VII SA/Wa 1813/14

Dnia 22 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska po rozpoznaniu w dniu 22 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2014 r. znak: [...] w przedmiocie wyrażenie zgody na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych postanawia I. odrzucić skargę II. zwrócić [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] reprezentowanej przez r.pr. A.B. ze Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpis sądowy w kwocie 100 zł (sto złotych). Z treści skargi wynika, iż jej przedmiotem jest postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...], którym organ wyraził zgodę na odstępstwo od przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Rozpoznając sprawę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. W myśl art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.): § 1. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. § 2. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. § 3. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W myśl przepisu art. 141 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Natomiast zgodnie z treścią przepisu art. 142 tejże ustawy postanowienie, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji. Zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie wyrażające zgodę na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych zostało wydane na podstawie przepisu art. 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Ustawa ta nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na powyższe rozstrzygnięcie w sprawie udzielenia bądź odmowy udzielenia zgody na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych, jak również nie kończy ono postępowania w przedmiotowej sprawie i nie rozstrzyga jej co do istoty. Oznacza to, że zaskarżone postanowienie nie podlega odrębnemu zaskarżeniu i w przypadku uznania przez zainteresowanych za nieprawidłowe - może być zaskarżone tylko wraz z decyzją (postanowieniem) rozstrzygającym sprawę co do istoty (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego ośrodek zamiejscowy w Krakowie z dnia 14 maja 2003 r. II SA/Kr 1719/99; publ: www.cbois.nsa.gov.pl). Należy zatem wskazać, iż w przypadku gdy ustawodawca przesądza o braku możliwości kwestionowania w drodze odrębnego środka zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, to nie zachodzi też tym samym możliwość złożenia skargi do sadu administracyjnego. Ponadto na uwagę zasługuje fakt, że strona skarżąca w ogóle nie otrzymała zaskarżonego orzeczenia bowiem nie została uwzględniona przez organ jako strona postępowania. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne - Sąd odrzuca skargę. Mając na uwadze, iż zaskarżone postanowienie nie podlega zaskarżeniu do Sądu - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ww. ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na mocy art. 232 § 1 pkt 1 cyt. ustawy.