VII SA/Wa 1816/09

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła- Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 września 2010 r. po rozpoznaniu wniosku M. G. i W. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi M. G., W. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2009r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie postanawia: przyznać M. G. i W. G. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego. W dniu 31 sierpnia 2010 r. do Sądu wpłynął wniosek M.G. i W. G. w którym zwracają się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. W niniejszej sprawie, zważono co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, że w niniejszej sprawie wnioskodawcom postanowieniem z dnia 16 grudnia 2009 r. przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Zatem w niniejszej sprawie wnioskodawcy są już zwolnieni z kosztów sądowych. Z tego też względu, wniosek z dnia 31 sierpnia 2010 r. został rozpatrzony tylko w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie ustanowienia radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 ww. ustawy.) Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 ww. ustawy. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie mając na względzie dane przedstawione w formularzu uznano, iż wnioskodawcy kwalifikują się do przyznania prawa w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Z formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawcy utrzymują się wspólnie z dochodów uzyskiwanych przez W. G. z tytułu emerytury w wysokości 1.554,38 złotych miesięcznie. Skarżący zakreślili w formularzu, że posiadają mieszkanie o pow. 53 m² oraz niezabudowaną działkę o pow. 1300 m². Biorąc pod uwagę powyższe uznano, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania wnioskodawcom prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Stwierdzono bowiem, że wysokość miesięcznych dochodów z których utrzymują się wnioskodawcy nie pozwala im na opłacenie kosztów radcy prawnego bez spowodowania uszczerbku w koniecznym dla siebie utrzymaniu. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.