VII SA/Wa 1806/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S.A. z siedzibą w [...] na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie nakazu przedstawienia ekspertyzy stanu technicznego wiaduktu i przeprowadzenia okresowej kontroli postanawia: oddalić wniosek P. S.A. z siedzibą w [...] o wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...] W piśmie procesowym z dnia [...] października 2010 r. [...] S.A. z siedzibą w [...] wniosły o wstrzymanie zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...]. Powyższym rozstrzygnięciem organ utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2010 r, znak: [...], nakazującą skarżącej Spółce przedstawienie ekspertyzy stanu technicznego wiaduktu nad linią kolejową nr [...] w km [...], nr dz. [...] obr. [...] na szlaku [...] oraz nakazującą przeprowadzenie okresowej kontroli pięcioletniej, polegającej na sprawdzeniu stanu technicznego i przydatności do użytkowania ww. obiektu budowlanego, jego estetyki wraz z otoczeniem. W uzasadnieniu wniosku Spółka wskazała, iż przedmiotowa decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa, gdyż nałożony przez organ I instancji obowiązek przeprowadzenia ekspertyzy stanu technicznego wiaduktu nad linią kolejową i przeprowadzenia okresowej kontroli 5 letniej ww. obiektu wraz z przedłożeniem dokumentacji z wykonania powyższych czynności został skierowany do podmiotu nie będącego zarządcą terenu, na którym ww. obiekt jest zlokalizowany. Stwierdziła przy tym, że spełnienie nałożonych na nią w decyzji obowiązków może prowadzić do powstania nieodwracalnych lub też trudnych do odwrócenia następstw, bowiem uczyni postępowanie przed sądem niecelowym. Skarżąca podniosła, iż ewentualne uwzględnienie skargi skutkować będzie obarczeniem innego podmiotu wskazanym obowiązkiem. Wskazała również, iż tak sytuacja wymagać będzie wzajemnego rozliczenia finansowego pomiędzy nią a podmiotem zobowiązanym do przeprowadzenia czynności, gdyby wykonała zalecenia zawarte w zaskarżonych decyzjach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym art. 61 p.p.s.a. Należy przy tym zaznaczyć, iż na tym etapie postępowania Sąd nie dokonuje oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, zostanie bowiem ono poddane odrębnemu badaniu pod kątem zgodności z obowiązującym porządkiem prawnym. Art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia, przy czym uprawdopodobnienie nie może z reguły opierać się na samych twierdzeniach strony. Jednakże to na stronie wnioskującej ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą warunki uzasadniające wstrzymanie określonego aktu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności, rzeczą zaś Sądu jest zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają, lub nie, za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Przy takim badaniu wniosku i argumentów strony Sąd winien dodatkowo rozważyć z urzędu, czy nie zachodzą inne okoliczności uzasadniające wniosek. Zgodnie z utrwalonym w doktrynie poglądem "do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.(...) Brak uzasadnienia wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia jego merytoryczną ocenę - por. post. NSA z 18 maja 2004r, sygn. akt FZ 65/04 (niepubl.)" - (patrz: J.P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- Komentarz" - Wydawnictwo LexisNexis Warszawa 2006 - wydanie 2-str. 188). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż wniosek [...] S.A. z siedzibą w Warszawie nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu, wnioskodawca nie wykazał, ażeby wykonanie obowiązków objętych zaskarżoną decyzją wiązało się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Co więcej wskazać należy, iż nałożony decyzją obowiązek dostarczenia ekspertyzy stanu technicznego wiaduktu i przeprowadzenia okresowej kontroli obiektu był wynikiem konieczności zabezpieczenia ww. obiektu przed dalszą destrukcją, usunięciem uszkodzeń i stanu zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia, celem umożliwienia jego bezpiecznego użytkowania. Sąd uznał, iż charakter i okoliczności sprawy powodują, że podnoszone przez skarżącego argumenty dotyczące kwestii rozliczeń, poniesienia kosztów związanych z wykonaniem obowiązku, jak również kwestie związane z zasadnością nałożenia na niego obowiązku, nie mogą stanowić przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i nie mają charakteru trudnych do odwrócenia skutków. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.