VII SA/Wa 1809/09

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 grudnia 2009r. po rozpoznaniu wniosku D. A. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi D. A. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2009r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: przyznać D. A. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 16 listopada 2009r. do Sądu wpłynął na uzupełnionym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy D.A., w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. W niniejszej sprawie, zważono co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 ww. ustawy.) Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasadny odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 ww. ustawy. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie mając na względzie dane przedstawione w formularzu uznano, iż wnioskodawca kwalifikuje się do przyznania prawa w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca wraz z żoną są obecnie osobami bezrobotnymi. We wniosku wnioskodawca podał, że wspólnie z żoną i pięciorgiem dzieci utrzymują się z dochodów w wysokości 1.000,00 złotych netto miesięcznie. Na kwotę tą składa się zasiłek dla osób bezrobotnych uzyskiwany przez wnioskodawcę w wysokości 500,00 złotych oraz zasiłek rodzinny w wysokości 500,00 złotych. Mając na względzie powyższe dochody oraz ilość osób pozostających we wspólnym gospodarstwie z wnioskodawcą uznano, że kwalifikuje się on do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie tj. zwolnienia z kosztów sądowym . Stwierdzono bowiem, że sytuacja materialna wnioskodawcy w jakiej się znajduje, nie pozwala mu na ponoszenie kosztów sądowych bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.