VII SA/Wa 181/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Leszek Kamiński po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej Budynku przy [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić Wspólnocie Mieszkaniowej Budynku przy [...]przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Wspólnota Mieszkaniowa Budynku przy[...], dalej Wspólnota lub skarżąca, wniosła skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] września 2009 r., nr [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę C.. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z lokalami usługowymi, garażem podziemnym, wjazdami oraz elementami zagospodarowania terenu na działkach nr ew. [...], [...], [...] z obrębu [...] przy ul. [...], kategoria obiektu XIII/XVII. Jak wynika z prezentaty na skardze, wpłynęła ona do Wojewody [...] w dniu [...] grudnia 2011 r. Natomiast decyzja Wojewody [...] została doręczona członkom Wspólnoty w dniu 18 listopada 2011 r. Zatem termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 19 grudnia 2011 r., gdyż dzień poprzedzający był dniem wolnym od pracy. W dniu 30 stycznia 2012 r. L. M., członek zarządu skarżącej Wspólnoty, zapoznał się z aktami sprawy w czytelni akt Sądu. W dniu 2 lutego 2012 r. Wspólnota wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na ww. decyzję Wojewody [...]. We wniosku wskazała, że w postępowaniu administracyjnym była reprezentowana przez pełnomocnika, radcę prawnego A. D.. W dniu [...] listopada 2011r. Wojewoda [...] przesłał Zarządowi Wspólnoty decyzję nr [...]. Dokument ten po zapoznaniu został dołączony do innych dotyczących tej sprawy. Wspólnota czekała na działania pełnomocnika. W dniu 5 grudnia 2011 r. pełnomocnik przesłał mailem decyzję Wojewody na adres jednego z członków zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej i podniósł sprawę dalszych kroków w sprawie. Wspólnota podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko. Po kilku dniach pełnomocnik poinformował Wspólnotę, że skontaktował się z nim pełnomocnik inwestora i poprosił o spotkanie. Kolejny telefon od pełnomocnika Wspólnoty był już po spotkaniu jego z przedstawicielem inwestora i zawierał propozycję, aby Wspólnoty nie składały skargi, a w zamian obiecywał jakieś bliżej nieokreślone korzyści dla Wspólnot. Skarżąca postanowiła odrzucić propozycję inwestora. Poinformowała swojego pełnomocnika o podjętej decyzji. Nieoczekiwanie pełnomocnik oświadczył, że nie widzi możliwości wygrania z inwestorem i proponuje jednak nie składać skargi na decyzję Wojewody. Pełnomocnik po naleganiach Wspólnoty w dniu 15 grudnia 2011 r. przesłał do członka Zarządu pocztą elektroniczną projekt skargi, którą skarżąca miała poszerzyć o dalsze wnioski i zarzuty. Skargę poszerzono o zarzuty i wnioski dotyczące m. in. powierzchni biologicznie czynnej i zamierzano wysłać do Wojewody. Nie było to możliwe, gdyż członek Zarządu Wspólnoty J. R. przebywał poza [...]. Przepisy prawa wymagają podpisu co najmniej dwóch członków Zarządu Wspólnoty. Zarząd Wspólnoty składa się z dwóch osób. Dopiero w dniu [...] grudnia 2011 r. po powrocie do [...] drugi członek Zarządu podpisał skargę. Tego samego dnia skarga została dostarczona do biura podawczego. Skarżąca nie była świadoma, że przekroczyła termin do złożenia skargi, gdyż sądziła, że pełnomocnik otrzymał decyzję kilka dni przed przesłaniem jej do członka Zarządu w dniu 5 grudnia 2011 r. W dniu 26 stycznia 2012r. Wspólnota otrzymała pismo kierujące skargę do WSA z zarzutem nie dotrzymania terminu złożenia skargi na decyzję Wojewody. Skarżąca podkreśliła, że zachowała termin do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie skarga została złożona po terminie. W myśl art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Kryterium braku winy, jako przesłanki do przywrócenia uchybionego terminu wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności. Należy zgodzić się z poglądem, że o braku winy w uchybieniu terminu można mówić tylko wówczas, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r. V SA 793/02, publ. Mon. Praw. 2002/23/1059). W niniejszej sprawie Wspólnota nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi i nie dochowała siedmiodniowego terminu do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu. Z akt administracyjnych wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona zarządowi skarżącej Wspólnoty w dniu 18 listopada 2011 r., a zatem skarżąca miała świadomość, iż upływ terminu do wniesienia skargi nastąpił z dniem 19 grudnia 2011 r. (poniedziałek). Składając skargę na biuro podawcze organu w dniu 21 grudnia 2011 r. skarżąca miała świadomość, że wnosi ją po terminie. Skarżąca nie wskazała również, że kontaktowała się z pełnomocnikiem i ustaliła, celem zachowania terminu do wniesienia skargi, w jakiej dacie doręczono radcy prawnemu A. D. zaskarżoną decyzję. Za okolicznością przemawiającą o braku winy w uchybieniu terminu nie można również uznać konieczności oczekiwania na powrót do miejsca zamieszkania członka zarządu Wspólnoty w celu podpisania skargi. Wspólnota powinna ustanowić taki sposób reprezentacji, który pozwalałby na jej skuteczne działanie także w razie zaistnienia wypadków losowych, jak nieobecność członka zarządu. Z akt administracyjnych wynika ponadto, że zaskarżona decyzja została doręczona radcy prawnemu A. D. jako pełnomocnikowi Wspólnoty Mieszkaniowej Budynku przy [...], a nie jako pełnomocnikowi skarżącej Wspólnoty. W aktach znajduje się dokument pełnomocnictwa z dnia 4 lutego 2009 r. udzielonego r.pr. A. D. do reprezentowania skarżącej Wspólnoty w postępowaniu administracyjnym "w sprawie odwołania od decyzji Nr [...] Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] stycznia 2009r. o pozwoleniu na budowę (...)." W aktach brak jest innego dokumentu pełnomocnictwa dla r. pr. A. D. do reprezentowania skarżącej Wspólnoty w postępowaniu administracyjnym, jak to miało miejsce w przypadku Wspólnoty Mieszkaniowej Budynku przy [...]. Skarżąca również nie przedłożyła takiego dokumentu. Nie można również przyjąć, że skarżąca zachowała siedmiodniowy termin do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wniosek ten został złożony w dniu [...] lutego 2012 r. podczas, gdy skarżąca powinna mieć świadomość uchybienia terminu już w dacie [...] grudnia 2011 r., a więc w momencie wnoszenia skargi. Powinna więc wystąpić z wnioskiem o przywrócenie terminu już w dniu wnoszenia skargi, lub do dnia 28 grudnia 2011 r. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z uwagi na brak zaistnienia przesłanek pozwalających na uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.