VII SA/Wa 1811/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Sędzia WSA Małgorzata Miron, Protokolant ref. staż. Iwona Choińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami. skargę oddala Decyzją z dnia [...] marca 2011 r. Prezydent [...] orzekł o cofnięcia M. B. uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii AB, nr ew. [...], z uwagi na nie poddanie się badaniu psychologicznemu w trybie art. 124 ust. 1 pkt. 2 lit. b/ ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. nr 108, poz. 908 ze zm) zwanej dalej Prawem o ruchu drogowym. W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że Komendant Stołeczny Policji pismem z dnia z dnia 28 września 2010 r. skierował stronę na badania psychologiczne, w związku z otrzymaniem przez M. B. 31 punktów karnych za naruszenie reguł ruchu drogowego w okresie od 28 listopada 2008 r. do 25 września 2009 r. Od decyzji tej wpłynęło odwołanie strony stwierdzające, iż winna ona być uchylona, ponieważ kwestią notoryjnie znaną, że przy rejestracji prędkości na terenie całego kraju doszło do szeregu nieprawidłowości, a w szczególności dotyczy to działalności straży gminnych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] maja 2011r. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta, stwierdzając w uzasadnieniu, że podstawą wszczęcia postępowania administracyjnego było skierowanie Komendanta Stołecznego Policji z dnia 28 września 2010 r. na badania psychologiczne, w związku z otrzymaniem przez M. B. 31 punktów karnych za naruszenie reguł ruchu drogowego w okresie od 28 listopada 2008 r. do 25 września 2009 r. (doręczone w dniu 13 października 2010 r.) Po uzyskaniu takiej informacji organ I instancji pismem z dnia 19 listopada 2010 r. wezwał stronę do dostarczenia wyniku badania, zaś pismem z dnia 20 stycznia 2011 r. zawiadomił stronę o wszczęciu postępowania w sprawie cofnięcia prawa jazdy, poinformował także o uprawnieniach wynikających z art. 10 kpa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że wobec nie dostarczenia wyniku badań psychologicznych organ I instancji zasadnie orzekł o cofnięciu M. B. uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii AB, nr ew.[...]. Kolegium wskazało również, że organy administracyjne, jak i sądy administracyjne są związane prawomocnymi orzeczeniami, zatem także postanowieniami i orzeczeniami w zakresie zatrzymania prawa jazdy. Organy administracyjne i sądy administracyjne nie są uprawnione do oceny czy orzeczenia innych podmiotów są prawidłowe, w szczególności czy odzwierciedlające je działania są zasadne, czy noszą znamiona bezprawności. W toku postępowania administracyjnego, związanego ze skierowaniem na egzamin kontrolny lub badania oraz zatrzymaniem i cofnięciem prawa jazdy organy administracji nie mają żadnych kompetencji, aby podważać mandaty karne nałożone przez policję organ jalbo wyroki skazujące sądów powszechnych, nakładane i orzekane za popełnienie wykroczeń komunikacyjnych. Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego została zaskarżona do Sądu. Strona w skardze zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie art. 7, 8 i art. 138 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jednolity: Dz. U. z 2005 r. nr 108, poz. 908 z późn. zm.) zwanej dalej K.p.a. poprzez niezasadne przyjęcie, iż brak jest wątpliwości co do zasadności stwierdzenia przypisania skarżącemu punktów karnych i w konsekwencji niezasadne cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdami kategorii AB, nie podjęcie kroków niezbędnych do załatwienia sprawy, mając na względzie także słuszny interes skarżącego oraz prowadzenia postępowania w taki sposób, w który w żadnej mierze nie można mówić o pogłębieniu zaufania obywateli do organów Państwa oraz świadomości i kultury prawnej obywateli. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Ponadto jak stanowi art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej zwanej p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami skargi ani jej wnioskami. Rozpoznając sprawę w świetle powołanego wyżej kryterium stwierdzić należy, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja jak i utrzymana nią w mocy decyzja Prezydenta [...] nie naruszają prawa materialnego i procesowego. Z analizy akt administracyjnych sprawy wynika, że M. B. w okresie od w okresie od 28 listopada 2008 r. do 25 września 2009 r. dopuścił się wykroczeń, które skutkowały naliczeniem jemu 31 punktów określonych w art. 130 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym. Wskazać przy tym należy, że zgodne z treścią przepisu art. 130 ust. 2 Prawa o ruchu drogowym punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisane do ewidencji usuwa się po upływie 1 roku od dnia naruszenia, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przypisana liczba punktów przekroczyłaby 24. Jak wynika z art. 124 ust. 1 pkt 2 lit. b Prawa o ruchu drogowym badaniu psychologicznemu przeprowadzonemu w celu orzeczenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem podlega osoba, która przekroczyła liczbę 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy. Skarżący taką liczbę 24 punktów przekroczył. Podkreślić przy tym należy, że w takim przypadku obowiązek skierowania na badania psychologiczne ma charakter obligatoryjny i nie ma od niego wyjątku. Komendant Policji w [...] skierował obligatoryjnie M. B. z powodu przekroczenia limitu 24 punktów karnych na badanie psychologiczne . M. B. winien był poddać się badaniu psychologicznemu w terminie 30 dni od daty otrzymania skierowania tj od dnia 13.10.2010r. a oryginał uzyskanego orzeczenia przedłożyć organowi. W związku z nie przedłożeniem orzeczenia mimo wezwania organ I instancji zasadnie cofnął M. B. uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii AB ponieważ na podstawie art. 140 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym Starosta (Prezydent) w razie niepoddania się sprawdzeniu kwalifikacji w trybie określonym w art. 114 ust. 1 pkt 1 Prawa o ruchu drogowym wydaję decyzję o cofnięciu uprawnienia. W postępowaniu tym organ I i II instancji nie są uprawnione do kontroli i podważania orzeczeń na podstawie których naliczono i wpisano do ewidencji punkty karne. Zatem podniesione w odwołaniu jak i w skardze, w sposób niezwykle ogólny, zarzut nieprawidłowego przypisania Skarżącemu punktów karnych nie może być uwzględniony, wobec funkcjonowania w obrocie prawnych orzeczeń, będących podstawą do naliczenia punktów karnych z tytułu naruszenia przepisów ruchu drogowego oraz nie przedłożenia orzeczenia psychologicznego mimo wezwania organ I instancji. Uznając że organy administracji działały w granicach prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z póź. zm.) orzekł jak na wstępie.