VII SA/Wa 1805/08

Maciej Majewski referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. M. o przyznanie prawa pomocy w sprawie VII SA/Wa 1805/08 ze skargi J. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2008 r., nr [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy wydania nakazu rozbiórki postanawia: przyznać J. M. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. W dniu 13 lutego 2009 r. do Sądu wpłynął na formularzu PPF wniosek J. M. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż J. M. prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z emerytury w wysokości 1826,80 zł. Posiadany majątek obejmuje mieszkanie spółdzielcze o pow. 52 m2. Strona nie wykazała posiadania innego majątku. Wnioskodawca dodał, że jest osobą schorowaną, niepełnosprawną i niezdolną do pracy, wymagającą pomocy w samodzielnej egzystencji. Z tego względu znaczna część budżetu domowego pochłaniają lekarstwa i leczenie. W sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową J. M. uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Dochodem skarżącego jest emerytura w wysokości 1826,80 zł. Skarżący jest osobą schorowaną, niepełnosprawną, która potrzebuje pomocy w samodzielnej egzystencji przez co jego dochód obciążony jest dodatkowymi kosztami związanymi z wykupem leków i leczeniem. W tej sytuacji uznać należy, że opłacenie kosztów sądowych i opłacenie zawodowego pełnomocnika przekracza możliwości finansowe wnioskodawcy. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).