VII SA/Wa 1824/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 3 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.S. na postanowienie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] znak : [...] w przedmiocie : zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia : odrzucić skargę. W dniu 1 sierpnia 2012 r.(data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga J. S. na postanowienie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] znak : [...]. Zarządzeniem z dnia 3 sierpnia 2012 r. wezwano stronę skarżącą w osobie J. S. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na ww. postanowienie w kwocie 100,00 złotych oraz do nadesłania 1 egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego w terminie 7 dni, od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Zapytano także skarżącą, czy na etapie postępowania sądowego będzie występowała osobiście, czy też będzie reprezentowana przez pełnomocnika r.pr. M.G. Wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego skargi, do nadesłania 1 egzemplarza odpisu skargi oraz do nadesłania zapytania o reprezentację zostało doręczone skarżącej w dniu 27 sierpnia 2012 r., a zatem termin do dokonania powyższych czynności upływał w dniu 3 września 2012 r. Po sprawdzeniu w dokumentach księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczących opłat sądowych ustalono, że nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy do dnia 12 września 2012 r. Skarżąca nie nadesłała także 1 egzemplarza odpisu skargi oraz informacji, czy będzie występowała osobiście, czy też będzie reprezentowana przez pełnomocnika r.pr. M.G. Stosownie zaś do treści art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 ww. ustawy Sąd odrzuca skargę, gdy pomimo wezwania nie został uiszczony wpis sądowy oraz gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z powyższych względów, na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 ww. ustawy, orzeczono jak w sentencji postanowienia.