VII SA/Wa 1818/09

Referendarz sądowy- Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 stycznia 2010r. po rozpoznaniu wniosku R. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi R.P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2009r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną postanawia: przyznać R. P. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W dniu 30 listopada 2009r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy R. P. Pismem z dnia 24 grudnia 2009r. wezwano wnioskodawcę do nadesłania dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez podanie m.in. w jakim zakresie wnosi o przyznanie prawa pomocy. Wyjaśnienia zostały nadesłane do Sądu w dniu 19 stycznia 2009r. Wnioskodawca w piśmie tym wskazał, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienie radcy prawnego i adwokata. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże , że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 ww. ustawy.) Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawca wykazał, iż nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego i ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z pisma z dnia 14 stycznia 2010r. uzupełniającego wniosek o przyznanie prawa pomocy wynika, wnioskodawca jest osobą samotną i bezdomną. Wyjaśnił, że został eksmitowany po wypowiedzeniu umowy najmu pokoju. Wnioskodawca podał, że utrzymuje się z zaciągniętych zobowiązań. Dodał, że jest zadłużony na kwotę ponad 600,000 złotych, której nie spłaca bo nie posiada środków. Wskazał, że zadłużenie jeszcze wzrasta. Skarżący wyjaśnił, że zadłużenie posiada u osób fizycznych, prawnych m.in. z tytułu pożyczek na swoje utrzymanie. Wnioskodawca oświadczył, że nie posiada mieszkania i nie płaci czynszu. Mając na względzie powyższe dane uznano, że wnioskodawca kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z urzędu. Ze względu na fakt, iż wnioskodawca wniósł zarówno o ustanowienie radcy prawnego i adwokata z urzędu dokonano wyboru i przyznano wnioskodawcy radcę prawnego z urzędu. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.