, Lex nr 396771, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 grudnia 2005r., sygn. akt II OSK 286/05, Lex nr 190997, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 grudnia 2005r., sygn. akt II OSK 910/05, Lex nr 188797). Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż przedmiotem postępowania prowadzonego przez organy nadzoru budowlanego było ustalenie, zgodnie z wnioskiem skarżących inicjującym to postępowanie, czy rozbudowa budynku mieszkalnego na działce nr [...] przy ul. [...] w L. nie narusza przepisów Prawa budowlanego. Jak wynika z akt postępowania Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu W. na wniosek A. i J. S. z dnia 7 lipca 2000r. wszczął postępowanie administracyjne w toku, którego w dniu 18 grudnia 2001 r. przeprowadził na nieruchomości przy ul. [...] w L. wizję w czasie której ustalił, że rozbudowa domu jednorodzinnego realizowana jest na podstawie decyzji z dnia [...] marca 2000r. wydanej prze Wójta Gminy L. dla B. i W. G. oraz E. i G. B. oraz decyzji z dnia [...] listopada 2000r., którą przeniesiono pozwolenie na rozbudowę na E. B., B. i W. G. oraz E. i G. B. W czasie kontroli organ ustalił nadto, że roboty prowadzone są zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym pod nadzorem kierownika budowy posiadającego wymagane uprawnienia budowlane. W tak ustalonym stanie faktycznym organ niewadliwie przyjął, że w sprawie wystąpiła przesłanka umorzenia postępowania, bowiem brak jest w sprawie podstaw do rozstrzygnięcia sprawy co do jej istoty. Nie sposób także uznać, iż żądanie skarżących zawarte we wniosku wszczynającym postępowanie dotyczące "sprawdzenia położenia garażu" obligowało organ do wydania merytorycznego rozstrzygnięcia w tym przedmiocie tym bardziej, że w toku całego postępowania nie formułowali żadnych innych żądań. Skarżący zakwestionowali jedynie ustaloną w toku postępowania, datę budowy garażu wskazując, iż powstał on po 1988r. Z akt postępowania wynika natomiast, iż garaż wybudowany został w 1986r. Ustalenia te organ oparł na oświadczeniach inwestora oraz trzech świadków, a także analizie planu/ zagospodarowania działki nr [...], stanowiącego załącznik do decyzji o pozwoleniu rozbudowę. Odnosząc się do podstawowego zarzutu skargi dotyczącego braku wznowienia przez organ postępowania w sprawie pozwolenia na rozbudowę domu jednorodzinnego stwierdzić należy, iż jest on całkowicie bezzasadny. Skarżący stawiając ten zarzut wskazali przesłankę z art. 145 § 1pkt 4 kodeksu postępowania administracyjnego. Twierdzili, że jako właściciele sąsiedniej nieruchomości powinni być stroną postępowania zakończonego wydaniem decyzji o pozwoleniu na rozbudowę, a bez własnej winy nie brali w nim udziału. Wskazać w tym miejscu należy, iż zgodnie z art. 147 kpa wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony. Wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 oraz art. 145 a następuje tylko na żądanie strony. Oznacza to, wbrew twierdzeniom skargi, iż dopiero złożenie przez stronę wniosku o wznowienie postępowania w oparciu o przesłankę z art. 145 § 1 pkt 4 kpa może uruchomić postępowanie organu mające na celu ewentualne jego wznowienie. Skarżący takiego wniosku nie złożyli dlatego też nie mogą skutecznie stawiać zarzutu braku wznowienia postępowania przez organ. Zważywszy na powyższe uznając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono, jak w sentencji.