VII SA/Wa 1810/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat W. R. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi D. P. na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...] czerwca 2013 r., nr: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokat W. R. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 147,60 złotych (sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy), w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 27,60 złotych (dwadzieścia siedem złotych sześćdziesiąt groszy) Postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2014 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie w sprawie VII SO/Wa 17/14 przyznał D. P. w związku z niniejszą sprawą prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka w W. pismem z dnia 12 września 2014 r. poinformowała o wyznaczeniu adwokat W. R. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 14 października 2014 r. odrzucił skargę. Przed wydaniem tego postanowienia pełnomocnik zapoznała się z aktami sprawy. W dniu 31 października 2014 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo pełnomocnika, zawiadamiające o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej, wraz z informacją o przesłaniu opinii o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej skarżącej. Jednocześnie w piśmie pełnomocnik złożyła wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tj. Dz. U. z 2013 r. poz. 461, dalej: rozporządzenie) stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji wynosi 240 złotych. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Wobec faktu, iż sprawę w obydwu instancjach prowadził ten sam adwokat, należy przyznać pełnomocnikowi kwotę 120 zł. Kwotę tę, na podstawie § 2 ust. 3 rozporządzenia, należy powiększyć o 23% podatku VAT, tj. 27,60 zł Zatem łącznie należało przyznać adw. W. R. 147,60 zł. Podkreślić bowiem należy, że udzielenie pomocy prawnej skarżącej – z uwagi na przebieg postępowania – ograniczył się do sporządzenia opinii o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej. Z powyższych względów, na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c, § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b i § 2 ust. 3 rozporządzenia, Sąd orzekł jak w postanowieniu.