VII SA/Wa 1822/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Prokuratora w sprawie ze skargi J. K. z udziałem prokuratora – K. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. nr. [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania odwoławczego postanawia: sprostować oczywistą omyłkę pisarską, w ten sposób, że w komparycji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lutego 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 1822/14, w linijce pomiędzy: "sprawy ze skargi J. K.", a "na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]" – wpisać "z udziałem prokuratora – K. K.". W myśl art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej jako "p.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Z kolei zgodnie z treścią art. 138 p.p.s.a. sentencja wyroku powinna zawierać: oznaczenie sądu, imiona i nazwiska sędziów, protokolanta oraz prokuratora, jeżeli brał udział w sprawie, datę i miejsce rozpoznania sprawy i wydania wyroku, imię i nazwisko lub nazwę skarżącego, przedmiot zaskarżenia oraz rozstrzygnięcie sądu. Jak stanowi natomiast art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Sprostowanie wyroku nie jest ograniczone żadnym terminem i można go dokonać w każdym czasie. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki. Chodzi tu jedynie o omyłki sądu, nie zaś pomyłki popełnione przez strony postępowania. Natomiast oczywistość omyłki wyraża się w tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Prokurator K. K. pismem z dnia 29 października 2014 r. zgłosił swój udział w postępowaniu w sprawie. Mając na względzie treść art. 138 p.p.s.a. jego imię oraz nazwisko powinno znaleźć się w sentencji wyroku. Mając powyższe na uwadze należało uznać, że w przedmiotowej sprawie zaistniała podstawa do sprostowania komparycji wyroku w zakresie wpisania udziału w sprawie prokuratora – K. K.. Pominięcie oznaczenia jego osoby w komparycji wyroku było zabiegiem niezamierzonym i stanowiło wynik oczywistej omyłki. Z powyższych względów, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 166 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.