VII SA/Wa 1811/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Paweł Groński Sędziowie sędzia WSA Mirosław Montowski asesor WSA Nina Beczek (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi J. O., A. O. na postanowienie Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia 23 maja 2025 r. znak: OO.224.160.2024.MB w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy oddala skargę. Dyrektor Generalny Lasów Państwowych postanowieniem z 23 maja 2025 r. znak: OO.224.160.2024.MB utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Ł. z [...] sierpnia 2024 r. znak: [...] odmawiające uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie i przebudowie budynku mieszkalnego na działce nr [...], w obrębie Z., gm. I., z uwagi na fakt, że teren gruntów leśnych, na którym planowana jest realizacja przedmiotowej inwestycji nie uzyskał zgody na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne, o której mowa w art. 61 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ podał, że zgodnie z przesłanym przez Starostę T. przy piśmie z 12 sierpnia 2024 r. wyciągiem z Uproszczonego Planu Urządzenia Lasu, obowiązującym w okresie od 1.01.2016 r. do 31.12.2025 r., działka [...] położona jest w oddziale [...], gatunkiem głównym na powierzchni lasów jest sosna So, bonitacja II. Powierzchnia 0,0800 ha lasów jest niezalesiona, ale przeznaczona do odnowienia gatunkami sosna i dąb. Na powierzchni zaplanowany jest zabieg pielęgnacyjny - czyszczenie wczesne. W piśmie z 27 sierpnia 2024 r. Starosta T. poinformował, że "w ewidencji gruntów i budynków tutejszego starostwa na działce nr ew. [...] widnieje użytek leśny. W ewidencji gruntów i budynków nie dokonano zmian użytków gruntowych na ww. działce w związku z tym brak jest dokumentacji". Organ I instancji wskazał, że projekt decyzji o warunkach zabudowy przesłany przy piśmie z 29 lipca 2024 r. zawiera informację: "(...) teren objęty wnioskiem uzyskał zgodę na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne - stosownie do wymogów ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2409 z późn. zm.). W obowiązującym do 31.12.2003 r. miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego gminy I. wraz z jego zmianami, teren przedmiotowej nieruchomości (w liniach rozgraniczających teren inwestycji) znajdował się w obszarze przeznaczonym pod budownictwo jednorodzinne". Organ zwrócił uwagę, że projekt decyzji o warunkach zabudowy nie zawiera informacji kiedy została uzyskana zgoda na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne i przy której zmianie została wprowadzona do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Niemniej Burmistrz I. chcąc potwierdzić budowlany charakter przedmiotowej działki, w projekcie decyzji, powołuje się również na decyzję z 19 lipca 1996 r. nr 7331/32/96 o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz na decyzję o udzieleniu pozwolenia na budowę na działce nr ew. [...] wydaną przez Wójta Gminy I. z 26 maja 1997 r. nr 7351/19/97. Organ jednak zwrócił uwagę, że w poprzednim projekcie decyzji o warunkach zabudowy opracowanym dla tej samej działki i w terminie wcześniejszym w dniu 11 marca 2024 r. zawarto informację: "Teren inwestycji obejmuje użytek LsV - las i grunty orne - RlVb. Teren objęty wnioskiem nie uzyskał zgody na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne (...) w obowiązującym do 31.12.2003 r. miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego gminy I., teren przedmiotowej nieruchomości (w liniach rozgraniczających teren inwestycji) znajdował się w jednostce urbanistycznej RZ - uprawy potowe (...)". W związku z powzięciem tak sprzecznych informacji Dyrektor RDLP nie mógł uznać domniemania uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne. Kolejną sprzecznością jest informacja zawarta w piśmie przewodnim, przekazującym projekt decyzji do uzgodnienia. W powyższym piśmie wskazano, że "uchwałą Nr IX/50/91 Rady Gminy w I. z dnia 04 października 1991 r. w sprawie zmian w planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego gminy I., woj. piotrkowskie zmieniono przeznaczenie przedmiotowej działki na cele budownictwa letniskowego". Tym samym Burmistrz I. wskazał na trzy różne przeznaczenia przedmiotowej nieruchomości, jednocześnie nie określając, kiedy i do której zmiany przeznaczenia w mpzp uzyskano zgodę i czy została ona "skonsumowana" przez ten plan. Również argumentacja Burmistrza I. zawarta w piśmie przekazującym projekt decyzji, że o fakcie dokonania zmiany przeznaczenia potwierdza akt notarialny umowy sprzedaży nieruchomości, nie może - zdaniem organu - stanowić dowodu w postępowaniu uzgodnieniowym, gdzie w treści projektu muszą być określone informacje poparte jednoznacznymi ustaleniami o ewentualnym dokonaniu zmiany przeznaczenia gruntów leśnych, w tym wypadku zgodnie z planowaną inwestycją na cele mieszkaniowe. Niemniej, chcąc poddać sprawę dokładnej analizie, organ odwoławczy, w związku z objęciem treścią projektu decyzji użytku leśnego, przystąpił do badania spełnienia przesłanki określonej w art. 61 ust. 1 pkt 4 upzp, zgodnie z którą wydanie warunków zabudowy jest możliwe w odniesieniu do terenu, który nie wymaga zyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo teren ten jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1. Przesłanka ta odwołuje się do konkretnych okoliczności faktycznych i prawnych, których występowanie obliguje do pozytywnego uzgodnienia decyzji, a ich brak - do odmowy uzgodnienia. Organ wyjaśnił, że pierwsza z tych okoliczności zachodzi wtedy, gdy inwestycja nie narusza leśnego charakteru gruntów. Analizując przedmiotową sytuację organ stwierdził, że zaprojektowana inwestycja polegająca na rozbudowie i przebudowie budynku mieszkalnego zmieni leśny charakter gruntu. Natomiast druga z okoliczności wskazanych w art. 61 ust. 1 pkt. 4 upzp (teren jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc) zachodzi wtedy, gdy spełnione zostaną łącznie następujące przesłanki: 1) wydana została decyzja wyrażająca zgodę na zmianę przeznaczenia gruntu leśnego na cele nieleśne; 2) wymieniona zgoda na zmianę przeznaczenia została "skonsumowana" przez ustalenia "starego" miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (który utracił moc na podstawie art. 67 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym); 3) planowana inwestycja mieści się w zakresie celu zmiany przeznaczenia gruntu leśnego, określonego w starym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego (dalej mpzp). Organ podał, że na załączniku graficznym do przesłanego projektu decyzji o warunkach zabudowy teren inwestycji określono linią rozgraniczającą zawierającą grunt leśny Ls. Projekt decyzji o warunkach zabudowy nie zawiera zakazu zainwestowania na gruncie leśnym, a więc dopuszcza, aby rozbudowa i przebudowa budynku mieszkalnego zlokalizowana była na gruncie leśnym. Organ II instancji stwierdził, że dla gruntów leśnych położnych na działce nr 192/4, obr. 0008 Zakościele, na których planowana jest do realizacji rozbudowa i przebudowa budynku mieszkalnego, nie został spełniony warunek art. 61 ust. 1 pkt 4 upzp, ponieważ nie wykazano czy wydano dla nich zgodę właściwego organu na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne na etapie opracowywania lub zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który utracił moc na podstawie poprzedniej ustawy o planowaniu przestrzennym. Organ odwoławczy wyjaśnił, że zgoda na zmianę przeznaczenia gruntu na cele nieleśne to formalna decyzja administracyjna właściwego organu, która pozwala na zmianę dotychczasowego przeznaczenia gruntu leśnego na inne cele, które nie są związane z lasami. Oznacza to, że grunt leśny, który był pierwotnie objęty ustawową ochroną, może zostać przeznaczony do innych celów użytkowych, takich jak zabudowa mieszkaniowa, przemysłowa, rolnictwo czy inne działalności, które nie są związane z lasem. Zgoda na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne jest tak istotnym elementem procedury planistycznej, że organ uzgadniający rozpatrując sprawę musi mieć możliwość oceny konkretnych ustaleń zawartych w projekcie decyzji, w zakresie spełnienia przesłanki art. 61 ust. 1 pkt 4 upzp i zgodności celu planowanej inwestycji z przeznaczeniem ustalonym w nieobowiązującym mpzp. Odnosząc się do zarzutówstron, organ II instancji wskazał, że podstawą odmowy uzgodnienia przedłożonego przez Burmistrza I. projektu decyzji o warunkach zabudowy jest brak zgody właściwego organu na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne a nie brak załączników mapowych do uchwał rady gminy zmieniających miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Organ wyjaśnił, że Dyrektor RDLP jako organ właściwy w sprawie ochrony gruntów leśnych nie bierze pod uwagę wcześniejszych decyzji o warunkach zabudowy, tym bardziej tych, które nie podlegały obowiązkowi uzgadniania ich pod względem ochrony gruntów leśnych. Dyrektora RDLP nie wiążą wcześniej wydane decyzje o udzieleniu pozwolenia na budowę. Uproszczony plan urządzenia lasu potwierdza leśny charakter działki. Rozpatrywanie dokumentacji dotyczącej budowy budynku na działce na etapie uzgadniania treści projektu decyzji o warunkach zabudowy nie leży w kompetencji Dyrektora RDLP. Ponadto, organ odwoławczy wskazał, że twierdzenie "od 30 lat przeznaczeniem tego terenu jest budownictwo mieszkalne jednorodzinne" nie znajduje potwierdzenia w dokumentacji. W ostatnim, obowiązującym na tym terenie miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, uchwalonym 17 listopada 1994 r. uchwałą nr VI/37/94 Rady Gminy I., który wygasł w 2003 r., przeznaczeniem przedmiotowego terenu była zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna, ale jak wskazuje Burmistrz I. we wniosku przesyłającym projekt decyzji o warunkach zabudowy do uzgodnienia z 29 lipca 2024 r. "Plan zagospodarowania przestrzennego, przyjęty w roku 1990, czterokrotnie podlegał zmianom w drodze stosownych uchwał Rady Gminy. Nie ulega wątpliwości, że uchwałą Nr IX/50/91 Rady Gminy w I. z dnia 4 października 1991 r. w sprawie zmian w planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego gminy I., woj. piotrkowskie, zmieniono przeznaczenia przedmiotowej działki na cele budownictwa letniskowego i na załączniku graficznym oznaczono go symbolem A20UT". Teren działki nr [...] będący gruntem leśnym, co podaje Starosta T. w piśmie z 27 sierpnia 2024 r. oraz wyciąg z uproszczonego planu urządzania lasu potwierdzają, że na działce znajdują się grunty leśne. Przeznaczenie gruntów leśnych można zmienić poprzez dopuszczenie zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, ale tylko w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, który może być uchwalony lub zmieniony w toku procedury planistycznej, która powinna być przeprowadzona w prawidłowy sposób. Jednym z elementów procedury planistycznej zmieniającej przeznaczenie gruntów leśnych na cele nieleśne jest uzyskanie w odpowiednim czasie zgody właściwego organu na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne i wprowadzenie jej odpowiednią uchwałą do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - czego nie wykazał Burmistrz I.na etapie przesyłania projektu decyzji o warunkach zabudowy. Potwierdzeniem leśnego charakteru przedmiotowej działki jest także złożona przez stronę na dalszym etapie postępowania, decyzja Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Ł. z [...] sierpnia 2004 r., znak: [...]zezwalająca na trwałe wyłączenia z produkcji leśnej 0,0192 ha gruntów leśnych na przedmiotowej działce z przeznaczaniem pod budowę przydomowej oczyszczalni ścieków dla domu mieszkalnego jednorodzinnego. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych J. O. i A. O. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie: 1) przepisów postępowania administracyjnego: tj.: art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa: - polegające na niewyczerpującym rozpatrzeniu całego materiału dowodowego oraz jego dowolnej ocenie poprzez przyjęcie za podstawę rozstrzygnięcia zaskarżonym postanowieniem uproszczonego planu urządzenia, w którym znajduje się postanowienie o odnowieniu lasu, przy czym okres obowiązywania planu został określony od 01-01-2016 do 31-12-2025, a przez blisko 9 lat uprawniony organ nie dokonał żadnych czynności zmierzających do odnowienia lasu, ani nawet żadnych przygotowań do odnowienia, co jednoznacznie wskazuje, że planowane w dokumencie działania nie zostaną wykonane zwłaszcza, że działka inwestorów o nr ewid. [...] w obrębie Zakościele, gmina I. została przeznaczona pod budownictwo jednorodzinne, - poprzez przyjęcie za podstawę rozstrzygnięcia zaskarżonym postanowieniem, że o charakterze przedmiotowej nieruchomości przesądza informacja Starosty T. o o braku zmian użytków gruntowych na działce inwestorów, przy czym z decyzji z 26-051997 r. nr 7351/19/97 Wójta Gminy I. jednoznacznie wynika, że działka [...] została przeznaczona w planie zagospodarowania przestrzennego gminy pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, a budowa budynku mieszkalnego jest zgodna z opracowanym planem zwłaszcza, że okoliczność ta została przyznana w postanowieniu organu I instancji, że w obowiązującym do 31.12.2003 r. miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy I. wraz ze zmianami teren przedmiotowej nieruchomości znajdował się w obszarze przeznaczonym pod budownictwo mieszkaniowe, - poprzez uznanie sprzeczności informacji Burmistrza I. zawartych w projekcie decyzji o warunkach zabudowy przedłożonym do uzgodnienia, przy czym nie są one sprzeczne, lecz organ I instancji nie potrafił wyprowadzić logicznych wniosków z zebranego materiału dowodowego i przyjąć, że skoro przynajmniej od 30 lat przeznaczeniem terenu, na którym zlokalizowana jest działka inwestorów, jest budownictwo mieszkalne jednorodzinne, to organ winien uzgodnić projekt decyzji o warunkach zabudowy. - art. 75 § 1 kpa polegające na uznaniu, że akt notarialny umowy sprzedaży nieruchomości nie może stanowić dowodu w postępowaniu uzgodnieniowym, przy czym zgodnie z powołanym przepisem jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem, - art. 76 § 1 kpa polegające na kwestionowaniu przez Dyrektora Generalnego Dyrekcji Lasów Państwowych, że działka [...] została przeznaczona pod budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne, przy czym ta okoliczność została udowodniona w toku postępowania dowodowego pierwszoinstancyjnego m.in. decyzją z 26-05-1997 r. Nr 7351/19/97, projektem decyzji znak: RN.6730.75.2023.UW, pismem z 28-12-1998 r. znak 7351/92, a przede wszystkim aktem notarialnym z 23-11-1992 rep. A 2322/92, a niewykazanie zgody właściwego organu na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele leśne nie pozbawia mocy dowodowej dokumentów zgromadzonych w postępowaniu przed organem I instancji zwłaszcza, że projekt decyzji o warunkach zabudowy dopuścił, aby rozbudowa i przebudowa budynku mieszkalnego miała miejsce na gruncie leśnym, - art. 107 § 3 kpa polegające na niekompletnym uzasadnieniu prawnym postanowienia z 23-05-2025 r., bowiem organ nie wskazał wyczerpująco faktów, które uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej; 2) przepisów prawa materialnego, tj.: art. 3 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że pierwsza z przesłanek, o których mowa w art. 61 ust. 1 pkt 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym zachodzi wtedy, gdy inwestycja nie narusza leśnego charakteru gruntów, przy czym zamierzenie inwestora nie może w żaden sposób naruszyć leśnego charakteru gruntów z uwagi na niezbity fakt, że nieruchomość nie jest wykorzystywana na cele leśne, dlatego też istota ochrony lasu nie jest spójna ze stanem istniejącym w terenie, a także błędną wykładnię polegającą na przyjęciu konieczności ochrony gruntów leśnych w miejscu, gdzie las nie istnieje od ponad trzech dekad, czego dowodem jest uproszczony plan urządzenia lasu, w którym właściwy organ wskazał w sposób bezsporny, że nieruchomość nie jest zalesiona. Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia i utrzymanego nim w mocy postanowienia organu pierwszej instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Generalny Lasów Państwowych wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna, ponieważ zarówno postanowienie Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych, jak i utrzymane nim w mocy postanowienie Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Ł. są prawidłowe, organy nie naruszyły ani przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, ani norm prawa materialnego. Zgodnie z art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1130), powoływanej dalej jako "upzp", decyzję o warunkach zabudowy wydaje, z zastrzeżeniem ust. 3, wójt, burmistrz albo prezydent miasta po uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4 i uzyskaniu uzgodnień lub decyzji wymaganych przepisami odrębnymi. Organy właściwe w sprawach ochrony gruntów rolnych i leśnych uzgadniają decyzje o warunkach zabudowy w zakresie przesłanki z art. 61 ust. 1 pkt 4 upzp, zgodnie z którą teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1. Przepis art. 61 ust. 1 pkt 4 upzp przewiduje zatem dwie odrębne sytuacje, kiedy jest możliwe wydanie decyzji o warunkach zabudowy, a mianowicie: po pierwsze - teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne bądź - po drugie - teren jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 poprzednio obowiązującej ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (stosownie do art. 88 ust. 1 upzp). Druga z tych sytuacji oznacza, że zgoda na zmianę przeznaczenia gruntu była wymagana i została uzyskana w stosunku do konkretnego terenu przy sporządzaniu planu miejscowego, który utracił moc na podstawie wyżej wskazanego przepisu ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Taki teren nie wymaga uzyskania kolejnej zgody, pod warunkiem jednak przeznaczenia go zgodnie z celem określonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, który z mocy art. 67 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym utracił moc obowiązującą. Przesłanka ta odwołuje się do konkretnych okoliczności faktycznych i prawnych, których wystąpienie obliguje do pozytywnego uzgodnienia decyzji, a ich brak - do odmowy uzgodnienia. Celem procedury uzgodnieniowej przewidzianej w art. 53 ust. 4 pkt 6 upzp jest kontrola dokonywana przez wyspecjalizowany w danej dziedzinie organ, czy np. nie następuje lokalizacja inwestycji nie dającej się pogodzić z rolnym lub leśnym przeznaczeniem gruntu. Organ uzgodnieniowy w zakresie swoich właściwości opiniuje projekt decyzji o warunkach zabudowy dla planowanego przez inwestora zamierzenia wyłącznie z punktu widzenia przepisów prawa powszechnie obowiązującego, regulujących daną kwestię, wskazując na możliwość lub brak możliwości zrealizowania inwestycji. Organ współdziałający zajmuje stanowisko uzgadniając projekt danej decyzji o warunkach zabudowy lub też odmawia takiego uzgodnienia. Uzgadnia on więc pozytywnie lub negatywnie (w zakresie swojej właściwości) konkretną treść proponowanego rozstrzygnięcia. Organ uzgadniający projekt decyzji nie jest władny ingerować w treść uzgadnianej decyzji, może jedynie potwierdzić jej zgodność z odpowiednimi przepisami uzgadniając jej treść lub odmówić takiego uzgodnienia, jeżeli narusza obowiązujące przepisy prawa. Zatem zwrot "po uzgodnieniu" (art. 53 ust. 4 upzp) należy rozumieć w ten sposób, że organ prowadzący postępowanie główne przygotowuje projekt rozstrzygnięcia, zaś organ współdziałający ocenia dopuszczalność tego rozstrzygnięcia w granicach swojej właściwości i kompetencji. Oznacza to w praktyce zajęcie stanowiska, co do zgodności projektowanej inwestycji z wymaganiami wynikającymi z przepisów odrębnych, np. w zakresie ochrony konserwatorskiej, ochrony gruntów rolnych i leśnych, ochrony przyrody i innych. Organy administracyjne wykazały, że właściwość organów w rozpatrywanej sprawie wynika z faktu, że przedmiotowa inwestycja realizowana będzie na działce, która w części stanowi grunt leśny (LsV). W świetle powyższych uwarunkowań nie ulega wątpliwości, że planowana inwestycja podlegała uzgodnieniom, przewidzianym w art. 53 ust. 4 pkt 6 upzp. Zdaniem Sądu, w kontrolowanej sprawie, organy orzekające dokonując oceny możliwości uzgodnienia przedłożonego projektu decyzji o warunkach zabudowy, słusznie sięgnęły do zapisów miejscowego planu, który utracił moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1 upzp, jednocześnie oceniając czy przedmiotowy teren uzyskał zgodę na zmianę przeznaczania gruntów leśnych na cele nieleśne do uchwalonego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jak również oceniając zapisy planu miejscowego między innymi w zakresie ustalonego celu przeznaczenia względem planowanej inwestycji. Kwestią kluczową jest zatem konieczność zbieżności celu planowanej inwestycji z przeznaczeniem dla danego terenu w nieobowiązującym już miejscowym planie oraz w uproszczonym planie urządzenia lasu. W ocenie Sądu, organy obu instancji zasadnie odmówiły uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy, albowiem ewidencja gruntów i budynków i uproszczony plan urządzenia lasu jednoznacznie potwierdzają leśny charakter działki i nie występowano kiedykolwiek o zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne. Należy zwrócić uwagę, że z treści projektu decyzji o warunkach zabudowy jednoznacznie wynika, że teren inwestycji w części stanowi użytki leśne. Ponadto, zgodnie z przesłanym przez Starostę T. przy piśmie z 12 sierpnia 2024 r. wyciągiem z uproszczonego planu urządzenia lasu, obowiązującym od 1.01.2016 r. do 31.12.2025 r., działka [...] położona jest w oddziale 4i, gatunkiem głównym na powierzchni lasów jest sosna So, bonitacja II. Powierzchnia 0,0800 ha lasów jest niezalesiona, ale przeznaczona do odnowienia gatunkami sosna i dąb. Na powierzchni zaplanowany jest zabieg pielęgnacyjny - czyszczenie wczesne. Rację ma zatem organ odwoławczy twierdząc, że nie można zgodzić się z twierdzeniem skarżących, że brak wykonania czynności określonych w UPUL wskazuje na to, że działka inwestorów została przeznaczona na cele budownictwa mieszkaniowego. Jest to rozumowanie nie znajdujące uzasadnienia w obowiązujących przepisach prawa. Zgodnie bowiem z treścią art. 6 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach, uproszczony plan urządzenia lasu jest to plan opracowywany dla lasu o obszarze co najmniej 10 ha, stanowiącego zwarty kompleks leśny, zawierający skrócony opis lasu i gruntów przeznaczonych do zalesienia oraz podstawowe zadania dotyczące gospodarki leśnej. Brak drzewostanu nie niweczy leśnego charakteru gruntu, tym bardziej, że planowane jest jego odnowienie. Należy również zwrócić uwagę, że zgodnie z treścią art. 20 ust. 3 ustawy o lasach w ewidencji gruntów i budynków uwzględnia się ustalenia planów urządzenia lasu i uproszczonych planów urządzenia lasu dotyczące granic i powierzchni lasu. Natomiast zgodnie z treścią art. 20 ust. 3a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, ewidencję gruntów i budynków, w części dotyczącej lasów, prowadzi się z uwzględnieniem przepisów o lasach. Przepis art. 20 ust. 2 ustawy o lasach stanowi lex specialis w stosunku do uregulowań zawartych w ustawie Prawo geodezyjne i kartograficzne. Związanie organów ewidencji gruntów i budynków wynikającą z planu urządzenia lasu jego powierzchnią i granicami oznacza więc, że dopóki w planie urządzenia lasu nie zostanie dokonana zmiana, o jakiej mowa w art. 23 ust. 1 ustawy o lasach, dopóty organy prowadzące ewidencję gruntów i budynków nie są uprawnione do dokonywania w prowadzonej przez siebie ewidencji zmian powierzchni i granic lasu, które nie odpowiadałyby ustaleniom planu urządzenia lasu. Organ ewidencji gruntów i budynków nie może dokonywać zmian w danych ewidencyjnych dotyczących lasu, które byłyby niezgodne z ustaleniami planu urządzenia lasu. W takiej sytuacji zmiana danych odnoszących się do lasu, w pierwszej kolejności musi zostać wprowadzona przez właściwy organ do planu urządzenia lasu. Plan urządzenia lasu jest dokumentem, na podstawie którego mogą być aktualizowane dane dotyczące granic i powierzchni lasów leżących na terenie objętym tym planem. W sprawie nie budzi wątpliwości, że działka inwestycyjna jest objęta planem urządzenia lasu. Dodatkowo w piśmie z 27 sierpnia 2024 r. Starosta T. poinformował, że "w ewidencji gruntów i budynków tutejszego starostwa na działce nr ew. [...] widnieje użytek leśny. W ewidencji gruntów i budynków nie dokonano zmian użytków gruntowych na ww. działce w związku z tym brak jest dokumentacji". Stosownie do treści art. 20 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, ewidencja gruntów i budynków obejmuje informacje dotyczące gruntów - ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas bonitacyjnych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty. Zatem rację ma organ odwoławczy, że zarówno uproszczony plan urządzania lasu, jak i ewidencja gruntów wskazują na to, że działka inwestycyjna stanowi użytek leśny. UPUL nie jest dokumentem, z którego można wywodzić przeznaczenie działki pod budownictwo jednorodzinne. Organ odwoławczy również ma rację, że potwierdzeniem leśnego charakteru przedmiotowej działki jest także złożona przez skarżących decyzja Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Ł. z [...] sierpnia 2004 r. zezwalająca na trwałe wyłączenia z produkcji leśnej 0,0192 ha gruntów leśnych na przedmiotowej działce z przeznaczaniem pod budowę przydomowej oczyszczalni ścieków dla domu mieszkalnego jednorodzinnego. Zatem, mając na względzie powyższe okoliczności, nie powinno budzić żadnych wątpliwości, że teren inwestycji obejmuje również grunt leśny, a projektowana inwestycja, polegająca na rozbudowie i przebudowie budynku mieszkalnego zmieni leśny charakter gruntu. A zatem wbrew twierdzeniom skarżących, nie doszło do naruszenia przez organ art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Skoro grunt, zgodnie z zapisami w ewidencji gruntów i w UPUL, a nawet w samym projekcie decyzji o warunkach zabudowy stanowi użytek leśny, to podlega stosownej ochronie niezależnie od sposobu w jaki jest wykorzystywany. Wymaga również podkreślenia, że organ nie dokonuje oceny, czy inwestycję da się pogodzić z leśnym charakterem gruntu, ale czy zostały spełnione przesłanki, zakreślone przez ustawodawcę. Wbrew stanowisku skarżących, rację ma organ odwoławczy, że podstawy do uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy nie mogą stanowić wcześniej wydane decyzje o warunkach zabudowy, tym bardziej te, które nie podlegały obowiązkowi uzgadniania ich pod względem ochrony gruntów leśnych. Zgodzić należy się ze skarżącymi, że decyzja ustalająca warunki zabudowy jest wydawana przez organ administracji na zasadzie związania administracyjnego. Wniosek inwestora nie tylko wszczyna postępowanie w przedmiocie wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, ale wyznacza też jego przedmiotowe ramy. Organ jest obowiązany zatem rozpoznać sprawę w granicach wyznaczonych treścią wniosku i jeśli wnioskowane zamierzenie jest zgodne z przepisami prawa (spełnia warunki określone w art. 61 upzp) nie może odmówić ustalenia warunków zabudowy dla planowanego zamierzenia inwestycyjnego. Natomiast nie oznacza to, że organ uzgadniający projekt decyzji o warunkach zabudowy, nie jest każdorazowo zobowiązany do badania, czy są spełnione przesłanki niezbędne do uzgodnienia przedstawionego projektu decyzji i odmowy uzgodnienia, nawet gdyby wydawało się, że stan faktyczny jest podobny. Tym samym, w ocenie Sądu, nie doszło do naruszenia treści art. 76 § 1 kpa. Organ wskazał w decyzji przepisy prawa zawarte w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w świetle których dokonuje oceny możliwości realizacji planowanej inwestycji (art. 60 ust. 1 w zw. z art. 53 ust. 4 pkt 6 i art. 61 ust. 1 pkt 4 upzp). Należy przy tym podkreślić, że słuszny interes strony nie został przez ustawodawcę wymieniony jako przesłanka determinująca rozstrzygnięcie organu. Organ orzekając w sprawie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy nie działa w warunkach uznania administracyjnego. Rozpatrywanie dokumentacji dotyczącej budowy budynku na działce na etapie uzgadniania treści projektu decyzji o warunkach zabudowy nie leży w kompetencji Dyrektora RDLP. Organ odwoławczy również wyjaśnił w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że twierdzenie: "od 30 lat przeznaczeniem tego terenu jest budownictwo mieszkalne jednorodzinne" nie znajduje potwierdzenia w dokumentacji. W ostatnim obowiązującym na tym terenie miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego uchwalonym 17 listopada 1994 r. uchwałą Rady Gminy I. nr VI/37/94, który wygasł z dniem 31 grudnia 2003 r., przeznaczeniem przedmiotowego terenu była zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna, ale jak wskazuje Burmistrz I. we wniosku z 29 lipca 2024 r. przesyłającym projekt decyzji o warunkach zabudowy do uzgodnienia: "Plan zagospodarowania przestrzennego, przyjęty w roku 1990, czterokrotnie podlegał zmianom w drodze stosownych uchwał Rady Gminy. Nie ulega wątpliwości, że uchwałą Nr IX/50/91 Rady Gminy w I. z dnia 4 października 1991 r. w sprawie zmian w planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego gminy I., woj. piotrkowskie, zmieniono przeznaczenia przedmiotowej działki na cele budownictwa letniskowego i na załączniku graficznym oznaczono go symbolem A20UT". Na załączniku graficznym do przesłanego projektu decyzji o warunkach zabudowy teren inwestycji określono linią rozgraniczającą, zawierającą grunt leśny Ls. Projekt decyzji o warunkach zabudowy nie zawiera zakazu zainwestowania na gruncie leśnym, a więc dopuszcza, aby rozbudowa i przebudowa budynku mieszkalnego zlokalizowana była na gruncie leśnym. Jednak jak prawidłowo stwierdził organ odwoławczy, dla gruntów leśnych położonych na działce nr 192/4, na których planowana jest do realizacji rozbudowa i przebudowa budynku mieszkalnego, nie został spełniony warunek art. 61 ust. 1 pkt 4 upzp, ponieważ nie uzyskano zgody właściwego organu na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne na etapie opracowywania lub zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który utracił moc na podstawie uprzednio obowiązującej ustawy o planowaniu przestrzennym. Jak trafnie wyjaśnił organ odwoławczy, zgoda na zmianę przeznaczenia gruntu na cele nieleśne to formalna decyzja administracyjna właściwego organu, która pozwala na zmianę dotychczasowego przeznaczenia gruntu leśnego na inne cele, które nie są związane z lasami. Oznacza to, że grunt leśny, który był pierwotnie objęty ustawową ochroną, może zostać przeznaczony do innych celów użytkowych, takich jak zabudowa mieszkaniowa, przemysłowa, rolnictwo czy inne działalności, które nie są związane z lasem. Zgoda na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne jest tak istotnym elementem procedury planistycznej, że organ uzgadniający rozpatrując sprawę musi mieć możliwość oceny konkretnych ustaleń zawartych w projekcie decyzji w zakresie spełnienia przesłanki art. 61 ust. 1 pkt 4 upzp i zgodności celu planowanej inwestycji z przeznaczeniem ustalonym w nieobowiązującym mpzp. Należy zwrócić uwagę, że samo istnienie zgody na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne ma fundamentalne znaczenie, ale także warunki na jakich zgoda została wydana. W niniejszej sprawie Burmistrz I. chcąc potwierdzić budowlany charakter przedmiotowej działki, w projekcie decyzji powołuje się na decyzję z 19 lipca 1996 r. o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz na decyzję o udzieleniu pozwolenia na budowę na działce nr 192/4 wydaną przez Wójta Gminy I. z 26 maja 1997 r. Jednakże należy zwrócić uwagę, że w projekcie decyzji o warunkach zabudowy opracowanym dla tej samej działki i w terminie wcześniejszym w dniu 11 marca 2024 r. zawarto informację "Teren inwestycji obejmuje użytek LsV- las i grunty orne - RIVb. Teren objęty wnioskiem nie uzyskał zgody na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne (...) w obowiązującym do 31.12.2003 r. miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego gminy I., teren przedmiotowej nieruchomości (w liniach rozgraniczających teren inwestycji) znajdował się w jednostce urbanistycznej RZ - uprawy połowę (...)". Kolejną sprzecznością, jak trafnie zwrócił uwagę organ odwoławczy, jest informacja zawarta w piśmie przewodnim przekazującym projekt decyzji do uzgodnienia. Wskazano w nim, że "uchwałą Nr IX/50/91 Rady Gminy w I. z dnia 04 października 1991 r. w sprawie zmian w planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego gminy I., woj. piotrkowskie zmieniono przeznaczenie przedmiotowej działki na cele budownictwa letniskowego". Tym samym trafne jest spostrzeżenie organu, że Burmistrz I. wskazuje na trzy różne przeznaczenia przedmiotowej nieruchomości, jednocześnie nie określając, kiedy i do której zmiany przeznaczenia w mpzp uzyskano zgodę i czy została ona "skonsumowana" przez ten plan. W związku z tak sprzecznymi informacjami organ nie mógł uznać domniemania uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele budownictwa jednorodzinnego. Również argumentacja Burmistrza I. zawarta w piśmie przekazującym projekt decyzji, powielana przez skarżących, że fakt dokonania zmiany przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne potwierdza akt notarialny umowy sprzedaży nieruchomości jest chybiona. To w treści projektu decyzji o warunkach zabudowy muszą być określone informacje poparte jednoznacznymi ustaleniami o ewentualnym dokonaniu zmiany przeznaczenia gruntów leśnych, w tym wypadku zgodnie z planowaną inwestycją na cele mieszkaniowe. Zapis w akcie notarialnym nie stanowi o tym, że taka zgoda na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele budownictwa jednorodzinnego została udzielona. Dokument ten nie stanowi dowodu na to, że przeznaczenie terenu na cele budownictwa jednorodzinnego zostało poprzedzone stosowną zgodą. Nie doszło zatem do naruszenia treści art. 75 § 1 kpa. Ponadto ten sam dokument zawiera informacje, że wcześniej działka ta położona była w terenie przeznaczonym pod budownictwo letniskowe. Słusznie zatem organy obu instancji uznały, że planowana inwestycja nie spełnia przesłanki z art. 61 ust. 1 pkt 4 upzp i odmówiły uzgodnienia przedmiotowego projektu decyzji o warunkach zabudowy. Uzasadnienie decyzji zaś jest kompletne i zawiera wszystkie wymagane elementy zgodnie z art. 107 § 3 kpa. W świetle powyższych okoliczności Sąd oddalił skargę, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.). Sąd rozpoznał sprawę w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 powyższej ustawy.