VII SA/Wa 1820/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA–Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. i M. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2014r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę M. K. Pismem z dnia 31 lipca 2014r. K. K. i M. K. wnieśli za pośrednictwem organu skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2014r., znak: [...], którą to utrzymano w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2012r., znak: [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Miasta P. z dnia [...] października 1987r., znak: [...] zatwierdzającej plan realizacyjny i udzielającej G. W. pozwolenia na rozbudowę i modernizację zakładu cukierniczego na działce o nr ewid. [...] (obecnie [...]) w P. przy ul. [...] W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a ). Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W rozpatrywanej sprawie skarżona decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2014r., znak:[...], zawierająca prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, została skutecznie doręczona stronie skarżącej M. K. w dniu 30 czerwca 2014r. W związku z powyższym termin do wniesienia skargi upłynął skarżącej z dniem 30 lipca 2014 r. tj. po upływie trzydziestu dni od daty doręczenia decyzji skarżącej. Tymczasem z akt sprawy wynika, że skarga została wysłana za pośrednictwem poczty do organu w dniu 31 lipca 2014r. (data stempla), zatem z uchybieniem ustawowego terminu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a skargę M. K. jako spóźnioną należało odrzucić.