VII SA/Wa 1821/11

Maciej Majewski - referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: po rozpoznaniu w dniu 20 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. M. o przyznanie prawa pomocy w sprawie VII SA/Wa 1821/11 ze skargi M. M. na działanie Ministra Sprawiedliwości postanawia: odmówić M. M. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W dniu 1 września 2011 r. do Sądu wpłynął na formularzu PPF wniosek M. M. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż M. M. prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Utrzymują się z dochodów uzyskiwanych z tytułu umów o pracę i emerytury wnioskodawcy w łącznej wysokości 13 700 zł. Posiadany majątek obejmuje dom o pow. 220 m2, działkę pod domem o pow. 880 m2. Podał, że posiada samochód osobowy Suzuki SX4 o wartości około 30 000 zł. posiada również oszczędności około 3 000 zł., jest zobowiązany do spłaty kredytów w wysokości 3 000 zł miesięcznie. Koszty utrzymania domu wynoszą około 1 000 zł., koszty dojazdów do pracy – około 1 000 zł. W sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową M. M. uznać należy, iż nie jest uzasadnione przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, gdyż wnioskodawca nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść tych kosztów. Należy zauważyć, że z nadesłanego wniosku i okoliczności sprawy nie wynika by strona była w trudnej sytuacji majątkowej. Wnioskodawca posiada mieszkanie o pow. 220 m2, działkę, samochód osobowy, oszczędności. Dochód z którego się utrzymuje wraz z żoną to 13 700 zł. Ponadto wnioskodawca posiadając kredyty nie zaznaczył by miał trudności w ich spłacie. Okoliczności te wskazują, że strona posiada płynność finansową i potrafi gromadzić oszczędności. Z tych względów uznano, że wnioskodawca jest w stanie opłacić koszty sądowe i odmówiono przyznania prawa pomocy. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.