VII SA/Wa 1802/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Nina Beczek po rozpoznaniu w dniu 10 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. A., S. W., P. K., R. G. i A. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 16 maja 2024 r. nr DOR.7210.126.2023.MRA w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) na rzecz E. A., P. K. i A. K. kwotę po 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. E. A., S. W., P. K., R. G. i A. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 16 maja 2024 r. nr DOR.7210.126.2023.MRA w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody Z. z [...] maja 2023 r. nr [...]. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 lipca 2024 r. wezwano skarżących do uzupełnienia, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków formalnych i fiskalnych poprzez nadesłanie 6 odpisów skargi i wskazanie numeru PESEL każdego ze skarżących: E. A., S. W., P. K., R. G. i A. K. oraz uiszczenie przez skarżących E. A., S. W., R. G. i A. K. wpisu od skargi w kwocie po 200 zł. Wezwania powyższe, wraz ze stosownymi pouczeniami o konsekwencjach ich niewykonania, zostały skutecznie doręczone skarżącym: E. A., S. W. i A. K. w dniu 2 sierpnia 2024 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności bezskutecznie upłynął z dniem 9 sierpnia 2024 r. Natomiast jak wynika z adnotacji doręczyciela placówki pocztowej, przesyłek zaadresowanych do R. G. i P. K. nie doręczono z powodu nieobecności adresatów. Placówka pocztowa dwukrotnie bezskutecznie zawiadamiała adresatów pism o możliwości odbioru przesyłki w urzędzie pocztowym (pierwsze awizo z 2 sierpnia 2024 r. i awizo powtórne z 12 sierpnia 2024 r.), po czym w dniu 19 sierpnia 2024 r. zwróciła nieodebrane przesyłki do Sądu, które uznano za skutecznie doręczone w dniu 16 sierpnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935), pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. W niniejszej sprawie skarżący, wnosząc do Sądu skargę, nie podali w niej własnego numeru PESEL, nie uczynili tego również na wezwanie Przewodniczącego Wydziału. Nieuzupełnienie tego braku formalnego skargi uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu i obliguje Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, w świetle którego sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Stanowisko to jest zgodne z uchwałą składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2023 r., II GPS 3/22 (dostępna na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), w świetle której "Niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259), wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd.". Skarga podlega odrzuceniu także i z tego względu, że skarżący nie nadesłali wymaganych odpisów skargi - w celu doręczenia ich występującym w sprawie uczestnikom postępowania - co również obliguje Sąd do odrzucenia skargi. Stanowisko to jest zgodne z uchwałą składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., I OPS 13/13 (dostępna na wyżej wskazanej stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych), w świetle której niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 tej ustawy, uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Dodatkowo skarga E. A., S. W. i R. G. podlega odrzuceniu również z powodu nieuiszczenia przez nich w zakreślonym siedmiodniowym terminie wpisów sądowych od skargi. Zgodnie z treścią art. 230 § 1 i § 2 powołanej ustawy, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały; pismem takim jest między innymi skarga. W świetle art. 220 § 1 tej ustawy, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, zaś art. 220 § 3 powołanej ustawy stanowi, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd, a jak wynika z akt sprawy, skarżący S. W. i R. G. nie wykonali zarządzenia Przewodniczącego Wydziału i nie uiścili wymaganego wpisu od skargi. Natomiast E. A. należny wpis uiściła dopiero w dniu 12 sierpnia 2024 r., a więc z uchybieniem ustawowego siedmiodniowego terminu, który upłynął z dniem 9 sierpnia 2024 r., zaś czynność podjęta przez stronę z przekroczeniem ustawowego terminu jest bezskuteczna w rozumieniu art. 85 powołanej ustawy. Ponadto wyjaśnić należy, że w świetle art. 73 § 3 powołanej ustawy, w przypadku niepodjęcia pisma w terminie siedmiu dni od dnia umieszczenia w oddawczej skrzynce pocztowej zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej, pocztowa placówka oddawcza pozostawia powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Stosownie zaś do art. 73 § 4 powołanej ustawy doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu licząc – w myśl § 3 tegoż artykułu – od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Oznacza to, że warunkiem skuteczności doręczenia zastępczego jest uprzednie dwukrotne awizowanie doręczanej przesyłki. Wobec powyższego, wezwania skierowane do skarżących R. G. i P. K. do uzupełnienia braków skargi, dwukrotnie awizowane w dniach 2 i 12 sierpnia 2024 r., uznać należało za skutecznie doręczone w dniu 16 sierpnia 2024 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania przez nich powyższej czynności bezskutecznie upłynął z dniem 23 sierpnia 2024 r. Z akt sprawy wynika, że nie uzupełnili oni braków skargi, co obliguje Sąd do jej odrzucenia. Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z uwagi na odrzucenie skargi, orzeczenie zamieszczone w punkcie 2. postanowienia uzasadnione jest treścią art. 232 § 1 pkt 1 powyższej ustawy, który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.