VII SA/Wa 182/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) września 2012 r. znak (...) w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji postanawia: odrzucić skargę. Skarżąca pismem z dnia 23 grudnia 2012 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) września 2012 r., znak (...), wydane na podstawie art. 159 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej: "kpa", odmawiające wstrzymania wykonania decyzji (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) stycznia 2012 r., znak (...) w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia projektu budowlanego zamiennego obiektu budowlanego. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej odrzucenie z uwagi na to, iż skarga jest niedopuszczalna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Rozpoznając sprawę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269, ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne enumeratywnie wskazane w ustawie. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej "ppsa" sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Ramy tej kontroli zakreśla przepis art. 3 § 2 tej ustawy stanowiąc, iż kontrola działalności publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na : 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z mocy art. 3 § 3 w/w ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych, a stosownie do art. 4 rozstrzygają również spory kompetencyjne między wymienionymi w tym przepisie organami. Sądy administracyjne są zatem właściwe wyłącznie do rozpatrywania skarg w sprawach określonych w powołanych przepisach. Wskazane regulacje prawne określają właściwość rzeczową sądów administracyjnych w sprawowaniu kontroli nad działalnością organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje (jak wynika z cyt. normy prawnej) w szczególności orzekanie w sprawach skarg na indywidualne akty administracyjne (takie jak decyzje, postanowienia). Tymczasem strona skarżąca nie skarży żadnego z wyżej wymienionych aktów. Przedmiot jej skargi stanowi bowiem postanowienie, wydane na podstawie art. 159 § 1 kpa o odmowie wstrzymania wykonania decyzji w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia projektu budowlanego zamiennego obiektu budowlanego, na które zażalenie nie przysługuje. Zgodnie z powołanym przepisem, organ administracji publicznej właściwy w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli zachodzi prawdopodobieństwo, że jest ona dotknięta jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 kpa. Na postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji służy stronie zażalenie (§ 2 art. 159 kpa). Należy zwrócić jednakże uwagę na użyty w art. 159 § 2 kpa termin ,,postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji". Sąd rozpoznający niniejszą sprawę podziela pogląd prezentowany zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie, iż zgodnie z art. 159 § 2 kpa zażalenie służy wyłącznie na postanowienie "o wstrzymaniu" wykonania decyzji (zob. M. Jaśkowska, A. Wróbel Komentarz do kodeksu postępowania administracyjnego, Zakamycze 2005 r. str. 1004, B. Adamiak, J. Borkowski Komentarz do kodeksu postępowania administracyjnego C.H.Beck 2008 str. 782, a także postanowienie NSA z dnia 9 stycznia 2001 r., sygn. akt IV SA 2254/98 i postanowienie NSA z dnia 17 maja 2002 r., sygn. akt IV SA 2210/00). Skoro ustawodawca wyraźnie ograniczył możliwość wnoszenia zażalenia tylko do postanowień "o wstrzymaniu" wykonania decyzji, to należy przyjąć, że na postanowienie odmawiające wstrzymania wykonania decyzji zażalenie nie przysługuje. Regulacja art. 159 § 2 kpa jest zdecydowanie węższa od np. regulacji zawartej w art. 152 § 2 kpa, gdzie mowa jest o przysługiwaniu zażalenia generalnie "w sprawie wstrzymania" tj. we wszystkiego rodzaju rozstrzygnięciach dotyczących wstrzymania, czy też w art. 101 § 3 kpa w zakresie zaskarżenia postanowień "w sprawie zawieszenia postępowania". W związku z powyższym zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie podlega zaskarżeniu w drodze zażalenia. Ma to zaś takie konsekwencje, iż niedopuszczalna jest także w tym przypadku skarga do sądu administracyjnego. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy ppsa, orzekł jak w sentencji.